Kliknij aby zadzwonić Pełna wersja strony

O klinice

Cofnij Button

Klinika Kolasiński – Hair Clinic Poznań  jest prywatną kliniką zajmującą się chirurgią estetyczną, chirurgią naczyniową, ortopedią, dermatologią i medycyną anti-aging.

Założona przez  Dr n. med. Jerzego Kolasińskiego  w 1984 roku była początkowo ukierunkowana na chirurgiczne leczenie łysienia. Stąd nazwa – Hair Clinic Poznań. Stopniowo zakres przeprowadzanych tu operacji uległ znacznemu poszerzeniu i dziś wykonywane są tu wszystkie zabiegi z dziedziny  chirurgii estetycznej, a także wybrane zabiegi z dziedziny ortopedii, chirurgii naczyniowej i dermatochirurgii .

Klinika Kolasiński używa  nazwy KLINIKA zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 1991r. o Zakładach Opieki Zdrowotnej (Dz. U. 1991 Nr 91 poz. 408 z późniejszymi zmianami).

Część szpitalna pozwala na kilkudniowy pobyt pacjentów w komfortowych warunkach pod troskliwą opieką personelu pielęgniarskiego.

W grudniu 2004 roku klinika przyjęła nową nazwę –  Klinika Kolasiński – Hair Clinic Poznań . Zmiana ta jest odzwierciedleniem dzisiejszych kierunków działania szpitala oraz uznaniem tradycji medycznych rodziny Kolasińskich. Sięga ona 1922 roku, kiedy to Jerzy Kolasiński (dziadek właściciela kliniki) odebrał dyplom doktora medycyny z rąk Rektora Uniwersytetu Lwowskiego profesora Jana Kasprowicza. Kolejno jego synowie Bogdan i Witold ukończyli studia medyczne w Łodzi (1952) i w Szczecinie (1955). Dr Bogdan Kolasiński (ojciec właściciela kliniki) jest do dziś aktywnym lekarzem pediatrą i prowadzi rozległą praktykę prywatną w Krotoszynie. Jego żona – Maria Kolasińska jest również lekarzem pediatrą. Dr med. Piotr Kolasiński (brat właściciela kliniki) jest specjalistą ortopedą, a jego żona Barbara Kolasińska jest specjalistą pediatrą-alergologiem. Ich córka Jagoda Kolasińska-Lipińska odbierając w 2004 roku dyplom lekarza medycyny z rąk Rektora Akademii Medycznej w Poznaniu doskonale wpisała się w tę tradycję rodzinną.

Hotel

Oddajemy do Państwa dyspozycji hotel, który znajduje się na terenie kliniki.

W cenie pokoju wliczone jest śniadanie oraz miejsce parkingowe w garażu.

Zalety noclegu w hotelu:

  • możliwość przyjazdu w przeddzień zabiegu – to mniej stresu związanego z dojazdem na czas i bardziej zrelaksowany pacjent
  • możliwość pobytu osób towarzyszących i rodziny pacjenta
  • w przypadku dzieci możliwość przeprowadzenia konsultacji pediatry i anestezjologa dzień przed operacją
  • możliwość dłuższego pobytu w klinice po operacji
  • przystępna cena
Zarezerwuj konsultację

Personel

Cofnij Button

Dr n. med. Jerzy Kolasiński

Dr n. med. Jerzy Kolasiński

Dr med. Jerzy Kolasiński – absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu. Jest specjalistą chirurgiem aktualnie w trakcie specjalizacji z chirurgii plastycznej. Członek Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej, American Academy of Cosmetic Surgery, oraz International Society of Aesthetic Plastic Surgery. Założyciel, właściciel i dyrektor Kliniki Kolasiński – Hair Clinic Poznań.

W latach 1980-1992 pracował na oddziale chirurgicznym Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu.

Dr Kolasiński jest aktywnym członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (International Society of Hair Restoration Surgery). W latach 2000-2002 był wiceprezydentem Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (European Society of Hair Restoration Surgery). W latach 2000-2004 był Prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów. W latach 2009-2011 był członkiem Zarządu International Society of Hair Restoration Surgery.

W ciągu 29 lat swojej praktyki  wykonał ponad 14 000 operacji z zakresu chirurgii estetycznej i rekonstrukcyjnej

Dr Kolasiński to autor ponad 200 artykułów i prezentacji poświęconych chirurgii odtwórczej włosów i chirurgii estetycznej. Prowadził kursy w American Academy of Cosmetic Surgery, International Society of Hair Restoration Surgery oraz International Society of Aesthetic Plastic Surgery.

Dr Kolasiński jest organizatorem konferencji i szkoleń z dziedziny chirurgii estetycznej i medycyny Anti-Aging zarówno w Polsce jak i za granicą.

W grudniu 2011 dr Jerzy Kolasiński został laureatem XII edycji konkursu: „Sukces Roku 2011 w Ochronie Zdrowia – Liderzy Medycyny” organizowanego przez wydawnictwo Termedia otrzymując tytuł Menedżera Roku w Ochronie Zdrowia w kategorii NZOZ.

W roku 2013 został uhonorowany tytułem Fellow of The International Society of Hair Restoration Surgery przyznawanym najlepszym chirurgom wykonującym zabiegi przeszczepu włosów.

Od 40 lat uprawia szybownictwo. Był wielokrotnie reprezentantem Polski i członkiem kadry narodowej. W roku 2000 zdobył tytuł Mistrza Polski, a w kolejnych latach był trzykrotnie wicemistrzem Polski. Dwukrotnie ustanowił rekord Polski. W roku 2012 jako ósmy z Polaków wykonał przelot na trasie trójkąta 1000 km. W latach 1996-2003 był kapitanem szybowcowej reprezentacji Polski. W roku 1999 został uhonorowany przez Aeroklub Polski Medalem im. Czesława Tańskiego. W roku 2012 Międzynarodowa Federacja Lotnicza FAI przyznała mu Dyplom im. Paula Tissandiera w dowód uznania za zaangażowanie w rozwój lotnictwa sportowego.

Dr Jerzy Kolasiński - Członkostwo

Dr n. med. Małgorzata Kolenda

Dr n. med. Małgorzata Kolenda

Absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu. Specjalista chirurg współpracujący z Kliniką Kolasiński od 1994 roku. Swoje doświadczenie w zakresie chirurgii ogólne zdobywała w oddziale chirurgicznym Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. W ciągu 15 lat praktyki wykonała wiele zabiegów z dziedziny chirurgii estetycznej i rekonstrukcyjnej. Posiada ogromne doświadczenie w zakresie zabiegów przeszczepu włosów, stosując najnowsze techniki, takie jak metoda FUE i BHT. Odbyła liczne szkolenia w Polsce,  Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej z zakresu chirurgii odtwórczej włosów, chirurgii piersi i leczenia zmarszczek skóry twarzy. Niezmiernie zaangażowana w holistycznym podejściu do leczenia objawów przedwczesnego starzenia się twarzy. W swojej praktyce stosuje najnowsze techniki z zakresu chirurgii estetycznej jak i procedury małoinwazyjne.

Założyciel i obecny Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (PSHRS – Polish Society of Hair Restoration Surgery), członek International Society of Hair Restoration Surgery oraz członek zarządu  Polskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging.

Autorka i współautorka wielu prac wygłoszonych i opublikowanych w renomowanych czasopismach polskich i zagranicznych poświęconych tematyce chirurgii odtwórczej włosów i chirurgii estetycznej.

W roku 2013 uhonorowana tytułem Fellow of The International Society of Hair Restoration Surgery przyznawanym najlepszym chirurgom wykonującym zabiegi przeszczepu włosów.

Dr Małgorzata Kolenda

Prof. hab. med. Marek Napiontek

Prof. hab. med. Marek Napiontek

Specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu. Adiunkt w katedrze Ortopedii Dziecięcej Instytutu Ortopedii i Rehabilitacji Akademii Medycznej w Poznaniu. Autor kilkudziesięciu prac naukowych opublikowanych w czasopismach polskich i zagranicznych. Członek Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, European Pediatric Orthopaedic Society oraz Societe Internationale de Chirurgie Orthopedique et de Traumatologie. Od wielu lat współpracuje z Kliniką Kolasińki specjalizując się w zabiegach ortopedycznych u dzieci z wadami stóp i z porażeniem mózgowym.

Więcej informacji: www.ortop.com.pl

Dr n. med. Anna Modelska – Ziółkiewicz

Dr n. med. Anna Modelska – Ziółkiewicz

Specjalista chorób wewnętrznych. Absolwentka Akademii Medycznej w Poznaniu. Szkolenie podyplomowe odbyła na Uniwersytecie Medycznym Tomasza Jeffersona w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych. Głównym tematem jej zainteresowań jest otyłość, gospodarka, zaburzenia produkcji i suplementacji DHEA oraz profilaktyka zdrowotna.

Z Kliniką Kolasiński współpracuje od 2002 roku. Aktywnie uczestniczy w konferencjach i szkoleniach poświęconych tematyce medycyny anti-aging. Pełni funkcję Prezesa Polskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging oraz członka zarządu Europejskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging. Niezmiernie kompetentna. Szczególnie koncentruje się na zagadnieniach związanych z medycyną przeciwstarzeniową. Jest pionierką medycyny prewencyjnej adresowanej do mężczyzna w okresie andropauzy. Znaczną grupę jej pacjentów stanowią kobiety cierpiące na różnego rodzaju utraty włosów. W tym względzie ściśle współpracuje z działem trichologii naszej Kliniki. Niezmiernie kompetentna i ciepła w kontakcie z pacjentami.

Dr n. med. Małgorzata Mackiewicz – Wysocka

Dr n. med. Małgorzata Mackiewicz – Wysocka

Absolwentka Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu (2001), tytuł doktora nauk medycznych uzyskała w 2002 r. Specjalista w dziedzinie dermatologii i wenerologii (2008). Zatrudniona w Klinice Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Autorka ponad 20 publikacji naukowych z zakresu dermatologii i onkologii. W 1997 r. odbyła staże naukowe w Eppley Cancer Center, Uniwersytetu Stanowego w Nebraska, USA oraz w Roswell Park Cancer Institute, Buffalo, USA. W latach 2001-2002 odbyła szkolenie z zakresu chirurgii zmian skórnych w Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu. Członek Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego I Polskiego Towarzystwa Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej. Uczestniczyła w licznych kursach z zakresu zabiegowej dermatologii estetycznej w Centrum Dermatologii Estetycznej w Łodzi. Zainteresowania zawodowe dr Mackiewicz-Wysockiej koncentrują się na profilaktyce i leczeniu wczesnych postaci czerniaka skóry, oraz na nowoczesnych metodach terapeutycznych stosowanych w dermatologii estetycznej.

Lek. med. Andrzej Bielecki – specjalista chirurgii plastycznej

Lek. med. Andrzej Bielecki – specjalista chirurgii plastycznej

Doktor Andrzej Bielecki ukończył Akademię Medyczną w Poznaniu w roku 1981. Egzamin specjalizacyjny z zakresu Chirurgii Plastycznej zdał w roku 1989. W swojej karierze zawodowej odbył szereg staży w ośrodkach chirurgii plastycznej w Polanicy Zdrój, Warszawie, Wrocławiu, Lyonie, Dusseldorfie i Jenie. W latach 90-tych współpracował z Klinika Kolasiński i wykonał tu kilkaset operacji z zakresu chirurgii plastycznej i estetycznej. Dr Andrzej Bielecki był nauczycielem i mentorem wielu pokoleń chirurgów. Wśród całej gamy zabiegów przez Niego wykonywanych szczególne miejsce zajmują operacje korekcyjne z zakresu chirurgii twarzowo-szczękowej, wśród których czołowe miejsce zajmują operacje korekcyjne nosa.

Lek. med. Artur Markowski

Lek. med. Artur Markowski

Specjalista dermatolog – wenerolog, absolwent Wydziału Lekarskiego Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Twórca i właściciel powstałego w 1994 roku Pomorskiego Centrum Medycyny Estetycznej /PCME/ – pierwszego w regionie kujawsko-pomorskim i jednego z pierwszych w Polsce centrów dermatologiczno – kosmetologicznych. Należy do prekursorów zastosowania laserów wysokoenergetycznych w Polsce: CO2, FRAXEL, technika fraxyjna CO2, Q-SWITCH, IPL, VPL, KTP, SMART LIPO, technika ELOS. Jako pierwszy w Polsce zaprezentował nowoczesną technikę rewitalizacji skóry: ROLL-CIT. Jest pomysłodawcą akcji profilaktyczno-leczniczych takich jak OFENSYWA MŁODYCH ( trądzik ), BEZPIECZNE SŁONKO ( profilaktyka czerniaka u dzieci w wieku przedszkolnym), „AKADEMIA ATOPII”.

Głównymi zainteresowaniami zawodowymi lek. med. Artura Markowskiego są rewitalizacja skóry, terapie z wykorzystaniem laserów, terapia fotodynamiczna stanów przednowotworowych i nowotworów skóry, skojarzone leczenie trądziku, diagnostyka, profilaktyka i terapia chorób alergicznych, terapia blizn pooparzeniowych, pourazowych i potrądzikowych, holistyczna diagnostyka i terapia chorób przewlekłych.

Dr n. med. Wojciech Zieliński

Wojciech Zieliński

Specjalista chirurgii ogólnej i chirurgii naczyniowej. Absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu, którą ukończył w roku 1980. Posiada ogromne doświadczenie w chirurgii naczyniowej i ogólnej. Od 28 lat wykonuje zabiegi z zakresu chirurgii estetycznej, w tym szczególne miejsce zajmują przeszczepy włosów. Można śmiało powiedzieć, że jest jednym z pionierów tej dziedziny w Polsce.  To autor wielu prac naukowych i wystąpień na zjazdach medycznych w Polsce i za granicą. Lekarz z powołania, kontynuator tradycji rodzinnych w tym zawodzie. Niezmiernie oddany swym pacjentom.

Kinga Estera Jach-Skrzypczak

Kinga Estera Jach-Skrzypczak

Kinga Estera Jach-Skrzypczak jest trichologiem II° z 20 letnim doświadczeniem zawodowym. Od 1993 roku ściśle współpracowała z prof. doc. Enzo Formentini – wykładowcą Uniwersytetu w Mantui (Włochy), który był wielkim autorytetem w trichologii europejskiej i twórcą pierwszej linii trichopreparatów.

Na Węgrzech, gdzie była szkoleniowcem i właścicielem Gabinetów Analityki Trichologicznej, współpracowała  z dr Terstyánszky Edit dermatologiem i dr Varsányi Hajnalka endokrynologiem oraz Hosszú Orsolya trichologiem, biologiem i szkoleniowcem.

Od 1997 roku pracuje na stałe w Polsce. Jest prekursorem trichologii i trichoterapii. W swej pracy zwraca uwagę na rolę, jaką we współczesnej terapii ubytków owłosienia na głowie pełni zespołowa współpraca trychologa, lekarza dermatologa, endokrynologa i chirurga zajmującego się rekonstrukcją owłosienia.

Członek Magyar Kereskedelmi és Iparkamara (Hungarian Chamber of Commerce and Industry), Polskiego Towarzystwa Mezoterapii oraz Stowarzyszenia Na Rzecz Rozwoju Kosmetologii „Przyjazna Kosmetyka”. Autorka i współautorka wielu artykułów dotyczących analizy, metod diagnozowania i leczenia komplementarnego anomalii skóry głowy i włosów.

Najcenniejsze doświadczenie zawodowe zawdzięcza wieloletniej pracy w Przychodni Endokrynologiczno – Diabetologicznej HORMON MED w Krakowie gdzie współpracowała z dr Andrzejem Bobrowskim endokrynologiem, dr Ewą Marzec dermatologiem – wenerologiem i dr Januszem Obrębskim właścicielem Laboratorium Diagnostyki Hormonalnej i Biochemicznej.

W 2007r ukończyła specjalizację pedagogiczną w Pesztańskiej Izbie Gospodaczej, w roku 2008 otrzymała we Włoszech dyplom diagnosty.

Od 2006 roku współpracuje z dr Artur Markowski, właścicielem Pomorskiego Centrum Medycyny Estetycznej w Toruniu. Wraz z dr Izabelą Tilszer, prezesem Polskiego Towarzystwa Mezoterapii, prowadziła szkolenia i studium trichologiczne.

W Klinice Kolasiński zajmuje się kompleksową diagnostyką i leczeniem ubytków owłosienia na głowie. W swojej pracy ściśle współpracuje z dr Anną Modelską-Ziółkiewicz i dr Jerzym Kolasińskim.

Lek. med. Paulina Kubasik

Paulina Kubasik

Paulina Kubasik to absolwentka wydziału lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wraz z semestrem zagranicznym na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie.

Swoje umiejętności w zakresie medycyny estetycznej doskonali pod okiem eksperta w tej dziedzinie dr Artura Markowskiego, z którym współpracuje od 2012 roku. Czynnie uczestniczy w licznych szkoleniach i konferencjach dermatologii estetycznej.

Lek. med. Iwona Lemańska

Lek. med. Iwona LemańskaAbsolwentka Wydziału Lekarskiego

Akademii Medycznej w Poznaniu. Jest specjalistą z ginekologii i położnictwa od 1993r. Swoje doświadczenie zawodowe w zakresie położnictwa i ginekologii zdobywała na Oddziale Ginekologicznym SP ZOZ MSW w Poznaniu im. Prof. L. Bierkowskiego oraz w Ginekologiczno-Położniczym Szpitalu Klinicznym UM w Poznaniu na ul. Polnej. Członek Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego i Polskiego Towarzystwa Ginekologii Plastycznej. Uczestniczyła w licznych szkoleniach naukowych z zakresu ginekologii operacyjnej i plastycznej, ultrasonografii ginekologicznej, endokrynologii, menopauzy, kolposkopii. Uzyskała Świadectwo Umiejętności i Certyfikat Sekcji Ultrasonografii PTG do wykonywania badań ultrasonograficznych w zakresie ginekologii i położnictwa. Posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe w zakresie zabiegów ginekologii operacyjnej.

ANESTEZJOLODZY:

Stosują najnowsze zdobycze techniki i najnowocześniejsze metody znieczuleń przewodowych i ogólnych. Specjalizują się w prowadzeniu znieczuleń najmłodszych pacjentów. Profesjonalizm i troskliwość to cechy anestezjologa, z którymi spotka się pacjent w naszej klinice.

Lek. med. Tomasz Reysner

Dr Tomasz Reysner

Specjalista anestezjolog, absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu, na co dzień pracujący w Ortopedyczno-Rehabilitacyjnym Szpitalu Klinicznym. im. Wiktora Degi w Poznaniu. Posiada ogromne kompetencje w zakresie opieki anestezjologicznej i okołooperacyjnej. Stosuje najnowsze techniki znieczulania. Skrupulatny w pracy, niezmiernie życzliwy w kontakcie z pacjentami.

Lek. med. Grzegorz Mikołajczak

Dr Grzegorz Mikołajczak

Specjalista anestezjolog, absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu, na co dzień pracujący w Ortopedyczno-Rehabilitacyjnym Szpitalu Klinicznym. im. Wiktora Degi w Poznaniu. Kompetentny i szczególnie skrupulatny w pracy. W kontaktach z pacjentami emanuje spokojem i życzliwością. Posiada ogromne doświadczenie w prowadzeniu znieczuleń u najmłodszych pacjentów.

Lek. med. Halina Kurzawska

Dr Halina Kurzawska

Specjalista anestezjolog, absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu, na co dzień pracująca w oddziale intensywnej terapii oraz na bloku operacyjnym Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im. Józefa Strusia w Poznaniu.  Niezmiernie kompetentna ze szczególną wiedzą w zakresie prowadzenia trudnych przypadków. W kontaktach z pacjentami bardzo pogodna. Doskonały współpracownik służący pomocą o każdej porze dnia i nocy.

POZOSTAŁY PERSONEL KLINIKI KOLASIŃSKI:

Mariola Reszke

Mariola Reszke

Pracująca od 1987 w Klinice jest jednym z filarów firmy. Przełożona pielęgniarek. Będąc instrumentariuszką nie tylko asystuje do większości zabiegów, lecz także odpowiada za pracę bloku operacyjnego. Swoje doświadczenie w zawodzie zdobywała pracując w dużym oddziale chirurgicznym, a następnie na bloku operacyjnym Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. W pracy niezmiernie kreatywna i nowatorska. Sumienna i pracowita sprawia, że współpraca z nią należy do przyjemności.  Dla pacjentów ma zawsze wiele czasu i troski. Jest wzorowym szefem bloku operacyjnego.

mgr Alicja Grupka

mgr Alicja Grupka

Konsultant medyczny i pracownik Kliniki od 1991 roku. Absolwent Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Poznaniu (1999-2004). W 2004 ukończyła studia podyplomowe z zakresu zarządzania jakością w zakładach opieki zdrowotnej w Wyższej Szkole Handlu i Usług w Poznaniu, w latach 2007-2011 odbyła studia podyplomowe z zakresu psychoterapii Gestalt w Instytucie Terapii Gestalt w Krakowie zakończone uzyskaniem polskiego i europejskiego certyfikatu psychoterapeuty. W latach 2012-2013 ukończyła Studium Analizy Transakcyjnej I stopnia w Ośrodku Psychoterapii i Treningów Psychologicznych AION w Poznaniu. Łączy w swojej pracy wiedzę wyniesioną z zawodu pielęgniarki pogłębioną licznymi studiami i kursami z zakresu psychologii i psychoterapii. Jest osobą odpowiedzialną za pierwszy kontakt z pacjentem. W zakres jej pracy wchodzi przygotowanie pacjentów do zabiegów chirurgicznych, pomoc w rozpoznawaniu własnej motywacji oraz wsparcie w procesach decyzyjnych podejmowanych przez pacjentów. Korzystając z najnowszych zdobyczy techniki pomaga pacjentkom w doborze implantów piersiowych. W wielu sytuacjach służy także pacjentom pomocą w zakresie psychoterapii. Oddana swej pracy, sumienna, a przy tym pogodna. Tworzy doskonały klimat pozwalający pacjentom czuć się dobrze od pierwszych chwil pobytu w Klinice Kolasiński.

mgr Aneta Kowal

mgr Aneta Kowal

Dyrektor Kliniki. Odpowiada za sprawy administracyjne i finansowe Kliniki. W pracy niezmiernie sumienna i skrupulatna. Mimo wielu obowiązków  pełna łagodności i spokoju. Z wykształcenia pielęgniarka, pracowała na dużym oddziale chirurgii ogólnej szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Ukończyła studia w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu.  Połączenie ogromnego doświadczenia w pracy z pacjentami z wykształceniem socjologicznym i administracyjnym stworzyło Osobę doskonale przygotowaną do kierowania jednostką medyczną takiego wymiaru jak Klinika Kolasiński. Śmiało można powiedzieć, że jest jednym z filarów naszej Kliniki.

mgr Agnieszka Nowak

mgr Agnieszka Nowak

Pracownik biura i recepcji. Jest specjalistą ds. pracowniczych. Swoje dotychczasowe doświadczenie wyniesione z pracy w renomowanej kancelarii prawnej doskonale przenosi na grunt Kliniki. Kreatywna i obowiązkowa. Pełna zapału do podejmowania nowych tematów.

Weronika Kolasińska

Weronika Kolasińska

Konsultant medyczny, specjalista do spraw zarządzania i marketingu. W 2012 roku ukończyła studia licencjackie na Wydziale Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Aktualnie w trakcie studiów magisterskich o tym samym profilu. Odpowiedzialna za wizerunek kliniki w internecie i w mediach. Uczestniczy w procesach obsługi pacjentów. Odpowiada za systemy informacyjne dedykowane pacjentom. Corocznie pogłębia wiedzę uczestnicząc w stażach w placówkach medycznych na stanowiskach administracyjnych. Odbyła praktykę w Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia w Warszawie. W pracy wykorzystuje swoje uzdolnienia plastyczne.

PIELĘGNIARKI:

Sylwia Degórska

Sylwia Degórska

Pielęgniarka oddziałowa, niezmiernie kompetentny pracownik od bardzo wielu lat pracująca w Klinice. Posiada ogromne doświadczenie i szczególną charyzmę w pracy z pacjentami. Wiele lat pracowała na dużym oddziale chirurgii ogólnej szpitala im. Franciszkla Raszei w Poznaniu. Niezmiernie opiekuńcza, co doceniają liczni pacjenci. Sprawia, że ich pobyt w Klinice i czas powrotu do sił po operacjach jest okresem pełnym poczucia bezpieczeństwa i troski.

Ewa Czerniak

Ewa Czerniak

Pielęgniarka, instrumentariuszka.  Wieloletni pracownik Kliniki. Swoje doświadczenie zdobywała pracując na bloku operacyjnym Szpitala Klinicznego Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. Bardzo sumienna. Z dużym zaangażowaniem asystuje do wielu zabiegów chirurgicznych.  Mimo wielu obowiązków zawsze uśmiechnięta. Niepodważalnie wartościowy członek zespołu Kliniki.

Hanna Rodykow

Hanna Rodykow

Pielęgniarka pracująca w Klinice od ponad 20 lat. Posiada ogromne doświadczenie w przygotowywaniu przeszczepów włosów. Pracując na bloku operacyjnym asystuje do wielu zabiegów. Jest niezmiernie pracowita i odpowiedzialna. W kontaktach z pacjentami bardzo przyjazna. Skrupulatna i kompetentna w pracy, łagodna w relacjach ze współpracownikami.  Niezastąpiony członek zespołu bloku operacyjnego.

Izabela Kuraś

Izabela Kuraś

Pielęgniarka anestezjologiczna. Posiada ogromne doświadczenie w opiece nad pacjentami podczas znieczulenia ogólnego. Ściśle współpracuje z lekarzem anestezjologiem i jest niezmiernie ważnym członkiem zespołu anestezjologicznego odpowiedzialnego za pacjenta podczas narkozy. Na stałe pracuje w oddziale Intensywnej Terapii Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im. Józefa Strusia w Poznaniu pełniąc obowiązki Pielęgniarki Oddziałowej. Niezmiernie odpowiedzialna i skrupulatna w swojej pracy. Cechuję ją profesjonalizm i ogromna życzliwość w kontakcie z pacjentami.

Katarzyna Wróblewska-Kończalik

Katarzyna Wróblewska-Kończalik

Pielęgniarka anestezjologiczna, stały członek zespołu anestezjologicznego. Razem z lekarzem jest odpowiedzialna za przygotowanie pacjenta do znieczulenia ogólnego, asystę podczas prowadzenia znieczulenia ogólnego i opiekę nad pacjentem do czasu pełnego wybudzenia. Swoje doświadczenie zawodowe zdobywała w oddziale intensywnej terapii oraz na bloku operacyjnym Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im. Józefa Strusia w Poznaniu.  Niezmiernie odpowiedzialna i skrupulatna w swojej pracy. Cechuje ją szczególna łagodność w kontaktach z pacjentami.

Justyna Foryś

Justyna Foryś

Pielęgniarka od wielu lat pracująca w Klinice. Swoje doświadczenie zdobywała na oddziale kardiochirurgii dziecięcej Szpitala Klinicznego nr 2 im. Heliodora Święcickiego w Poznaniu. Jej umiejętności są szczególnie przydatne w opiece nad naszymi najmłodszymi pacjentami. Bardzo kompetentna i oddana swojej pracy.

Zdzisława Napierała

Zdzisława Napierała

pielęgniarka, od wielu lat pracująca w Klinice. Swoje doświadczenie zdobywała na dużym oddziale chirurgii Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Profesjonalna w działaniu. Emanuje pogodą ducha. Jej uśmiech tworzy niezmiernie miłą atmosferę, co bardzo wyraźnie doceniają nasi pacjenci.

Joanna Zielińska

Joanna Zielińska

Pielęgniarka od wielu lat pracująca w Klinice. Ma w swoim dorobku pracę w dużym oddziale chirurgicznym Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Emanuje młodzieńczą energią i pogodą ducha, co jest ogromną zaletą w jej pracy. Niezmiernie skrupulatna i obowiązkowa. Bardzo miła w kontaktach z pacjentami.

PERSONEL POMOCNICZY:

Mariola Reszke

Mariola Reszke

Wieloletni pracownik Kliniki. Dba o czystość pomieszczeń. Bardzo pomocna w opiece nad pacjentami.

Elżbieta Czubała

Elżbieta Czubała

Pracownik Kliniki od 18 lat. Dba o czystość obiektu. Niezmiernie rzetelna i pracowita. Ma zawsze dużo życzliwości dla pacjentów. Jest bardzo dobrym członkiem personelu Kliniki.

Irena Strzelczyk

Irena Strzelczyk

Od kilku lat pracownik Kliniki. Dba o czystość bloku operacyjnego, pomaga w zabiegach chirurgicznych. Aktywnie uczestniczy w pracach zespołu trichologicznego. Oddana swojej pracy. Stale rozwija swoją wiedzę.

Henryk Szymański

Henryk Szymański

Wieloletni pracownik, odpowiadający za stan techniczny Kliniki. Troszczy się o zieleń i czystość otoczenia budynku. W swej pracy rzetelny i odpowiedzialny.

Piszą o nas

Cofnij Button

Wykaz artykułów prasowych dotyczących działalności Kliniki Kolasiński – Hair Clinic Poznań

  1. Newsweek – tygodnik ogólnopolski, nr 27/2012, 2-8 lipca 2012, tytuł: „Koniec z łysiną”,  autor: Dorota Romanowska, forma – artykuł
  2. Menedżer Zdrowia – miesięcznik ogólnopolski, nr 9/2011, grudzień, tytuł: „Słowa uczą, przykłady pociągają”  autor: Aleksandra Lang, forma – artykuł
  3. Życie na Gorąco – tygodnik ogólnopolski, Nr 30, 28 lipca 2011, tytuł: „Czuprynie na ratunek – nowoczesne metody przeszczepu włosów”  – autor: Aleksandra Barcikowska, forma – artykuł
  4. Fakt – Gazeta Codzienna Poznań, Nr46 (2234) piątek, 25.02.2011, tytuł: „Zobacz co sobie możesz przerobić”  – autor: Tomasz Noske, forma – artykuł
  5. Male Men – miesięcznik ogólnopolski, Nr 2 (15), marzec 2011, tytuł: „Chirurdzy – Jerzy Kolasiński – Pięć Filarów Mądrości”  – autor: Grzegorz Kapla, forma – artykuł
  6. Business&Beauty , dwumiesięcznik ogólnopolski, Nr 2 luty/kwiecień 2011, tytuł: „Mężczyzna po pięćdziesiątce”  – autor: Anna Modelska-Ziółkiewicz, forma: artykuł
  7. Business&Beauty , dwumiesięcznik ogólnopolski, Nr 1 grudzień/styczeń 2011, tytuł: „Świat na włosku” – autor: Jerzy Kolasiński, forma: artykuł
  8. Perfect Body, dwumiesięcznik ogólnopolski, Nr 7 styczeń/luty 2011, tytuł: „Ginekomastia – damskie piersi w męskim ciele”  – autor: Jerzy Kolasiński, forma: artykuł
  9. PANI – miesięcznik ogólnopolski Maj 2010 – tytuł: „Zatrzymaj piękno na długo…”  – autor: dr Małgorzata Kolenda, forma: wywiad
  10. CZY WARTO KORZYSTAĆ Z ZABIEGÓW CHIRURGII ESTETYCZNEJ  dr Małgorzata Kolenda – wywiad w Telewizji Poznań TVP 3 – 20.02.2010
  11. HAIR TRANSPLANT FORUM INTERNATIONAL  – Vol. 20, Number 1, January/February 2010
    Tytuł: “Review of the Second Regional ISHRS Workshop: Chopin Art & Perfection – Female Hair Loss”, autor:Russell Knudsen, MBBS Sydney, Australia, forma: sprawozdanie
  12. BIULETYN INFORMACYJNY WIELKOPOLSKIEJ IZBY LEKARSKIEJ  Nr 12 (179) Grudzień 2009
    Tytuł: „Szybownictwo spod znaku Eskulapa” , autor: Jerzy Kolasiński, forma: artykuł
  13. ANTI GANG MAGAZINE – Medycyna Przeciwstarzeniowa i Estetyczna  Nr 1/2008– Maj 2008
    tytuł: “”Europejska Konferencja Medycyny Anti-Gang”” autor: Anna Modelska forma: artykuł – sprawozdanie
  14. ZDROWA RODZINA dwutygodnik ogólnopolski , część 27 – Maj 2008
    tytuł: “”Łysienie kobiet – problem rzadszy, ale poważniejszy”” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  15. NYHEDSAVISEN Danmarks storste avis  – 14 April 2008
    tytuł: “Kimmie Fik. Storre Bryster I Polen” autor: Maria Thuesen Bleeg, Morten Pedersen forma: artykuł
  16. HAIR TRANSPLANT FORUM INTERNATIONAL  – Vol.18, No 1, January/February 2008
    tytuł: „Review of Chopin – Art and Perfection, First International Live Surgery Workshop” autor: David Perez-Meza, MD Orlando, Florida forma: artykuł
  17. MED-INFO , Grudzień 2007, miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: ” Popyt na zabiegi upiększające” autor: Magdalena Okoniewska forma: artykuł
  18. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 5/2006, dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: ” Sposób na mimiczne zmarszczki twarzy” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  19. VIP POLITYKA BIZNES FAKTY , Nr 4, październik/ grudzień 2006 – kwartalnik ogólnopolski
    tytuł: „Chirurgia odtwórcza włosów” forma: wywiad z dr Jerzy Kolasińskim
  20. W ZDROWYM STYLU , Nr 16, październik 2006 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Wiek staruszka, forma młodzieńca” autor: Ewa Zagórska forma: wywiad z dr Jerzym Kolasińskim
  21. WPROST , Nr 27 z dnia 9 lipca 2006 – tygodni ogólnopolski
    tytuł: „Test młodości. Oblicz jak długo będziesz żył” autor: Zbigniew Wojtasiński forma: artykuł
  22. NEWSWEEK POLSKA , Nr 21 z dnia 28 maja 2006 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Gdzie się leczyć” – ranking szpital autor: Dorota Romanowska forma: artykuł – ranking szpitali w Polsce
    Klinika Kolasiński – III miejsce
  23. WPROST , Nr 19 z dnia 14 maja 2006 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Terapia plastyczna” autor: Monika Florek-Moskal forma: artykuł – ranking chirurii estetycznej w Polsce
    Klinika Kolasiński – V miejsce
  24. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 2 (27) 2006 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuŁ: „Przeszczep włosów” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  25. KOSMETYKI I BISNES , Nr 1 (26) 2006 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Proces starzenia się – jego przyczyny” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  26. GAZETA WYBORCZA , 6 marca 2006 – gazeta codzienna wydanie ogólnopolskie
    tytuł: „Polacy chcą płacić za piękno” autor: Piotr Miączyński, Vadim Makarenko forma: wywiad
  27. PULS MEDYCYNY , Nr 26 (123) 21 grudnia 2005 – dwutygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Przy przeszczepie twarzy aspekt psychologiczny odgrywa bardzo dużą rolę” autor: Monika Wysocka forma: wywiad
  28. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 6 (25) 2005 – dwumiesięćznik ogólnopolski
    tytuł: „Nadmierne kilogramy masy ciała” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  29. GAZETA WYBORCZA – SZCZECIN , Nr 7 października 2005
    tytuł: „Na kłopoty z łysiną” autor: Maria Konieczna forma: wywia
  30. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 5 (24) 2005 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Pierwsze oznaki upływającego czas” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  31. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 4 (23)2005 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Marzenie do spełnienia; Korekcja odstających małżowin usznych” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  32. WPROST , Nr 9, 8 marca 2005 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Piękni żyją lepiej” autor: Zbigniew Wojtasiński forma: artykuł – ranking najlepszych klinik chirurgii estetycznej w Polsce
    Klinika Kolasiński – II miejsce
  33. MEDYCYNA ESTETYCZNA I PRZECIWSTARZENIOWA , Nr 1 (10) 2005
    tytuł: „Początek działalności Polskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging” forma: notatka
  34. PANI , Nr 3 (172) 2005 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Anti-Age – Współczesna medycyna potrafi już wypisać recepty na przdłużenie młodości” autor: Anna Mandes i Anna Modelska-Ziółkiewicz forma: artykuł
  35. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 2 (21) 2005 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Kształtne i jędrne piersi atutem kobiecości”
    autror: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  36. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 1 (20) 2005 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Nowa sylwetka ciała na wiosnę – modelowanie a nie odchudzanie” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  37. ELITE MODE CLUB , 7 (11) – kwartalnik ogólnopolski
    tytuł: „Młodzi duchem i ciałem” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  38. GŁOS WIELKOPOLSKI , 31 grudnia 2004 – gazeta codzienna
    tytuł: „Jak oszukać czas?” forma: wywiad
  39. GAZETA WYBORCZA , grudzień 2004 – gazeta codzienna
    tytuł: „Medycyna estetyczna” forma: wywiad
  40. BEAUTY FORUM , Nr 9/2004 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Abrazja skóry twarzy” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  41. MENADŻER ZDROWIA , Nr 6/2004 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Włos za pięć złotych” autor: Jacek Szczęsny forma: artykuł
  42. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 4 (17) 2004 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Paznokcie – nasza wizytówka” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  43. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 3 (16) 2004 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Niekorzystny wpływ słońca na skórę” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  44. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 3 (16) 2004 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Niekorzystny wpływ słońca na skórę” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  45. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 1-2 (15) 2004 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Problemy z łysieniem?- przyczyny wypadania włosów i sposoby leczenia” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  46. ELITE MODE CLUB  – 6/4 2004 wiosna/lato – kwartalnik
    tytuł: „Ci wspaniali mężczyzni” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  47. ELITE MODE CLUB  – 6/4 2004 wiosna/lato – kwartalnik
    tytuł: „Chirurgia estetyczna – lekarstwo dla ciała i ducha” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  48. PRZEKRÓJ , Nr 15/3068 – 11 kwietnia 2004 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Łyso Ci?” autor: Grażyna Zaremba forma: wywiad
  49. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 5 (14) 2003 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Zmiany naczyniowe skóry – jak sobie z nimi radzić” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  50. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 4 (13) 2003 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Farmakologia estetyczna – nauka czy sztuka?” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  51. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 3 (12) 2003 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Jak radzić sobie ze zmarszczkami twarzy?” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  52. KOSMETYKI I BIZNES , Nr 2 (11) 2003 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Peeling, czyli abrazja skóry” autor: Małgorzata Kolenda forma: artykuł
  53. TWÓJ STYL , Nr 8 (157), sierpień 2003 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Cały czas wstecz” autor: Anna Ławniczak forma: artykuł
  54. TYGODNIK POZNAŃSKI , Nr 22, 2 grudnia 2002 – tygodnik lokalny
    tytuł: „Wyzwanie dla natury” autor: Rafał Kotomski forma: artykuł
  55. WPROST , Nr 31,4 sierpnia 2002 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Najlepsze szpitale prywatne” autor: Janusz Michalak
    forma; artukuł + ranking szpitali – Hair Clinic Poznań na 5 miejscu w chirurgii plastycznej
  56. KOSMETYKA I KOSMETOLOGIA , Nr 2/2002 – dwumiesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Chirurgia estetyczna dla osób w wieku dojrzałym – Progi i Bariery” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  57. DER SPIEGEL , 28/29.07.2001 – niemiecki tygodnik
    tytuł: „Alles top hier” autor: Susanne Koelbl forma: artykuł
  58. ŚWIAT RODZINNY , 7 kwietnia 2001 – dodatek Głosu Wielkopolskiego
    tytuł: „Popraw męskość” autor: Helena Czechowska forma: artykuł
  59. ŚWIAT RODZINNY , 7 kwietnia 2001 – dodatek Głosu Wielkopolskiego
    tytuł: „Popraw męskość” autor: Helena Czechowska forma: artykuł
  60. ŚWIAT FRYZJERSTWA  4/2000 – ogólnopolski magazyn branży fryzjerskiej
    tytuł: „Przeszczep – pomocnik w walce przeciwko łysieniu” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  61. WPROST  Nr 21, 21 maja 2000 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Nowy biust” autor: Renata Karwat forma: artykuł
  62. GAZETA WYBORCZA  24 marca 2000 – dziennik ogólnopolski (wydanie regionalne)
    tytuł: „Męski Problem” autor: Radek Rakowski forma: wywiad
  63. GAZETA POZNAŃSKA  15 luty 2000 – dziennik lokalny
    tytuł: ” Chirurgia nie lubi kaprysów” autor: Jolanta Sielska forma: artykuł
  64. GAZETA POZNAŃSKA  10 luty 2000 – dziennik lokalny
    tytuł: „Rozsądne odsysanie” autor: Jolanta Sielska forma: artykuł
  65. WPROST  Nr 50, 12 grudnia 1999 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Szpital na eksport” autor: Renata Karwat forma: artykuł
  66. ŚWIAT RODZINNY  Nr 28, 17 lipca 1999 (dodatek Głosu Wielkopolskiego)
    tytuł: „Co jest piękne?” autor: Helena Czechowska forma: artykuł
  67. WPROST  Nr 2, 10 stycznia 1999 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Dyktatura młodości” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  68. ŚWIAT RODZINNY  Nr 49, 12 grudnia 1998 (dodatek Głosu Wielkopolskiego)
    tytuł: „Poprawianie natury” autor: Helena Czechowska forma: artykuł
  69. DZIENNIK POZNAŃSKI  4 grudnia 1998 – dziennik lokalny
    tytuł: „Nowe uszy, ładne piersi” autor: (SZA) forma: artykuł
  70. GAZETA POZNAŃSKA  1 września 1998 – dziennik lokalny
    tytuł: „Firma z klasą – Mały, biały domek” autor: Izabela Kalinowska forma: artykuł
  71. KURIER POLSKI , 23-28 grudnia 1997 – dziennik ogólnopolski
    tytuł: „Z czupryną w XXI wiek” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  72. GENTELMAN  Nr 9, grudzień 1997 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Ach ta łysina” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  73. GAZETA POZNAŃSKA  listopad 1997 – dziennik lokalny
    tytuł: „A nawet lepsi” autor: IZA forma: artykuł
  74. WAAS & DENDER  1997 – dziennik holenderski ogólnokrajowy
    tytuł: „Zwemmen met haartoevoeging” autor: Dirk Van Reusel forma: artykuł
  75. WAAS & DENDER  1996 – dziennik holenderski ogólnokrajowy
    tytuł: „Dolgelukking met Haar van Polen” autor: Door Romain van Damme
    format: artykuł
  76. 1996  – dziennik holenderski
    tytuł: „Na de rustperiode groeien ze een leven lang” autor: Vervolg van Voorpagina forma: artykuł
  77. WASS & DENDER  1996 – dziennik holenderski krajowy
    tytuł: „Dolgelukking met Haar van Polen autor: Door Romain van Damme forma: artykuł
  78. ELLE  Nr12 (12) Grudzień 1996 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Wypadają ? Nie wpadaj w panikę” autor: Barbara Miantkowska forma: artykuł
  79. TWÓJ STYL  Nr 12 (77) Grudzień 1996 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Poprawianie Adama” autor: Jolanta Mandes, Liliana Śnieg-Czaplewska forma: artykuł
  80. GAZETA POZNAŃSKA  7-8 września 1996 – dziennik regionalny
    tytuł: „Włosy jak marzenie” autor: Izabela Kalinowska forma: artykuł
  81. TWOJA GWIAZDA  sierpień 1996 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Poprawianie stwórcy” autor: Edyta Szott forma: artykuł
  82. WPROST  10 marca 1996 Nr10 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Idealna waga” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  83. GAZETA POZNAŃSKA  2,3 marzec 1996 – dziennik regionalny
    tytuł: „Wyrzeźbić Wenus” autor: Izabela Kalinowska forma: artykuł
  84. WPROST  31 grudnia 1995 Nr53 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Skalpelmania” autor: Dorota Romanowska forma: artykuł
  85. ŚWIAT RODZINNY  – dodatek Głosu Wielkopolskiego 7 stycznia 1995
    tytuł: „Skalpel nie różdżka” autor: Jolanta Lenartowicz forma: wywiad
  86. GŁOS WIELKOPOLSKI  4 grudnia 1994 – dziennik regionalny
    tytuł: „Dziesięciolecie Hair Clinic Poznań” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  87. GŁOS WIELKOPOLSKI  4 grudnia 1994 – dziennik regionalny
    tytuł: „Dziesięć lat… na włosku” autor: len forma: news
  88. PRZYJACIÓŁKA  maj 1994 Nr5/27 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Włosy jak nowe” autor: Monika Wysogląd forma: wywiad
  89. WIADOMOŚCI DNIA  4,5,6 luty 1994 – łódzki dziennik regionalny
    tytuł; „Włosy na łysinie” autor: Michał Lenarciński forma: artykuł
  90. GŁOS WIELKOPOLSKI  14 lipca 1993 – dziennik regionalny
    tytuł: „Półprywatna rozmowa z dr Jerzym Kolasińskim prezesem Med Club z Poznania” autor: Jolanta Lenartowicz forma: wywiad
  91. GŁOS WIELKOPOLSKI  21/22 września 1991 – dziennik regionalny
    tytuł: „Pierwsza prywatna klinika” autor: len forma: news
  92. GŁOS WIELKOPOLSKI  28/29 września 1991 – dziennik regionalny
    tytuł: „Na włosku” autor: Jolanta Lenartowicz forma: wywiad
  93. FRYZURY – TWÓJ STYL  lato 1992 kwartalnik ogólnopolski
    tytuł: „Czupryna na zamówienie” autor: Mariola Bojarska-Ferenc forma: wywiad
  94. GŁOS WIELKOPOLSKI  23 października 1992 – dziennik regionalny
    tytuł: „Ciało na życzenie” autor: Jolanta Lenartowicz forma: wywiad
  95. GAZETA POZNAŃSKA  25 października 1992 – dziennik regionalny
    tytuł: „Włos rozdzielany na czworo” autor: Helena Czechowska forma: artykuł
  96. GŁOS WIELKOPOLSKI  7 grudnia 1993 – dziennik regionalny
    tytuł: „Twarze wygładzane” autor: Jolanta Lenartowicz forma: artykuł
  97. GŁOS WIELKOPOLSKI – NA ZDROWIE  lato 1993 – dziennik regionalny
    tytuł: „Wizerunki odtwarzane” autor: Jolanta Lenartowicz forma: artykuł
  98. GŁOS WIELKOPOLSKI – NA ZDROWIE  wiosna 1993 – dziennik regionalny
    tytuł: „Dodać piękna do ciała” autor: Jolanta Lenartowicz forma: artykuł
  99. MILIARDER  18 marca 1993 Nr 3/93 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Łysa alternatywa” autor: Przemysław Wawelski forma: artykuł
  100. PAN Magazyn dla mężczyzn , kwiecień 1992 Nr 4(53) – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Jak zostać byłym łysoniem?” autor: Bartłomiej Zborowski forma: artykuł
  101. POZNANIAK  2 stycznia 1992 Nr 51/52 (63/64) – tygodnik ilustrowany ogólnopolski
    tytuł: „Włosy na wagę życia” autor: Mieczysław Grabianowski forma: artykuł
  102. POZNANIAK  1-2 grudnia 1990 Nr 8 – tygodnik ilustrowany ogólnopolski
    tytuł: „Lekarze z klasą” autor: Iwona Rajewska forma: artykuł
  103. MAGAZYN POLSKI  Nr 8/402 Rok XXXIII 1990 – miesięcznik ciekawych przedruków
    tytuł: „Operacja na łysinie” autor: Oprac. MP na podstawie wywiadu N. Kaflińskiej forma: artykuł
  104. WPROST  14 czerwca 1992 Nr 24- tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Na włosku” autor: Jerzy Kolasiński forma: artykuł
  105. WPROST  3 maja 1992 Nr 18 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Autoterapia” autor: Janusz Michalak forma: artykuł
  106. THE WARSAW VOICE  August 9, 1992 No. 32 (198) – Polish and Central European Review
    tytuł: „Battling Baldens” autor: Marek Urban forma: wywiad
  107. ZBLIŻENIA – ANNAHERGUNGEN  listopad-grudzień 1992 Nr 33 polsko-niemieckie czasopismo niezależne
    tytuł: „Jedyna na świecie szansa dla łysych – I Ty możesz porosnąć” autor: Aleksandra Czekay-Meinart forma: wywiad
  108. URODA  kwiecień 1992 Nr 4 – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Szansa” autor: Krystyna Roman forma: artykuł
  109. KURIER POLSKI  7-9 listopada 1992 Nr 219 (9972) – dziennik ogólnopolski
    tytuł: „Szanse łysych” autor: Jolanta Bogdańska forma: wywiad
  110. JESTEM  kwiecień 1991 Nr 4 (290) – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Dzielenie włosa” autor: Jolanta Bogdańska forma: artykuł
  111. RAZEM  14 stycznia 1990 Nr 2 (678) – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Włos na głowie” autor: Nadzieja Kaflińska forma: wywiad
  112. PRZEKRÓJ  14 maja 1989 Nr 2292 – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Byłem kiedyś łysy – niby nic, ale jak brzmi” autor: Halina Danilczyk, Zbigniew Danilczyk forma: wywiad
  113. WPROST 28  sierpnia 1988 Nr 35 (300) – tygodnik ogólnopolski
    tytuł: „Kłopoty z przedziałkiem” autor: Dariusz Łukaszewski forma: artykuł
  114. KURIER POLSKI  1 lutego 1988 Nr 21 (8776) – dziennik ogólnopolski
    tytuł: „Poznań Mekką łysych” autor: Jolanta Barełkowska forma: wywiad
  115. ŻYJMY DŁUŻEJ  Grudzień 1987 Nr 12 (350) – miesięcznik ogólnopolski
    tytuł: „Łysienie-problem stary jak świat” autor: Barbara Gawrońska forma: wywiad
Zarezerwuj konsultację

Publikacje

Cofnij Button

Publikacje:

  1. Mackiewicz-Wysocka M., Kolasiński J.: Anatomia i fizjologia włosa oraz diagnostyka i leczenie łysienia. Przydatki skóry – wybrane zagadnienia pod redakcją Wiesława H. Trzeciaka,WSPiA w Poznaniu, ISBN 078-83-60038-19-2, s. 67-85
  2. Kolasinski J.: Enhanced Patient selection: a new method for measuring hair growth parameters – the TrichoScan. Hair Transplantation – Fifth Edition, Edited by Walter P Unger at all. ISBN-13: 9781616310066, p.343-348
  3. Kolasinski J.: TrichoScan: A useful method for measuring hair growth parameters and enhancing patient selection for hair restoration surgery. Hair Transplant Forum International, 2009, 19 (2), March/April, 56-58
  4. Kolasiński J., Kolenda M.: Algorithm of hair restoration surgery in children.
    Plastic and Reconstructive Surgery, 2003, 112(2)
  5. Kolasiński J., Kolenda M.: Hair transplantation in the treatment of postirradiation alopecia. Hair Transplant Forum International, 2003, 13(4), July/August
  6. Kolenda M., Kolasiński J.: Reconstruction of hair loss of the upper lip in man after plastic operation of the cleft lip and palate.
    Hair Transplant Forum International, 2003, 13(4), July/August
  7. Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004. Dr Jerzy Kolasiński w towarzystwie dr Arturo Tykocinskiego (Brazylia) i dr Alexa Ginzburg (Izrael)

    Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004. Dr Jerzy Kolasiński w towarzystwie dr Arturo Tykocinskiego (Brazylia) i dr Alexa Ginzburg (Izrael)

    Kolasiński J., Kolenda M., Skowronek J.: Hair transplantation for the treatment of post-irradiation alopecia. Nowotwory – Journal of Oncology, 2002, 52(6)

  8. Kolasiński J., Zieliński W., Kolenda M.: Cryosurgery for the treatment of varicosities: cosmetics and effectiveness.
    International Journal of Cosmetic Surgery and Aesthetic Dermatology, 2002, 4(2)
  9. Kolasiński J.: The new theory of hair transplantation.
    Hair Transplant Forum International, 2001, No 6, Nov/Dec
  10. Kolasiński J., Kolenda M.: Correlation between donor strip width and scalp movability. ESHRS Journal, 2001, No 2, Autum
  11. Kolasiński J.: Monocryl suture in hair transplantation.
    Hair Transplant Forum International, 2000, No 3, May/June
  12. Kolasiński J.: Reflections on the 6th Annual ISHRS Meeting. Hair Transplant Forum International, 1999, No 1 January/February
  13. Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004, Dr Jerzy Kolasiński i dr Roberto Cattani (USA)

    Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004, Dr Jerzy Kolasiński i dr Roberto Cattani (USA)

    Kolasiński J.: Transplantation: How to do it easier, faster and cheaper.
    Dermatologic Surgery, 1998, 24(7), 788

  14. Kolasiński J., Zieliński W., Kolenda M.: Leczenie rekonstrukcyjne pooparzeniowych ubytków skóry owłosionej głowy.
    Annals of Burns, 1996-97, 7-8, 207
  15. Kolenda M., Kolasiński J.: Ultrasound treatment of lipomas.
    Polski Przegląd Chirurgiczny, 1997, 69(10), 1054-1060
  16. Kolasiński J., Kurmanow J.: Tissue – expanders in the treatment of scalp defects.
    Polski Przegląd Chirurgiczny, 1996, 68(4), 358-366
  17. Kolenda M., Kolasiński J.: Application of micropigmentation in treatment of skin discolorration.
    Przegląd Dermatologiczny, 1997, 84(1), 61-65
  18. Kolasiński J., Zieliński W.: Aspetti estetici del trapionto di capelli. La Medicina Estetica, 1995, 1, 23

Wystąpienia:

  1. Jerzy Kolasiński, Małgorzata Kolenda, Henryk Witmanowski: „Doświadczenia własne w doborze implantów piersiowych”, Konferencja naukowo Szkoleniowa – Chirurgia Piersi Bezpieczeństwo Przed Wszystkim, Lublin, 3.06.2012
  2. Jerzy Kolasiński – „Hair Restoration Surgery – State of The Art” 3th European Congress on Preventive and Anti-Aging Medicine, Istanbul, Turky, 29-31 May 2012
  3. Dr med. Anna Modelska-Ziółkiewicz: „Alopecia in women as a significant problem in anti-aging medical practice: diagnosis and treatment”, 3th European Congress on Preventive and Anti-Aging Medicine, Istanbul, Turky, 29-31 May 2012
  4. „Female Hair Loss” – dr Jerzy Kolasiński – moderator, 19th ISHRS Annual Scientific Meeting, Anchorage, Alaska, USA, 14-18.09.2011
  5. „TrichoScan Enhances Patient Selection for Hair Transplantation” – Jerzy Kolasiński, Małgorzata Mackiewicz-Wysocka, Małgorzata Kolenda, 19th ISHRS Annual Scientific Meeting, Anchorage, Alaska, USA, 14-18.09.2011
  6. „Analysis of EGFR Expression in Human Hair Follicles in Frontoparietal and Occipital Scalp” – Jerzy Kolasiński, Małgorzata Mackiewicz-Wysocka, Anna Przybyła, Andrzej Mackiewicz, 19th ISHRS Annual Scientific Meeting, Anchorage, Alaska, USA, 14-18.09.2011
  7. „Chirurgia odtwórcza włosów” – dr Jerzy Kolasiński, Konferencja naukowo Szkoleniowa, Wyższa Szkoła Pedagogiki i Administracji im. Mieszka I w Poznaniu, Poznań, 25.02.2011
  8. „Diagnostic of Female Pattern Hairloss” – dr Małgorzata Mackiewicz-Wysocka, Cowgirl Hair Loss ISHRS Regional Workshop, Houston, Texas, USA; 11-14.03.2010
  9. “Conservative Treatment of Female Pattern Hair Loss” – dr Małgorzata Mackiewicz-Wysocka, Cowgirl Hair Loss ISHRS Regional Workshop, Houston, Texas, USA; 11-14.03.2010
  10. “Hair Transplantation in Post Cosmetic Surgery Patients” – dr Jerzy Kolasiński, Cowgirl Hair Loss ISHRS Regional Workshop, Houston, Texas, USA; 11-14.03.2010
  11. “Total Non-surgical facial reshaping – Practice Diversification: Botox, Fillers, IPL” – dr Małgorzata Kolenda, Cowgirl Hair Loss ISHRS Regional Workshop, Houston, Texas, USA, 11-14.03.2010
  12. “Live Surgery – hairline design” – dr Jerzy Kolasiński, Cowgirl Hair Loss ISHRS Regional Workshop, Houston, Texas, USA, 11-14.03.2010
  13. Wykładowcy: Alex Ginzburg (gospodarz warsztatów), Ron Shapiro, Jerzy Kolasiński, Matt L. Leavitt

    Wykładowcy: Alex Ginzburg (gospodarz warsztatów), Ron Shapiro, Jerzy Kolasiński, Matt L. Leavitt

    Anesthesia, Donor Harvesting, Closure – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 1 st  Mediterranean Workshop for Hair Restoration Surgery, Tel Aviv (Israel), 8-9.11.2009

  14. Panel discussion: Special cases – Moderator – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 1 st  Mediterranean Workshop for Hair Restoration Surgery, Tel Aviv (Israel), 8-9.11.2009
  15. Live surgery – two cases – operator – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 1 st  Mediterranean Workshop for Hair Restoration Surgery, Tel Aviv (Israel), 8-9.11.2009
  16. „Trichoscan – A New Method for Diagnosis of Hair Loss” – poster – dr Małgorzata Mackiewicz – Wysocka, dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 17th Annual Scientific Meeting, Amsterdam, Holland, 22-26.07.2009
  17. Teheran - 10/2003

    Teheran - 10/2003

    „Deep Venous Thrombosis (DVT) and Pulmonary Embolus (PE) after Hair Transplantation – poster - dr Małgorzata Kolenda, dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 17th Annual Scientific Meeting, Amsterdam, Holland, 22-26.07.2009

  18. „Live Patient Viewing” patients presentation – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 17th Annual Scientific Meeting, Amsterdam, Holland, 22-26.07.2009
  19. „Digital Imaging Enhances Patient Selection for Hair Restoration Surgery” – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 17th Annual Scientific Meeting, Amsterdam, Holland, 22-26.07.2009
  20. Zespół Hair Clinic Poznań. Ankara - 11/1998

    Zespół Hair Clinic Poznań. Ankara - 11/1998

    „Treatment of Hair Loss in Women” – dr Małgorzata Kolenda, ISHRS 17th Annual Scientific Meeting, Amsterdam, Holland, 22-26.07.2009

  21. „Total non-surgical facial reshaping – the consept, the science, the tools and the art” – teaching course – dr Małgorzata Kolenda, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  22. „Recent Findings with Computerized Methods for Scalp Hair Growth Measurements” – teaching course – dr Małgorzata Mackiewicz – Wysocka, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  23. Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004. Pierwsza od lewej dr Melicke Kouliaci (Turcja)

    Warsztaty chirurgiczne - Orlando III/2004. Pierwsza od lewej dr Melicke Kouliaci (Turcja)

    „How will the surgery be done – rules of live surgery and patients presentation” – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009

  24. „Hair Transplanting in Post – cosmetic Surgery Patients” – dr Jerzy Kolasiński, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  25. „Contemporary Concepts of Conservative Treatment in Women with Female Hair Loss” – dr Małgorzata Mackiewicz – Wysocka i dr Anna Modelska – Ziółkiewicz, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  26. „Fundamenatl Principle of Computerized methods for scalp hair growth measurements” – dr Małgorzata Mackiewicz – Wysocka, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  27. Podczas operacji. Rhiad - 07/2001

    Podczas operacji. Rhiad - 07/2001

    „The Importance of Hormonal Tests in Diagnosis of Female Alopecia” – dr Anna Modelska – Ziółokiewicz, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009

  28. „Female Pattern Baldness – Definition, Reasons and Diagnosis” – dr Małgorzata Mackiewicz – Wysocka, ISHRS Regional Workshop, Poznań, Poland, 17 – 19.07.2009
  29. „Wolumetria twarzy – zastosowanie kwasu hialuronowego” – kurs – dr Małgorzata Kolenda, Klinika Kolasiński, Poznań, 9.05.2009
  30. „Zastosowanie programu Biodynamic w opercjach korekcji piersi”- kurs – dr Jerzy Kolasiński, Klinika Kolasiński, Poznań, 4.10.2008
  31. „Algorytm leczenia rekonstrukcyjnego ubytków skóry owłosionej głowy” – dr Jerzy Kolasiński, 6 Wielkopolskie Sympozjum Chirurgii Urazowej, Poznań, 16-17.10.2008
  32. W klinice dr Juri. Buenos Aires - 10/1998

    W klinice dr Juri. Buenos Aires - 10/1998

    „A New Method for Measuring Hair Growth Parameters called Trichoscan Enhances Patient Selection for Hair Restoration Surgery” – dr Kolasinski, ISHRS 16th Annual Scientific Meeting, Canad, Montreal, 3-7.09.2008

  33. „Controversies: Big FUE session vs. Regular Strip” – moderator dr Kolasinski; ISHRS 16th Annual Scientific Meeting, Canada, Montreal, 3-7.09.2008
  34. „Difficult Cases for Hair Restoration Surgery” – Workshop , dr Kolasinski, dr Farjo
    # „Experience in the use of round and anatomical breast implants”, dr Kolasinski, dr Kolenda; XXIst Meeting of the Mediterranean Society of Plastic Aesthetic Surgery, 11-13.04.2008, Nice
  35. „Chirurgia estetyczna w konfrontacji z procesami starzenia się ciała” dr Jerzy Kolasiński, Europejska Konferencja Medycyny Anti-Aging, Poland, Poznań, 5-6.10.2007
  36. „Miejsce zabiegów małonwazyjnych w chirurgii estetycznej” dr Małgorzata Kolenda, Europejska Konferencja Medycyny Anti-Aging, Poland, Poznań, 5-6.10.2007
  37. Dr J. Kolasiński i Mariola Reszke (pielęgniarka) podczas pokazowej operacji w Hospital De L'Hotel Dieu. Paryż - 05/1999

    Dr J. Kolasiński i Mariola Reszke (pielęgniarka) podczas pokazowej operacji w Hospital De L'Hotel Dieu. Paryż - 05/1999

    „Closure of the donor area – evaluation of various de-depithelialization techniques” dr Jerzy Kolasiński, dr Małgorzata Kolenda and others, ISHRS 15th Annual Scientific Meeting, USA, Las Vegas, 26-30.09.2007

  38. „Vertical measurements of scalp elasticity” dr Jerzy Kolasiński, dr Małgorzata Kolenda, ISHRS 15th Annual Scientific Meeting, USA, Las Vegas, 26-30.09.2007
  39. „Reconstructive treatment of masssive scalp loss due to scleroderma within the Pro Bono programme” dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 15th Annual Scientific Meeting, USA, Las Vegas, 26-30.09.2007
  40. „Influence of platelet concentrate on the esthetics of post-operative scarring” dr Jerzy Kolasiński, ISHRS 15 th Annual Scientific Meeting, USA, Las Vegas, 26-30.09.2007
  41. „Place of hair restoration surgery in daily practice of plastic surgeon” dr Jerzy Kolasiński, XI Congress of The Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Poland, Bydgoszcz, 20-22.09.2007
  42. „Hair transplantation in women” dr Małgorzata Kolenda, XI Congress of The Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Poland, Bydgoszcz, 20-22.09.2007
  43. „Strategy of Hair Restoration Surgery In Different Clinical Cases” dr Jerzy Kolasiński, XI Congress of The Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Poland, Bydgoszcz, 20-22.09.2007
  44. „Causes of Hair Loss – classification of alopecia” dr Małgorzata Kolenda, XI Congress of The Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Poland, Bydgoszcz, 20-22.09.2007
  45. „How will the surgery be done – rules of live surgery and patients presentation” dr Jerzy Kolasiński – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  46. „Scalp extension and scalp expansion” dr Jerzy Kolasiński – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  47. „Scalp reduction” dr Jerzy Kolasiński – The First PSHRS Interantional Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  48. „Stick and Place technique of graft placement” dr Jerzy Kolasiński – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  49. „Anesthesia in HRS” dr Jerzy Kolasiński – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  50. „Medical Therapy” dr Małgorzata Kolenda – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznan, 19-20.09.2007
  51. „Causes of Hair Loss – Classification of alopecia” dr Małgorzata Kolenda – The First PSHRS International Workshop – first level Mazurkas, Poland, Poznań, 19-20.09.2007
  52. „Strategy of Hair Restoration in Different Clinical Cases” dr Jerzy Kolasińsi – ISHR – Crowning achievement in hair restoration, Italy, Milan, 31.05 – 2.06.2007
  53. Moderator of the session „Thinking out of the Box – New Approaches” dr Jerzy Kolasiński – ISHR – Crowning achievements in Hair restoration, Italy, Milan, 31.05. – 2.06.2007
  54. Panel discussion ” Patients with Mental Problems – the unstable, the unrealistic and the addicted to surgery” dr Jerzy Kolasiński – ISHR – Crowning achievements in hair restoration, Italy, Milan, 31.05 – 2.06.2007
  55. „Anti-aging medicine in contemporary medical world” – dr Anna Modelska-Ziółkiewicz, dr Jerzy Kolasiński – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, Polska, 17-19.05.2007
  56. „Impact of platelet plasma on postoperative scar aesthetics – preliminary evaluation” – dr Małgorzata Kolenda, dr Jerzy Kolasiński – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, 17-19.05.2007
  57. „Anti-aging medical care for men” dr Anna Modelska – Ziółkiewicz, dr Jerzy Kolasiński – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, 17-19.05.2007
  58. „Personal experiences in using round and contour breast implants” – dr Jerzy Kolasiński, dr Małgorzata Kolenda – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, Polaska, 17-19.05.2007
  59. „Two-times treatment of ginecomasty – own experience” – dr Małgorzata Kolenda, dr Jerzy Kolasiński – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, Polska, 17-19.05.2007
    # „Algorithm of Hair Restoration Surgery” dr Jerzy Kolasiński, dr Małgorzata Kolenda – The International Symposium of Aesthetic Surgery, Polanica Zdrój, Polska, 17-19.05.2007
  60. Experience in the Use of Round and Contour Breast Implants” – dr Jerzy Kolasiński, dr Małgorzata Kolenda – Plastic Surgery at the Red Sea International Symposium, Eilat, Israel, 13-17.03.2007
  61. „Algorithm of Hair Restoration surgery – Strategy of Hair Restoration in Different Clinical Cases” – dr Jerzy Kolasiński – Plastic Surgery at the Red Sea International Symposium, Eilat, Israel, 13-17.03.2007
  62. „Algorithms for Scar Correction” – dr Jerzy Kolasiński, XIII Orlando Live Surgery Workshop, Orlando FL, USA, 7-10.03.2007
  63. „Donor Area Estimation and Harvesting” – dr Jerzy Kolasiński, XIII Orlando Live Surgery Workshop, Orlando FL, USA, 7-10.03.2007
  64. „Thyroid Management in aging”-dr med. Anna Modelska – Ziółkiewicz, European Congredd on Anti-Aging Medicine, Menopause, Andropause”, Wiedeń ,Austria, 14-18.10.2006
  65. „Exotic Recipes for Graft Storage” panelist – Dr med. Jerzy Kolasiński, 14th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, San Diego, California, USA, 18 – 20.10.2006
  66. „Profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych w chirurgii plastycznej i estetycznej” dr med. Jerzy Kolasiński, moderator okrągłego stołu – Blaski i Cienie Chirurgii Estetycznej, Poznań, 13 – 14.10.2006
  67. „Kto decyduje się na zabiegi powiększania piersi w USA i u nas” dr med. Małgorzata Kolenda, dr med. Jerzy Kolasiński – Blaski i Cienie Chirurgii Estetycznej, Poznań, 13 – 14.10.2006
  68. „Doświadczenia własne w stosowaniu implantów okrągłych i konturowych” dr med. Jerzy Kolasiński, dr med. Małgorzata Kolenda – Blaski i Cienie Chirurgii Estetycznej, Poznań, 13 – 14.10.2006
  69. „Anty-aging – zdrowie i uroda mężczyzny” – dr med. Jerzy Kolasiński, Warszawa 15.09.2006
  70. „Hair restoration in women” – XI Congresso Internationale ISHR; New Trends in Hair Restoration, Italy, Bari, 29-31.05.2006
  71. „FUE-CONE-PEN new instrument for graft harvesting” – XII Live Surgery Workshop, Orlando FL, USA, 15-18.03.2006
  72. „Strategy of hair restoration surgery in different cases” – XII Live Surgery Workshop, Orlando FL, USA, 15-18.03.2006
  73. „Breast correction – radiological and surgical view” – Meeting of Polish Society of Radiology – Poland, Poznań, 9 luty 2006
  74. „Hair Restoration Surgery – world statistic of 2005″ 5th Annual Meeting of Polish Society of Hair Restoration Surgery – Poland, Poznań, 11 December 2005
  75. „FUE-CONE-PEN – the beginnig” – 5th Annual Meeting of Polish Society of Hair Restoration Surgery – Poland, Poznań, 11 December 2005
  76. „Private clinic in Poland – 20 years experience” Course „Breast Surgery – oncology and breast surgery” Poland, Nałęczów, 2-3 December 2005
  77. „FUE-CONE-PEN- the new instrument for graft harvesting” – 13th Annual Scientific Meeting of Internationl Society of Hair Restoration Surgery, Australia, Sydney, 24-28 August, 2005
  78. „Anesthesia for hair transplantation” – 13th Annual Scientific Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Australia, Sydney, 24-28 August, 2005
  79. „Anti-aging medicine in the Word” – Congress Anti-Aging; 5-6.03.2005
  80. „Aesthetic surgery in anti-aging medicine” –Congress Anti-Aging; 5-6.03.2005
  81. „Lipoplasty in corrections of body shape” – Congress Anti-Aging; 5-6.03.2005
  82. „Breast testing after breast augmentation” – 16.12.2004,
  83. „Aesthetic surgery of the breast” – 16.03.2004,
  84. „Correlation between donor strip width and scalp movability” – Meeting of Polish Society of Hair Restoration Surgery, Poland, Poznań wrzesień, 2004
  85. „Algorythm of hair restoration surgery in alopecia” – Meeting of Polish Society of Hair Restoration Surgery, Poland, Poznań wrzesień, 2004
  86. „Clinical evaluation of transplant debris tissue during hair transplantation” – 12th Annual Scientific Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Canada, Vancouver, August, 2004
  87. „Abdominal contouring” – special guest, 8th National Congress of Aesthetic Plastic Surgery; Turkey, Istanbul, June, 2004
  88. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, February 2001. From the left side: Dr Patrick Frechet (France), Dr Marcelo Gandelman (Brazil), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, February 2001. From the left side: Dr Patrick Frechet (France), Dr Marcelo Gandelman (Brazil), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Hair transplantation – state of Art” – special guest, 8th National Congress of Aesthetic Plastic Surgery, Turkey, Istanbul, June, 2004

  89. „MACS-lift – video presentation”. V Symposium Plastic Surgeons, Poland, Bielsko-Biała, April, 2004
  90. „Treatment after breast augmentation”. V Symposium Plastic Surgeons, Poland, Bielsko-Biała, April, 2004
  91. „Principles in treatment of scalp defects” – moderator; Orlando Live Surgery Workshop 2004, USA, March, 2004
  92. „Clinical evaluation of transplant debris tissue” – Orlando Live Surgery Workshop 2004, USA, March, 2004
  93. „Follicular unit transplantation” – surgical coordinator; Orlando Live Surgery Workshop 2004, USA, March, 2004
  94. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, February 2001. From the left side: Dr Jerzy Kolasiński, Dr Paul M. Straub (USA), Dr Sharon A. Keene (USA), Dr E. Antonio Mangubat (USA).

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, February 2001. From the left side: Dr Jerzy Kolasiński, Dr Paul M. Straub (USA), Dr Sharon A. Keene (USA), Dr E. Antonio Mangubat (USA).

    „Placement – Four Hands Stick and Place” – Orlando Live Surgery Workshop 2004, USA, March, 2004

  95. „Aesthetic results of treatment of large alopecia with scalp expansion” 11th ISHRS Annual Scientific Meeting, New York, USA, October, 2003
  96. „Clinical evaluation of transplant debris tissue during hair transplant surgery” 11th ISHRS Annual Scientific Meeting, New York, USA, October, 2003
  97. „Hair restoration surgery – state of the art.”Molecular Basis of Skin appendages differentiation – Symposium and Workshops, Poznan, Poland, May, 2003
  98. „Debris Study – one year follow up”, 9th Annual Live Surgery Workshop, ISHRS, Orlando, FL, USA, March, 2003
  99. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Bobby L. Limmer (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Bobby L. Limmer (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Graft Preparation” – beginners program, 9th Annual Live Surgery Workshop, ISHRS, Orlando, FL, USA, March, 2003

  100. „Leczenie ubytków skóry głowy – zasady postępowania”, Scientific Meeting, Poznań Division of Polish Surgeon Society, Poland, February, 2003
  101. „Zastosowanie ekspansji tkankowej w różnych okolicach ciała”, Scientific Meeting, Poznań Division of Polish Surgeon Society, Poland, February, 2003
  102. „Hair transplantation in post-irradiation alopecia treatment in children”, Third World Congress of Cosmetic Surgery 2002 with Live Surgical Demonstrations, Shanghai, China, October, 2002
  103. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Matt L. Leavitt (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Matt L. Leavitt (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Techniques in hair transplant surgery” – workshop, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002

  104. Panel discussion: How to get started now – attendee, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002
  105. „What to do reductions ? Here are the benefits – general session” – moderator, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002
  106. „Treatment of extensive scalp loss”, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002
  107. „Empty grafts – a new source of hair ?”, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002
  108. „Is Monocryl the ideal suture ?”, 10th ISHRS Annual Scientific Meeting, Chicago, Illinois, USA, October, 2002
  109. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Jerzy Kolasiński, Dr Jennifer H. Martinick (Australia).

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Jerzy Kolasiński, Dr Jennifer H. Martinick (Australia).

    „Four hands stick and place” – live surgery, 5th ESHRS Annual Congress and Live Surgery Workshop, London, GB, June, 2002

  110. General Session II – moderator, 5th ESHRS Annual Congress and Live Surgery Workshop, London, GB, June, 2002
  111. ” Algorithm in hair restoration surgery in children”, 5th ESHRS Annual Congress and Live Surgery Workshop, London, GB, June, 2002
  112. „Dissimilarities of hair restoration in men and women”, 5th ESHRS Annual Congress and Live Surgery Workshop, London, GB, June, 2002
  113. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Carlos J. Puig (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2002. Dr Carlos J. Puig (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Algorytm leczenia odtworczego włosów u dzieci”, 11 Symposium Oparzenia 2002, Poznan, Poland, May 2002

  114. „Przeszczep włosów w leczeniu łysienia po napromieniowaniu, 11 Symposium Oparzenia 2002, Poznań, Poland, May 2002
  115. „Evaluation of transplant debri tissue during hair transplant surgery” – live surgery, 8th Annual Live Surgery Workshop, Orlando, FL USA, March, 2002
  116. „Follicular unit transplantation” – live surgery, 8th Annual Live Surgery Workshop, Orlando, FL USA, March, 2002
  117. „Scalp reduction – my personal technique”, 8th Annual Live Surgery Workshop, Orlando, FL USA, March, 2002
  118. Congress of ISHRS, Chicago, USA, October 2002. From the left side: Dr David Perez-Meza (USA), Dr Jerzy Kolasiński, Dr Alfonso Barrera (USA).

    Congress of ISHRS, Chicago, USA, October 2002. From the left side: Dr David Perez-Meza (USA), Dr Jerzy Kolasiński, Dr Alfonso Barrera (USA).

    „Reconstruction of hair loss of the upper lip in man after plastic operation of the cleft lip and palate”, 8th Congress of the Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery,Lodz, Poland, October, 2001

  119. „Estimation of patient satisfaction after body contouring procedures, 8th Congress of the Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, „, Łódź, Poland, October, 2001
  120. „Potential risk of fat embolism syndrom in lipoplasty”, 8th Congress of the Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Lodz, Poland,October, 2001
  121. „Hair restoration surgery in children”, 8th Congress of the Polish Society of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Lodz, Poland,October, 2001
  122. Congress of ISHRS, Chicago, USA, October 2002. From the left side: Dr Robert S. Haber (USA), Dr Jerzy Kolasiński, Dr Gholamali Abbasi (Iran).

    Congress of ISHRS, Chicago, USA, October 2002. From the left side: Dr Robert S. Haber (USA), Dr Jerzy Kolasiński, Dr Gholamali Abbasi (Iran).

    „Reconstruction of hair loss of the upper lip in man after plastic operation of the cleft lip and palate”, 9th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Puerto Vallarta, Mexico,October, 2001

  123. „Stick and place technique – my personal approach”, 9th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Puerto Vallarta, Mexico, October, 2001
  124. LIVE SURGERY 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,;May/June, 2001
  125. „Scalp reduction – my personal approach”, 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/June, 2001
  126. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr William M. Parsley (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr William M. Parsley (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Team co-operation in hair restoration surgery”, 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/June, 2001

  127. „Double PI technique. Why it is faster ?”, 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/June, 2001
  128. „Unique features of hair transplantation carried out on the crown of the head”, 4th Annual Congress of European Society of hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/ June, 2001
  129. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Jerzy Kolasiński, Dr Rolf Nordstrom (Finlandia).

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Jerzy Kolasiński, Dr Rolf Nordstrom (Finlandia).

    „Scalp reduction” – beginners program, 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/ June, 2001

  130. „Stick and place technique of hair transplantation”- didactic workshop, 4th Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain,May/ June, 2001
  131. „Team co-operation in hair restorstion surgery”, 5th Annual Meeting of European Academy of Cosmetic Surgery, Berlin, Germany,May, 2001
  132. „Maxisession; technique of speedy and accurate performance of massive hair transplantation procedure”, 5th Annual Meeting of European Academy of Cosmetic Surgery, Berlin, Germany, May, 2001
  133. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Michael L. Beehner (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Michael L. Beehner (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    LIVE SURGERY, 7th Annual Live Surgery Workshop, Orlando, USA, February, 2001

  134. „Donor site” – beginner’s workshop, 7th Annual Live Surgery Workshop, Orlando, USA,February, 2001
  135. „Team co-operation in hair restoration surgery”, 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland, December, 2000
  136. „Application of Monocryl suture in hair transplantation”, 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland, December, 2000
  137. „Correlation between donor strip width and scalp movability”, 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland, December, 2000
  138. Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Matt L. Leavitt (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    Live Surgery – Workshop, Orlando, USA, March 2003. Dr Matt L. Leavitt (USA), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Unique features of hair transplantation carried out on the crown of the head”, 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland,December, 2000

  139. „Graft cutting – fast and correct method” 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland,December, 2000
  140. „Maxisession – technique of speedy and accurate performance of massive hair transplantation procedure” 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland; December, 2000
  141. „New scalp reduction technique”, 1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland, December, 2000
  142. „Hair transplantation – state of the art.”
    1st Meeting of Aesthetic Dermatology, Lodz, Poland, December, 2000
  143. Congress in Tehran, Iran, October 2003. Dr Jerzy Kolasiński and profesors from The Tehran′s University.

    Congress in Tehran, Iran, October 2003. Dr Jerzy Kolasiński and profesors from The Tehran′s University.

    „Correlation between donor strip width and scalp movability” – awarded, 8th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Waikoloa, Hawaii, November/ December, 2000

  144. „Application of Monocryl in hair transplantation”,8th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Waikoloa, Hawaii, November/ December, 2000
  145. „New scalp reduction technique”, 8th Annual Meeting of International Society of hair Restoration Surgery, Waikoloa, Hawaii;November/December, 2000
  146. „Preop medications and anesthesia” – hands-on workshop, 8th Annual Meeting of International Society of hair Restoration Surgery, Waikoloa, Hawaii;November/ December, 2000
  147. „Scalp reduction/general overview” – beginners program, 8th Annual Meeting of International Society of Hair restoration Surgery, Waikoloa, Hawaii;November/December, 2000
  148. Congress of ISHRS, New York, USA, October 2003. From the left side: Dr Bessam K. Farjo (Great Britain), Dr Paul T. Rose (USA), Dr Melike Kuelahci (Turkey), Dr Jerzy Kolasiński.

    Congress of ISHRS, New York, USA, October 2003. From the left side: Dr Bessam K. Farjo (Great Britain), Dr Paul T. Rose (USA), Dr Melike Kuelahci (Turkey), Dr Jerzy Kolasiński.

    „Hair transplantation – state of the art” 3rd International Congress of Aesthetic Medicine, Warszawa, Poland, October, 2000

  149. „Application of Monocryl suture in hair transplantation”,3rd Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June, 2000
  150. „Mega Maxi Session-technique of speedy and accurate performance”
    3rd Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June, 2000
  151. „Correlation between donor strip width and scalp movability”
    3rd Annual Congress of Europena Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June, 2000
  152. „Graft cutting – how to do it fast and correctly”
    3rd Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June, 2000
  153. „Maxisession – how to perform 2000 grafts in three hours”
    3rd Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June, 2000
  154. Mini micrografts – state of the art.”
    3rd Annual Congress of European Society of Hair Restoration Surgery, Istanbul, Turkey, June 2000
  155. „Maxissesion – how to perform 2000 grafts in three hours”
    Aesthetic Surgery at the Red Sea 4th International Symposium, The Second Biannual Meeting of the American-Israeli Plastic Surgery Fellowship, Eilat, Israel, March, 2000
  156. „Cryosurgery for the treatment of varicosities – cosmetic and effectiveness” – instructional course 16th Annual Meeting of American Academy of Cosmetic Surgery, Orlando, USA, January, 2000
  157. „Lipoplasty – estimation of patient satisfaction”
    16th Annual Meeting of American Academy of Cosmetic Surgery, Orlando, USA, January, 2000
  158. „Potential risk of fat embolism syndrome in lipoplasty”
    16th Annual Meeting of American Academy of Cosmetic Surgery, Orlando, USA, January, 2000
  159. „Maxisession – how to perform 2000 grafts in three hours”
    16th Annual Meeting of American Academy of Cosmetic Surgery, Orlando, USA, January, 2000
  160. „Hair transplantation in females”
    7th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, San Francisco, USA, October, 1999
  161. „Double PI technique for transplanting 1500 Grafts in 3 hours with 2 assistants”
    7th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, San Francisco, USA, October, 1999
  162. „Cosmetic Surgery – principles of hair restoration”
    2nd EMSCON and 9th EMSA General Assembly, Lublin, Poland, October, 1999
  163. „Mini graft megasession:
    - Graft cutting: how to do it fast and correctly
    - Double PI technique: how to increase the speed of insertion
    - LIVE WORKSHOP
    2nd Annual Live Workshop and Congress of The European Society of Hair Restoration Surgery, Paris, France, May, 1999
  164. „Graft cutting – how to do it fast and correctly”
    3rd European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, Berlin, Germany, April, 1999
  165. „Hair transplantation in females”
    3rd European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, Berlin, Germany, April, 1999
  166. „Estimation of patient satisfaction after lipoplasty”
    3rd European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, Berlin, Germany, April, 1999
  167. „Potential risk of fat embolism syndrome in lipoplasty”
    3rd European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, Berlin, Germany, April, 1999
  168. Hair transplantation – live surgery
    New Horizons in Aesthetic Surgery, II International Symposium, Ancara, Turkey, November, 1998
  169. „Reconstructive treatment of traumatic scalp defects”
    New Horizons in Aesthetic Surgery, II International Symposium, Ancara, Turkey, November, 1998
  170. „Benefits of „double PI” technique in hair transplantation”
    New Horizons in Aesthetic Surgery, II International Symposium, Ancara, Turkey, November, 1998
  171. „Surgical reconstructive treatment of postburn scalp defects”
    The Second European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, EACS, London, GB, April, 1998
  172. „Application of „double PI” technique in hair transplantation”
    The Second European Congress on Advances in Cosmetic Surgery EACS, London, GB, April, 1998
  173. „Megasession – how to do it easier, faster and cheaper” – Instruction Course
    Global Convocation on Hair Restoration Surgery, Annual Scientific Meeting of American Society for Hair Restoration Surgery, New Orleans, Louisiana, USA, February, 1998
  174. „Megasession – how to do it easier, faster and cheaper”
    5th Annual Meeting of International Society of Hair Restoration Surgery, Barcelona, Spain, October, 1997
  175. „Scalp reduction with relieve PDS sutures”
    1st European Congress on Advances in Cosmetic Surgery, EACS, Düsseldorf, Germany, April, 1997
  176. „Hair restoration procedures utilized in Poland”
    World Congress on Hair Restoration Surgery, 3rd Annual Meeting of the American Society for Hair Restoration Surgery, Rancho Mirage, California, USA, January, 1997
  177. „Application of relieve PDS sutures in scalp reduction”
    World Congress on Hair Restoration Surgery, 3rd Annual Meeting of the American Society for Hair Restoration Surgery, Rancho Mirage, California, USA, January, 1997
  178. „Surgical treatment of baldness and scalp defects”
    4th Congress, Polish Cosmetic Society, Warsaw, Poland, October, 1995
  179. „Ten years experiences with surgical treatment of alopecia”
    5th Congress, Polish Society of Plastic and Reconstructive Surgery, Wroclaw, Poland, October, 1995
  180. „Usefulness of expanders in treatment of scalp defects”
    5th Congress, Polish Society of Plastic and Reconstructive Surgery, Wroclaw, Poland, October, 1995
  181. „Hair transplantation and alopecia reduction – helpful procedures in various types of baldness”
    7th Congress European Section of International Confederation for Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Berlin, Germany, June 1993
  182. „Hair transplantation and alopecia reduction. Useful procedures in various types of baldness.”
    IX International Conferens of Aesthetic Medicine – Roma, Italy, June 1993
  183. „Treatment of postinflamatory and posttraumatic alopecia with hair transplantation”
    55th Congress, Polish Surgeon Society, Wroclaw, Poland, September 1991
  184. „Surgical treatment of nonsymptomatic gallstones”
    Scientific Meeting, Poznan Division of Polish Surgeon Society, Poland, January 17, 1991
  185. „Surgical treatment of baldness”
    54th Congress, Polish Surgeon Society, Krakow, Poland, September, 1989
  186. „Surgical treatment of male pattern baldness”
    23rd Congress, Polish Dermatologic Society, Wroclaw, Poland, September, 1989
  187. „Experiences with hair transplantation and alopecia reduction in male pattern baldness” – 1st World Postgraduate Surgical Week of the University of Milan, XXVI World Congress of the International College of Surgeons, Milan, Italy, July, 1988
  188. „Punch autograft technique in treatment of male pattern baldness”
    1st Symposium of Reconstructive Head and Neck Surgery, Polish Society of Plastic and Reconstructive Surgery, Wroclaw, Poland, June, 1988
Zarezerwuj konsultację

Kontakt

Cofnij Button

Adres

ul. Staszica 20 A
PL-62-020
Swarzędz – Nowa Wieś
POLAND

Kontakt

Tel: (+4861) 81 87 550,
Fax: (+4861) 81 87 551,
NIP: 7820024954
REGON: 631558067

Konto banowe

Konto: Bank Zachodni WBK S.A. 6/O Poznań
Nr: 03 1090 1362 0000 0000 3601 9235

Zarezerwuj konsultację

Jerzy Kolasiński

Cofnij Button

Dr n. med. Jerzy Kolasiński

Dr med. Jerzy Kolasiński

Dr med. Jerzy Kolasiński jest specjalistą chirurgiem aktualnie w trakcie specjalizacji z chirurgii plastycznej. Członek  Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej , Amerykańskiej Akademii Chirurgii Kosmetycznej ( American Academy of Cosmetic Surgery ), jest założycielem, właścicielem i dyrektorem Kliniki Kolasiński – Hair Clinic Poznań.

Dr Kolasiński jest aktywnym członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów ( International Society of Hair Restoration Surgery ) i Amerykańskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (American Society of Hair Restoration Surgery). W latach 2000-2002 był vice prezydentem Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (European Society of Hair Restoration Surgery). W latach 2000-2004 był Prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów. W latach 2009-2011 był członkiem  Zarządu International Society of Hair Restoration Surgery .

W ciągu 28 lat praktyki w zakresie chirurgii estetycznej wykonał ponad 14 000 operacji takich jak: przeszczep włosów, redukcja łysiny (scalp reduction), odssysanie tkanki tłuszczowej (liposuction), powiększenie piersi, zmniejszenie piersi, korekcja powłok brzusznych, korekcja powiek, korekcja uszu, przeszczep tkanki tłuszczowej, peeling chemiczny, operacja żylaków i inne.

Dr Kolasiński jest autorem ponad 140 artykułów i prezentacji poświęconych chirurgii odtwórczej włosów i chirurgii estetycznej. Prowadził kursy w Amerykańskiej Akademii Chirurgii Kosmetycznej i International Society of Hair Restoration Surgery.

Dr Kolasiński jest organizatorem konferencji i szkoleń z dziedziny chirurgii estetycznej i medycyny Anti-Aging zarówno w Polsce jak i za granicą.

Od 40 lat uprawia szybownictwo. Był wielokrotnie reprezentantem Polski i członkiem kadry narodowej. W roku 2000 zdobył tytuł Mistrza Polski, a w kolejnych latach był trzykrotnie wice mistrzem Polski. Dwukrotnie ustanowił rekord Polski. W roku 2012 jako ósmy z Polaków wykonał przelot na  trasie trójkąta 1000 km . W latach 1996-2003 był kapitanem szybowcowej reprezentacji Polski. W roku 1999 został uhonorowany przez Aeroklub Polski Medalem im. Czesława Tańskiego.

Zarezerwuj konsultację

Małgorzata Kolenda

Cofnij Button

Dr n. med. Małgorzata Kolenda

Dr med. Małgorzata Kolenda Specjalista chirurg od 1994 roku współpracujacy z Kliniką Kolasiński. W ciągu 15 lat praktyki w wykonała wiele zabiegów przeszczepów włosów, korekcji uszu, powiększania piersi, zmniejszania piersi, plastyki powłok brzusznych oraz odsysania tkanki tłuszczowej w modelowaniu sylwetki ciała. Odbyła liczne szkolenia w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej w zakresie chirurgii piersi, abrazji chemicznej skóry i leczenia zmarszczek skóry twarzy. Wykonała wiele zabiegów odmładzający skórę jak: pilingi chemiczne i mechaniczne, ostrzyknięcia toksyną botulinową i wypełniaczami zmarszczek skóry twarzy. Jako pierwsza w Polsce wykonała piling Blue Peel po przeszkoleniu u dr Obagi w Kalifornii, USA.

Założyciel i obecnie Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgii Odtwórczej Włosów (PSHRS – Polish Society of Hair Restoration Surgery), członek International Society of Hair Restoration Surgery oraz członek zarządu Polskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging.

Autorka i współautorka wielu prac wygłoszonych i opublikowanych w renomowanych czasopismach polskich i zagranicznych poświęconych tematyce chirurgii odtwórczej włosów i chirurgii estetycznej.

Współpracuje z Wyższą Szkołą Zawodową Pielęgnacji Zdrowia i Urody w Poznaniu prowadząc wykłady z zakresu chirurgii estetycznej.

Zarezerwuj konsultację

Marek Napiontek

Cofnij Button

Prof. hab. med. Marek Napiontek

Prof. dr hab. Marek Napiontek  

Specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu. Adiunkt w katedrze Ortopedii Dziecięcej Instytutu Ortopedii i Rehabilitacji Akademii Medycznej w Poznaniu. Autor kilkudziesięciu prac naukowych opublikowanych w czasopismach polskich i zagranicznych. Członek Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, European Pediatric Orthopaedic Society oraz Societe Internationale de Chirurgie Orthopedique et de Traumatologie. Od wielu lat współpracuje z Kliniką Kolasińki specjalizując się w zabiegach ortopedycznych u dzieci z wadami stóp i z porażeniem mózgowym.

Zarezerwuj konsultację

Anna Modelska – Ziółkiewicz

Cofnij Button

Dr n. med. Anna Modelska – Ziółkiewicz

dr Anna Modelska Ziółkiewicz  

Specjalista chorób wewnętrznych. Absolwentka Akademii Medycznej w Poznaniu. Szkolenie podyplomowe odbyła na Uniwersytecie Medycznym Tomasza Jeffersona w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych. Głównym tematem jej zainteresowań jest otyłość, gospodarka, zaburzenia produkcji i suplementacji DHEA oraz profilaktyka zdrowotna.

Z Kliniką Kolasiński współpracuje od 2002 roku. Aktywnie uczestniczy w konferencjach i szkoleniach poświęconych tematyce medycyny anti-aging. Pełni funkcję Prezesa Polskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging oraz członka zarządu Europejskiego Towarzystwa Medycyny Anti-Aging.

Zarezerwuj konsultację

Małgorzata Mackiewicz – Wysocka

Cofnij Button

Dr n. med. Małgorzata Mackiewicz – Wysocka

Dr n. med. Małgorzata Mackiewicz - Wysocka  

Absolwentka Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu (2001), tytuł doktora nauk medycznych uzyskała w 2002 r. Specjalista w dziedzinie dermatologii i wenerologii (2008). Zatrudniona w Klinice Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Autorka ponad 20 publikacji naukowych z zakresu dermatologii i onkologii. W 1997 r. odbyła staże naukowe w Eppley Cancer Center, Uniwersytetu Stanowego w Nebraska, USA oraz w Roswell Park Cancer Institute, Buffalo, USA. W latach 2001-2002 odbyła szkolenie z zakresu chirurgii zmian skórnych w Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu. Członek Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego I Polskiego Towarzystwa Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej. Uczestniczyła w licznych kursach z zakresu zabiegowej dermatologii estetycznej w Centrum Dermatologii Estetycznej w Łodzi. Zainteresowania zawodowe dr Mackiewicz-Wysockiej koncentrują się na profilaktyce i leczeniu wczesnych postaci czerniaka skóry, oraz na nowoczesnych metodach terapeutycznych stosowanych w dermatologii estetycznej.

Zarezerwuj konsultację

Andrzej Bielecki

Cofnij Button

Lek. med. Andrzej Bielecki – specjalista chirurgii plastycznej

lek. med. Andrzej Bielecki  

Doktor Andrzej Bielecki ukończył Akademię Medyczną w Poznaniu w roku 1981. Egzamin specjalizacyjny z zakresu Chirurgii Plastycznej zdał w roku 1989. W swojej karierze zawodowej odbył szereg staży w ośrodkach chirurgii plastycznej w Polanicy Zdrój, Warszawie, Wrocławiu, Lyonie, Dusseldorfie i Jenie. W latach 90-tych współpracował z Klinika Kolasiński i wykonał tu kilkaset operacji z zakresu chirurgii plastycznej i estetycznej. Dr Andrzej Bielecki był nauczycielem i mentorem wielu pokoleń chirurgów. Wśród całej gamy zabiegów przez Niego wykonywanych szczególne miejsce zajmują operacje korekcyjne z zakresu chirurgii twarzowo-szczękowej, wśród których czołowe miejsce zajmują  operacje korekcyjne nosa .

Zarezerwuj konsultację

Artur Markowski

Cofnij Button

Lek. med. Artur Markowski

Lek. med. Artur Markowski  

Specjalista dermatolog – wenerolog, absolwent Wydziału Lekarskiego Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Twórca i właściciel powstałego w 1994 roku Pomorskiego Centrum Medycyny Estetycznej /PCME/ – pierwszego w regionie kujawsko-pomorskim i jednego z pierwszych w Polsce centrów dermatologiczno – kosmetologicznych. Należy do prekursorów zastosowania laserów wysokoenergetycznych w Polsce: CO2, FRAXEL, technika fraxyjna CO2, Q-SWITCH, IPL, VPL, KTP, SMART LIPO, technika ELOS. Jako pierwszy w Polsce zaprezentował nowoczesną technikę rewitalizacji skóry: ROLL-CIT. Jest pomysłodawcą akcji profilaktyczno-leczniczych takich jak OFENSYWA MŁODYCH ( trądzik ), BEZPIECZNE SŁONKO ( profilaktyka czerniaka u dzieci w wieku przedszkolnym), „AKADEMIA ATOPII”.

Głównymi zainteresowaniami zawodowymi lek. med. Artura Markowskiego są rewitalizacja skóry, terapie z wykorzystaniem laserów, terapia fotodynamiczna stanów przednowotworowych i nowotworów skóry, skojarzone leczenie trądziku, diagnostyka, profilaktyka i terapia chorób alergicznych, terapia blizn pooparzeniowych, pourazowych i potrądzikowych, holistyczna diagnostyka i terapia chorób przewlekłych.

Zarezerwuj konsultację

Wojciech Zieliński

Cofnij Button

Dr n. med. Wojciech Zieliński

Dr n. med. Wojciech Zieliński  

 

Zarezerwuj konsultację

Kinga Estera Jach-Skrzypczak

Cofnij Button

Kinga Estera Jach-Skrzypczak

Kinga Estera Jach-Skrzypczak  

Kinga Estera Jach-Skrzypczak jest trichologiem II° z 20 letnim doświadczeniem zawodowym. Od 1993 roku ściśle współpracowała z prof. doc. Enzo Formentini – wykładowcą Uniwersytetu w Mantui (Włochy), który był wielkim autorytetem w trichologii europejskiej i twórcą pierwszej linii trichopreparatów.

Na Węgrzech, gdzie była szkoleniowcem i właścicielem Gabinetów Analityki Trichologicznej, współpracowała z dr Terstyánszky Edit dermatologiem i dr Varsányi Hajnalka endokrynologiem oraz Hosszú Orsolya trichologiem, biologiem i szkoleniowcem.

Od 1997 roku pracuje na stałe w Polsce. Jest prekursorem trichologii i trichoterapii. W swej pracy zwraca uwagę na rolę, jaką we współczesnej terapii ubytków owłosienia na głowie pełni zespołowa współpraca trychologa, lekarza dermatologa, endokrynologa i chirurga zajmującego się rekonstrukcją owłosienia.

Członek Magyar Kereskedelmi és Iparkamara (Hungarian Chamber of Commerce and Industry), Polskiego Towarzystwa Mezoterapii oraz Stowarzyszenia Na Rzecz Rozwoju Kosmetologii „Przyjazna Kosmetyka”. Autorka i współautorka wielu artykułów dotyczących analizy, metod diagnozowania i leczenia komplementarnego anomalii skóry głowy i włosów.

Najcenniejsze doświadczenie zawodowe zawdzięcza wieloletniej pracy w Przychodni Endokrynologiczno – Diabetologicznej HORMON MED w Krakowie gdzie współpracowała z dr Andrzejem Bobrowskim endokrynologiem, dr Ewą Marzec dermatologiem – wenerologiem i dr Januszem Obrębskim właścicielem Laboratorium Diagnostyki Hormonalnej i Biochemicznej.

W 2007r ukończyła specjalizację pedagogiczną w Pesztańskiej Izbie Gospodaczej, w roku 2008 otrzymała we Włoszech dyplom diagnosty.

Od 2006 roku współpracuje z dr Artur Markowski, właścicielem Pomorskiego Centrum Medycyny Estetycznej w Toruniu. Wraz z dr Izabelą Tilszer, prezesem Polskiego Towarzystwa Mezoterapii, prowadziła szkolenia i studium trichologiczne.

W Klinice Kolasiński zajmuje się kompleksową diagnostyką i leczeniem ubytków owłosienia na głowie. W swojej pracy ściśle współpracuje z dr Anną Modelską-Ziółkiewicz i dr Jerzym Kolasińskim.

Zarezerwuj konsultację

Paulina Kubasik

Cofnij Button

Paulina Kubasik

Paulina Kubasik  

Paulina Kubasik to absolwentka wydziału lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wraz z semestrem zagranicznym na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie.

Swoje umiejętności w zakresie medycyny estetycznej doskonali pod okiem eksperta w tej dziedzinie dr Artura Markowskiego, z którym współpracuje od 2012 roku. Czynnie uczestniczy w licznych szkoleniach i konferencjach dermatologii estetycznej.

Zarezerwuj konsultację

Mariola Reszke

Cofnij Button

Mariola Reszke

Mariola Reszke  

Pracująca od 1987 w klinice jest jednym z filarów firmy. Będąc instrumentariuszką nie tylko asystuje do większości zabiegów, lecz także odpowiada za pracę bloku operacyjnego. Niezmiernie sumienna i pracowita sprawia, że współpraca z nią należy do przyjemności. Dla pacjentów ma zawsze wiele czasu i troskliwości.

Zarezerwuj konsultację

Alicja Grupka

Cofnij Button

mgr Alicja Grupka

mgr Alicja Grupka  

Konsultant medyczny. Oddana swej pracy zawsze chętnie udziela wszelkich informacji na temat zabiegów wykonywanych w klinice. Sumienna, a przy tym pogodna tworzy doskonały klimat pozwalający pacjentom czuć się dobrze od pierwszych chwil pobytu w Klinice Kolasiński.

Zarezerwuj konsultację

Aneta Kowal

Cofnij Button

mgr Aneta Kowal

mgr Aneta Kowal  

Dyrektor biura. Odpowiada za sprawy administracyjne i finansowe kliniki. W pracy niezmiernie sumienna i skrupulatna. Jednocześnie pełna łagodności i spokoju.

Zarezerwuj konsultację

Agnieszka Nowak

Cofnij Button

mgr Agnieszka Nowak

mgr Agnieszka Nowak  

Pracownik biura i recepcji. Jest specjalistą ds. pracowniczych. Swoje dotychczasowe doświadczenie wyniesione z pracy w renomowanej kancelarii prawnej doskonale przenosi na grunt Kliniki. Kreatywna i obowiązkowa. Pełna zapału do podejmowania nowych tematów.

Zarezerwuj konsultację

Zabiegi

Cofnij Button
Zarezerwuj konsultację

Przeszczep włosów

Cofnij Button

Przeszczep włosów

W kategorii przeszczep włosów Klinika została sklasyfikowana na 1. miejscu w rankingu tygodnika „Wprost” („Terapia plastyczna”  Tygodnik „Wprost”, Nr 1222 (14 maja 2006)).

Przeszczep włosów – o zabiegu

Przeszczep włosów jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na uzupełnieniu ubytków włosów w miejscach, które uległy wyłysieniu, lub w których owłosienie uległo znacznemu przerzedzeniu. Wykonywany jest z następujących powodów:

  • Łysienie androgenowe u mężczyzn
  • Łysienie androgenowe u kobiet
  • Łysienie pourazowe
  • Łysienie po oparzeniach
  • Łysienie po napromieniowaniu
  • Łysienie spowodowane stanami zapalnymi skóry głowy – po ich wyleczeniu
  • Blizny pooperacyjne
  • Uzupełnienie zabiegów rekonstrukcyjnych skóry owłosionej głowy
  • Ubytki owłosienie w okolicy brwi, rzęs, wąsów i brody
  • Ubytki owłosienia okolicy łonowej
  • Rekonstrukcja owłosienia klatki piersiowej u transwestytów

Przeszczepy włosów

Przeszczep włosów został pierwszy raz opisany w 1959 roku przez amerykańskiego lekarza Normana Orentreicha, który powszechnie jest uznawany za pioniera tej dziedziny chirurgii w świecie.

Przeszczepy włosów stosowane przez Orentreicha miały średnicę 4-5 mm i w dzisiejszej ocenie dawały mało estetyczny efekt.

W 1981 roku Rolf Nordsrtom jako pierwszy w świecie opisał zastosowanie mikroprzeszczepów. Pozwoliły one na znaczną poprawę efektów estetycznych leczenia.

Przeszczepy włosówW 1984 roku Headington jako pierwszy opisał zespoły mieszkowe – follicular units. W latach 90-tych XX wieku operacje z zastosowaniem zespołów mieszkowych zyskały coraz większą popularność i dziś stanowią jedną z czołowych metod wykonywania operacji przeszczepu włosów.

W 1984 roku jako pierwszy w Polsce zabieg przeszczepu włosów wykonał dr Jerzy Kolasiński.

Zabieg przeszczepu włosów polega na pobraniu fragmentu skóry owłosionej z tylnej okolicy głowy, jego pocięciu na drobne przeszczepy zawierające pojedyncze zespoły mieszkowe (FU), a następnie wszczepieniu ich w okolice wyłysiałe.

Przeszczep włosów - zespoły mieszkowe

Mikroskopowy obraz naturalnego wzrostu włosów w postaci zespołów mieszkowych (Follicular Units).

W ostatnich latach coraz większą popularnością cieszy się metoda FUE (follicular units extraction).

Jej odmienność od klasycznej metody polega na tym, że w pierwszej fazie pobierane są z tyłu głowy pojedyncze zespoły mieszkowe. Dalsze etapy zabiegu przebiegają podobnie.

Zarezerwuj konsultację

Przeszczep włosów metodą FUE

Cofnij Button

Przeszczep włosów metodą FUE

Przeszczep włosów metodą FUE. W ostatnich latach coraz większą popularność zyskuje metoda FUE – follicular units extraction. Polega ona na pobieraniu pojedynczych zespołów mieszkowych z pozostawieniem mikroskopijnych, niewidocznych gołym okiem blizenek w okolicy dawczej. W tej metodzie przeszczepiane są wszystkie niezbędne struktury włosa w tym także komórki macierzyste odpowiedzialne za jego wzrost.

Wskazania do przeszczepu włosów metodą FUE

Najczęściej zabieg przeszczepu włosów metodą FUE jest wykonywany u młodych pacjentów pragnących uniknąć blizny w okolicy dawczej. Pozwala to na bardzo krótkie strzyżenie włosów. Często zabieg FUE wykonuje się także w przypadku korekcji niewielkich ubytków owłosienia (zakola, brwi, wąsy) i blizn – także tych po poprzednich zabiegach przeszczepu włosów wykonanych metodą klasyczną. Metoda FUE ma zastosowanie u osób z mało elastyczną skórą głowy oraz u tych, u których występuje skłonność do przerostowych i szerokich blizn . Możliwe jest także zastosowanie metody FUE w korekcji większych łysin, jednak wówczas należy nastawić się na konieczność wykonania kilku operacji. Najchętniej wykonuje się zabieg tą metodą u pacjentów posiadających proste, ciemne włosy. Lepiej jeśli włosy rosną gęsto . Przy pomocy metody FUE istnieje możliwość pobierania włosów z innych okolic ciała jak broda, tors czy okolica łonowa (Fot.1)

Przeszczep włosów metodą FUE - Pobieranie przeszczepów metodą FUE z okolicy brody

Fot. 1 - Pobieranie przeszczepów metodą FUE z okolicy brody

Przygotowanie do zabiegu

Podobnie jak przed klasycznym zabiegiem przeszczepu włosów należy wykonać zlecone badania. W ciągu dwóch tygodni poprzedzających zabieg nie należy zażywać Aspiryny i leków zawierających kwas acetylosalicylowy. Jeśli przewidywany jest zabieg dogęszczania włosów wówczas wskazane jest stosowanie preparatu Loxon 5% (Regaine 5%) co najmniej jeden raz dziennie w ciągu dwóch miesięcy poprzedzających zabieg. W dniu poprzedzającym zabieg nie należy pić mocnej kawy i alkoholu. Nie ma konieczności zapuszczania dłuższych włosów przed zabiegiem. Natomiast udając się do kliniki należy zabrać ze sobą czapkę (najlepiej z daszkiem, nie obcisłą wełnianą). Podczas konsultacji lekarz może przekazać inne indywidualne zalecenia, których należy przestrzegać.

Zabieg

Zabieg przeszczepu włosów metodą FUE jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym. Dokładny jego plan jest przekazywany pacjentowi podczas wstępnej konsultacji. Przed zabiegiem lekarz wyznacza obszar, z którego będą pobierane przeszczepy (okolica dawcza) oraz miejsca, w które przeszczepy będą wkładane (okolica biorcza) . Dla celów dokumentacji medycznej wykonywane są zdjęcia fotograficzne. Czasami lekarz ocenia gęstość włosów przy pomocy wideo mikroskopu lub Trichoscanu.

Przeszczep włosów metodą FUE - Zespół pobiera przeszczepy metodą FUE

Fot. 2 - Zespół pobiera przeszczepy metodą FUE

Okolica dawcza jest golona co pozwala na precyzyjne wykonanie zabiegu. Podczas pobierania przeszczepów pacjent jest ułożony na brzuchu. Należy uzbroić się w cierpliwość bowiem ten etap operacji trwa od 2 do 4 godzin (Fot.2). Lekarz wraz z asystentem pobiera pojedyncze zespoły mieszkowe przy użyciu specjalnych instrumentów chirurgicznych (Fot.3). Zawsze istnieje prawdopodobieństwo, że z powodu specyficznego wzrostu włosów zabieg pobierania przeszczepów metodą FUE jest niewykonalny. Pozostaje wówczas alternatywa pobrania przeszczepów metodą klasyczną w formie paska skóry. Taka zmiana metody jest wykonywana jedynie za zgodą pacjenta.

Przeszczep włosów metodą FUE - Pobieranie przeszczepów metodą FUE wymaga ogromnej precyzji

Fot. 3 - Pobieranie przeszczepów metodą FUE wymaga ogromnej precyzji

Uzyskane przeszczepy są umieszczane w mikroskopijnych nacięciach. Od wielu lat w Klinice Kolasiński stosowana jest technika four hands stick and place, która pozwala na bardzo szybkie i precyzyjne umieszczenie przeszczepów w skórze okolicy biorczej. Metodą FUE możliwe jest pobranie i wszczepienie nawet 3000 przeszczepów podczas jednego zabiegu, który trwa wtedy około 10 do 12 godzin. Tak duży zabieg można też wykonać w dwóch lub trzech sesjach dzień po dniu.

Po zabiegu głowa pozostaje bez opatrunku. W uzasadnionych przypadkach lekarz decyduje o zastosowaniu opatrunku na pierwszą dobę po operacji. Najczęściej pacjent może opuścić klinikę zaraz po zabiegu. W uzasadnionych sytuacjach pacjent pozostaje w klinice jedną dobę.

Po zabiegu

Okres powrotu do pełnej sprawności jest bardzo szybki. Okolica dawcza goi się najczęściej 1-2 tygodnie. W tym czasie punkty pobrania przeszczepów są zagojone i niewidoczne. Odrastające w tej okolicy włosy ułatwiają ukrycie drobnych blizenek. Metoda FUE pozwala na noszenie bardzo krótkich włosów bez obawy o dostrzegalność śladów interwencji chirurgicznej.

Okolica biorcza goi się równie szybko. W pierwszych dniach po zabiegu należy zachować szczególne środki ostrożności by nie uszkodzić przeszczepów. Trzy dni po zabiegu należy umyć głowę. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej formuły znieczulenia najczęściej nie pojawia się obrzęk (opuchnięcie) czoła. Strupki pokrywające przeszczepy odpadają w ciągu tygodnia, a przeszczepione włosy przechodzą w fazę telogenu i wypadają w ciągu dwóch tygodni. Nowe włosy odrastają po trzech miesiącach. Najczęściej pacjent powraca do pełnej sprawności fizycznej w ciągu 1-2 tygodni, co pozwala na normalne wykonywanie pracy. Również po tygodniu może rozpocząć uprawianie ćwiczeń sportowych. Po zabiegu przeszczepu włosów metodą FUE nie ma konieczności przyjazdu na kontrolę i zdejmowania jakichkolwiek szwów chirurgicznych.

Zalety przeszczepu włosów metodą FUE

  1. Niewidoczne blizny w miejscu pobrania przeszczepów
  2. Możliwość noszenia bardzo krótkich włosów po zabiegu
  3. Możliwość wykonania zabiegu przeszczepu włosów u osób mających skłonności do szerokich i przerostowych blizn
  4. Możliwość korygowania blizn skóry owłosionej głowy
  5. Szybki powrót do pełnej sprawności fizycznej
  6. Nie ma konieczności przyjazdu na wizytę kontrolną po zabiegu

Wady przeszczepu włosów metodą FUE

  1. Znacznie dłuższy czas trwania zabiegu
  2. Wyższy koszt zabiegu
  3. Niemożność wykonania zabiegu u osób z bardzo kręconymi włosami
Zarezerwuj konsultację

BHT – Body Hair Transplant

Cofnij Button

BHT – Body Hair Transplant – Przeszczep włosów z innych części ciała

Nowością w dziedzinie zabiegów przeszczepu włosów jest pobieranie zespołów mieszkowych z innych niż głowa obszarów ciała. Okolicą dawczą jest wówczas skóra owłosiona: brody, klatki piersiowej, pleców, czy kończyn. Często tak bywa, że osoby dotknięte problemem łysienia na głowie mają nadmiernie owłosione inne okolice ciała. Czemu więc nie skorzystać z tego faktu? Dziś jest to już możliwe!

Wskazania do przeszczep włosów z innych części ciała

Zabieg BHT wykonuje się najczęściej w następujących sytuacjach:

  • uzupełnienia efektów poprzednio wykonanego zabiegu przeszczepu włosów w sytuacji wyczerpania okolicy dawczej na głowie
  • planowanego niewielkiego zabiegu przeszczepu w okolicy brwi, wąsów lub brody
  • korekcji blizn na głowie w tym po poprzednio wykonanych zabiegach przeszczepu włosów metodą „strip”

Najlepszymi kandydatami do zabiegu BHT są pacjenci z obfitym zarostem w takich okolicach jak broda, tors, plecy lub kończyny.

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep włosów z innych części ciała

Body Hair Transplant – Technika zabiegu

Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Włosy w okolicy dawczej są strzyżone na długość 1-2 mm.

Operator  używa  lup o znacznym powiększeniu obrazu.

Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

Przy użyciu specjalnego instrumentu pojedyncze zespoły mieszkowe (FU) są wypreparowywane z obszaru skóry owłosionej i przenoszone do pojemników wypełnionych płynem konserwującym o obniżonej temperaturze.

Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

Miejsca po pobraniu są pokrywane opatrunkiem z maścią antyseptyczną.

Okolica dawcza goi się najczęściej w ciągu 5-7 dni z pozostawieniem niewidocznych śladów.

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

Przeszczepy są umieszczane w obszarze wyłysiałym (biorczym) z użyciem znanej techniki four-hand-stick-and-place.

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

Zalety techniki BHT

  • rozszerzenie możliwości  techniki przeszczepu włosów poprzez wykorzystanie okolic dawczych, które dotychczas nie były brane pod uwagę

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

  • możliwość korekcji blizn na głowie bez konieczności tworzenia nowych blizn w tej okolicy ciała
  • możliwość korygowania  blizn wargi górnej u mężczyzn z zastosowaniem włosów o takiej samej strukturze pobranych z brody

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

  • pozostawienie minimalnych, najczęściej niewidocznych  śladów w okolicy dawczej
  • wykorzystanie do przeszczepu włosów, które w świadomości pacjenta były dotychczas traktowane jako bezużyteczne lub wręcz „niechciane”

BHT - Body Hair Transplant - Przeszczep Włosów z Innych Części Ciała

Wady techniki BHT

  • nieco odmienny charakter włosów od tych  rosnących na głowie
  • konieczność znieczulenia rozległych obszarów okolicy dawczej
  • umiarkowany dyskomfort okolicy dawczej po pobraniu przeszczepów

Liczba przeszczepów stosowanych przy zabiegach transplantacji włosów jest ograniczona z powodu limitowanych możliwości okolicy dawczej na głowie. Zastosowanie przeszczepów pobranych z innych okolic ciała rozszerza możliwości tej techniki bez pozostawienia widocznych śladów ingerencji chirurgicznej.

Zarezerwuj konsultację

Łysienie

Cofnij Button

Łysienie

U człowieka włosy nie pełnią żadnej istotnej funkcji fizjologicznej, są natomiast kluczowe w kształtowaniu własnego wizerunku . Niektórzy mówią: „nasze włosy dopełniają naszą twarz dodając jej uroku oraz charakteru”. Dlatego dla wielu ludzi każda najmniejsza różnica w zmianie barwy, struktury, a szczególnie ilości włosów ma ogromne znaczenie.

Niepożądany proces łysienia zachodzi na skutek osłabionego wzrostu włosów, zwiększonego wypadania włosów, uszkodzenia włosów lub przemiany włosów terminalnych we włosy mieszkowe (zminiaturyzowane).

Przyczyny wypadania włosów:

  • wypadanie włosów wywołane czynnikami fizycznymi
  • wywołane lekami
  • wywołane chorobami zakaźnymi
  • wywołane chorobami układowymi
  • wywołane chorobami włosów lub skóry owłosionej
  • uwarunkowane genetycznie

Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe jest najczęstszym typem łysienia występującym u osób dorosłych. Proces może rozpocząć się między okresem wczesnej nastoletności a późnym wiekiem średnim. Rozpoznanie łysienia androgenowego jest często rozpoznaniem klinicznym. Pacjenci rzadko obserwują wypadanie włosów, ale zauważają obniżenie ich gęstości.

Łysienie androgenowe mężczyzn

Łysienie androgenowe mężczyzn jest często poprzedzone łojotokiem lub łupieżem tłustym. U około połowy mężczyzn w okolicach 50. roku życia można stwierdzić cechy trwałego, postępującego łysienia zwanego inaczej łysieniem typu męskiego. Utrata włosów rozpoczyna się od kątów czołowych oraz szczytu głowy.

Łysienie androgenowe kobiet

Łysienie androgenowe kobiet, zwane również łysieniem kobiet typu męskiego lub przewlekłym rozlanym łysieniem, jest wywołane czynnikami genetycznymi i zwiększoną wrażliwością mieszka włosowego na androgeny. U pacjentek z tym typem łysienia poziomy hormonów płciowych mogą być prawidłowe.

Inne, rzadziej występujące rodzaje łysienia:

Łysienie anagenowe (anagen effluvium)

Do łysienia tego typu dochodzi w momencie, gdy faza wzrostu włosa (prawidłowo trwająca kilka lat) zostanie nagle przerwana przez określony czynnik o dużym nasileniu.

Łysienie plackowate (alopecia areata)

Łysienie plackowate (alopecia areata) to autoimmunologiczne, niebliznowaciejące łysienie w obrębie głowy lub całego ciała. Do utraty włosów najczęściej dochodzi nagle. Typowe ogniska łysienia są okrągłe lub owalne i dobrze odgraniczone od prawidłowych włosów.

Łysienie telogenowe (telogen effluvium)

Faza spoczynku trwa kilka miesięcy i jest zakończona powstaniem nowego włosa anagenowego. Normalnie człowiek traci około 50 włosów telogenowych dziennie.

Wrodzone i nabyte wady strukturalne włosów

Wypadanie włosów i następowe łysienie w okresie dzieciństwa może być związane z nieprawidłowościami strukturalnymi łodygi włosa. Zmiany tego typu są diagnozowane w oparciu o badanie mikroskopowe. Istnieje wiele chorób charakteryzujących się nieprawidłową strukturą włosa.

Łysienie bliznowaciejące (alopecia cicatricans)

Do powstania ognisk łysienia bliznowaciejącego może dojść w wyniku urazu oraz różnych chorób owłosionej skóry głowy. W wyniku trwałego uszkodzenia mieszków włosowych powstają ogniska bez widocznych ujść mieszków, pozbawione gruczołów łojowych.

Zarezerwuj konsultację

Wypadanie włosów u kobiet

Cofnij Button

Wypadanie włosów u kobiet

Proces łysienia u kobiet zdarza się zdecydowanie rzadziej. Jest to wynikiem ochronnego działania hormonów żeńskich – estrogenów. Stąd najczęściej łysienie u kobiet występuje po okresie menopauzy. Rzadko jednak doprowadza ono do takich ubytków owłosienia jak u mężczyzn.

U kobiet mamy najczęściej do czynienia z różnego stopnia przerzedzeniem włosów w okolicy centralnej głowy przy zachowanym owłosieniu w okolicy czołowej.

Wypadanie włosów u kobiet

Bardzo trafnie zostało to sklasyfikowane w tzw. skali Ludwiga.

Wśród pacjentek zgłaszających się do leczenia chirurgicznego zdarzają się także kobiety młodsze. Wielokrotnie powodem wizyty jest nadmiernie wysoka linia czołowa włosów. Przyczyną takiego stanu są najczęściej predyspozycje genetyczne. Leczenie chirurgiczne jest wówczas jedynym skutecznym sposobem korekcji tego defektu.

Wypadanie włosów u kobiet może być pierwszym objawem dysfunkcji układu hormonalnego lub nawet poważnych chorób dotyczących gruczołów wydzielania wewnętrznego. Dlatego nie należy bagatelizować tego problemu i w każdym przypadku wypadania włosów kierować pacjentki do endokrynologa. Najczęstszymi chorobami powodującymi wypadanie włosów u kobiet są zaburzenia czynności tarczycy (nadczynność lub niedoczynność), choroby nadnerczy, przysadki mózgowej i jajników. Jedynie pacjentki, u których wykluczono powyższe schorzenia mogą być leczone chirurgicznie.

Zarezerwuj konsultację

Wypadanie włosów u mężczyzn

Cofnij Button

Wypadanie włosów u mężczyzn

Najczęstszym rodzajem łysienia u mężczyzn jest łysienie androgenowe. Jego przyczyna nie jest dokładnie poznana, choć decydującą role odgrywają tu predyspozycje genetyczne. Drugim, niezmiernie ważnym czynnikiem wyzwalającym ten proces jest obecność aktywnej formy hormonu męskiego testosteronu zwanego dihydrotestosteronem (DHT).

Łysienie to przebiega najczęściej w typowy sposób stąd jego popularna nazwa „typowe łysienie męskie”. Poszczególne etapy procesu zostały precyzyjnie sklasyfikowane przez Norwooda, co pozwala na łatwiejsze zdefiniowanie aktualnego stanu owłosienia na głowie i stanowi element ułatwiający określenie zakresu leczenia korekcyjnego.

łysienie - wypadanie włosów u mężczyzn

Najczęściej proces łysienia rozpoczyna się w 18-20 roku życia. Zdarza się jednak, że pierwsze oznaki wypadania włosów pojawiają się w 40-50 roku życia. Generalnie czym później rozpoczyna się łysienie tym lepsze są prognozy na przyszłość.

W ocenie pacjenta dotkniętego procesem łysienia zwraca się uwagę na kolor, grubość i strukturę włosów. Istotnym czynnikiem prognostycznym jest wywiad rodzinny. Osoby, u których łysienie dotyczyło ojca, dziadka i braci mają mniejsze szanse na zachowanie włosów.

W przypadku łysienia androgenowego u młodych mężczyzn wielokrotnie leczenie rozpoczyna się od stosowania Propecii (finasterydu). Jest to lek, który poprzez hamowanie powstawania DHT może korzystnie wpłynąć na stan owłosienia. Niestety lek ten nie działa u wszystkich pacjentów, stąd by ocenić jego skuteczność należy przeprowadzić próbną kurację trwającą trzy miesiące. Jeśli po tym okresie dostrzega się poprawę, wówczas uzasadnione jest dalsze jego stosowanie. Brak widocznej poprawy stanu owłosienia po trzymiesięcznej kuracji jest wskazaniem do odstawienia leku.

Należy również pamiętać, że Propecia może u niewielkiej grupy mężczyzn spowodować osłabienie potencji. Ryzyko to określa się na około 1%. Częściej takie działanie występuje u starszych mężczyzn. Należy podkreślić, że nie jest to efekt stały i odstawienie leku powoduje w szybkim czasie powrót do normy w tym względzie.

W ocenie statystycznej Propecia wykazuje większą skuteczność w poprawie owłosienia okolicy centralnej głowy. Stąd wielokrotnie stanowi uzupełnienie leczenia chirurgicznego, które koncentruje się na czołowej okolicy głowy.

Zarezerwuj konsultację

Diagnostyka łysienia – Trichoscan

Cofnij Button

Diagnostyka łysienia – Trichoscan

Trichoscan – nowa metoda oceny ilości i jakości włosów.

Jeszcze do niedawna nie istniała dokładna, nieinwazyjna metoda oceny charakteru wypadania włosów. Spadek gęstości włosów dotyczy wielu osób, chociaż u większości z nich nie zauważa się ognisk łysienia, czy nawet przerzedzenia włosów. Jedyną osobą stwierdzającą zmiany w ilości i jakości swoich włosów jest sam pacjent.

Trichoscan

Wiele osób odczuwających wypadanie włosów, w rzeczywistości doświadcza przechodzenia włosów z trwającej kilka lat fazy wzrostu anagenu, poprzez krótką fazę przejściową – katagenu, a następnie fazę regresji – telogenu, w której włosy wypadają. Ten ściśle określony cykl jest kontrolowany przez liczne mechanizmy fizjologiczne oraz patologiczne. Żaden włos nie pozostaje nieustannie w fazie wzrostu.

Trichoscan

W obrębie głowy owłosionej większość włosów znajduje się w fazie wzrostu (anagen), pojedyncze włosy w fazie przejściowej (katagen), a tylko około 18% włosów występuje w fazie regresji (telogen). Znacznie większy odsetek włosów znajdujących się w fazie regresji występuje w łysieniu telogenowym oraz w łysieniu androgenowym, nazywanym też łysieniem typu męskiego.

Nowoczesna metoda diagnostyczna TrichoScan, umożliwia nie tylko ocenę gęstości włosów (liczba włosów /cm2), ich wymiarów (µm), dynamiki ich wzrostu (mm/dzień), ale również pozwala na określenie procentowego stosunku włosów w fazie anagenu do włosów w fazie telogenu. Łysienie androgenowe związane jest z wydłużaniem fazy telogenowej i skracaniem następującej po niej fazy anagenowej. Nowa technika komputerowa (TrichoScan) umożliwia również stwierdzenie procesu miniaturyzacji, który jest charakterystyczną cechą łysienia androgenowego u mężczyzn oraz u kobiet.

TrichoScan jest metodą, która może służyć zarówno do monitorowania postępu leczenia tradycyjnymi metodami, jak również zdecydowanie ułatwia wyselekcjonowanie pacjentów, u których wskazany jest zabieg przeszczepu włosów.

Przebieg badania przy wykorzystaniu metody TrichoScan:

1. 3 dni przed badaniem należy wygolić drobne pole (o średnicy 1,8 cm2) w obrębie owłosionej skóry głowy.

2. Po 3 dniach: w gabinecie zostaje nałożony specjalny barwnik, który po 12 minutach staje się aktywny.

3. Po zmyciu barwnika wykonuje się zdjęcie badanego specjalną kamerą video, umożliwiającą uzyskanie powiększenia obrazu 20x.

4. Analiza komputerowa.

Przy założeniu, że włosy anagenowe rosną 0,3 mm/dzień, a włosy telogenowe w ogóle nie rosną, program komputerowy TrichoScan analizuje oraz określa stosunek ilościowy włosów anagenowych do włosów telogenowych.

Dodatkowe dane liczbowe uzyskiwane podczas analizy TrichoScan to: gęstość włosów (liczba włosów/cm2), wymiary włosa (µm), oraz dynamika wzrostu (mm/dzień).

Podsumowanie: TrichoScan jest szybką, nieinwazyjną i bezbolesną metodą oceny charakteru wypadania włosów oraz skuteczności zastosowanego leczenia zachowawczego. TrichoScan umożliwia jednocześnie precyzyjną selekcję pacjentów, u których wskazany jest zabieg operacyjny.

Zarezerwuj konsultację

Trychologia

Cofnij Button

Trychologia

Dział nauk medycznych, zajmujący się ANALIZĄ – DIAGNOZĄ – LECZENIEM chorób w obrębie skóry głowy i włosów.

Trychologia

Trychologia dzieli się na:

  • Trychologię medyczną, która zajmuje się kompleksowym rozpoznaniem oraz terapią z użyciem środków medycznych.
  • Trychologię kosmetyczną, w obrębie której podejmowane są pośrednie kroki w celu poprawy stanu skóry głowy i włosów. Są to zabiegi głównie kosmetyczne oraz fryzjerskie.

Cel jest jeden, aby wspólnie promować profilaktykę zachowawczą, rozpoznać przyczynę zaistniałych problemów i podjąć odpowiednią formę kuracji pielęgnacyjno – leczniczej.

Zadaniem trichologa jest wykrycie przyczyny i określenie metody leczenia poprzez zebranie wywiadu, wykonanie szeregu badań diagnostycznych, których wynik jest niezbędny do postawienia diagnozy, często przy ścisłej współpracy lekarzy kilku specjalizacji, następuje określenie metody leczenia, wybór odpowiedniej terapii i na etapie końcowym podtrzymanie uzyskanego efektu.

Trychologia – działanie zespołowe

Klinika Kolasiński & TrichoMedic

Trychologia - działanie zespołowe

Połączyliśmy wiedzę uzyskaną w wyniku wieloletniej pracy z  naszymi pacjentami posiadającymi problemy w obrębie skóry głowy. Stosujemy komplementarne rozwiązania w walce z utratą włosów. Obok zabiegów przeszczepu włosów zajmujemy się też  stymulacją wzrostu nowych włosów, hamujemy miniaturyzację mieszków włosowych i przedłużamy proces fizjologicznego wzrostu włosa. Zabiegi trichoterapeutyczne to zarówno profilaktyka jak i  leczenie skóry głowy, która stanowi podłoże dla mieszków włosowych. Dzięki ich prawidłowemu funkcjonowaniu, poprawionej jakości zdrowej skóry głowy i organizmu, możemy cieszyć się wzrostem i prawidłową wymianą fizjologiczną zarówno naszych naturalnych włosów, jak i tych po przeszczepie.

Trychologia – diagnostyka

Trychologia diagnostyka

Postępowanie diagnostyczne dotyczące procesów utraty włosów ma charakter wielospecjalistyczny (interdyscyplinarny) w oparciu o  nieinwazyjną diagnostykę obrazową z użyciem  video – dermatoskopu i  trichoscanu® wszystkich obszarów skóry owłosionej głowy, zdrowej lub zmienionej chorobowo oraz opuszek włosowych z trzonami.

Trychologia diagnostyka

Szczegółowa diagnostyka  pozwala wygenerować wskaźnik indywidualnego ryzyka przerzedzeń skóry owłosionej głowy  z dokładną analizą jego morfologii, metabolizmu w czasie badania oraz określenia zjawisk nieprawidłowej wymiany CO2 i O2 we krwi na poziomie tkankowym (tzw. patologia niewydolności krążeniowej skóry głowy). Stosowana diagnostyka pozwalają na wykorzystanie i wykonanie wszystkich rodzajów analiz i zabiegów skojarzonych, stosowanych przy chorobach skóry głowy i włosów o różnej etiologii.

Trychologia

W trakcie konsultacji diagnozowane są rozliczne problemy w obrębie skóry głowy jak łupież, łojotok, grzybica, łuszczyca. Należy mieć świadomość, że włosy, mogą wypadać z różnych powodów.
Przeważnie związane jest to z emocjami, nad którymi nie panujemy, sytuacjami kryzysowymi i stresem. Nieprzemyślane diety – bez wykonania uprzedniego testu na nietolerancję pokarmową, odchudzanie się, przewlekłe stany zapalne, nieleczone uzębienie, zatoki, niedobór lub nadmiar witamin i pierwiastków śladowych, zaburzenia krążenia krwi, zażywanie leków, szczególnie z beta blokerami, niestabilna baza hormonalna w organizmie, operacje/narkozy, nikotyna, alkohol, późno zdiagnozowana cukrzyca mogą być także odpowiedzialne za nadmierną utratę włosów.

Jeśli Pacjent jest świadomy swoich potencjalnych problemów zdrowotnych, leczy się lub wykonał i posiada wyniki badań, uprzejmie prosimy o przyniesienie ich do wglądu na wizytę konsultacyjną.

Leczenie – Trychoterapia

Wymiana fizjologiczna włosa u kobiet odbywa się prawidłowo co 5-7 lat, natomiast u mężczyzn co 3-5 lat. Nie sugerujmy się opinią, iż 100 włosów dziennie to norma przy wypadaniu. Dopóki nie zauważymy wokół siebie zwiększonej ilości włosów (czesanie i mycie) to nie obawiajmy się. Jeśli jednak niepokoić zaczyna nas widok włosów w umywalce, wannie, na szczotce, pościeli, to z pewnością mamy problem.

Trychologia

Priorytetem postępowania trichologicznego jest postawienie właściwej diagnozy i na jej podstawie wdrażanie kompleksowego leczenia w trakcie terapii ambulatoryjnej. Ponadto trichologia zajmuje się  przygotowaniem skóry głowy pacjenta do przeszczepu włosów i opieką po zabiegach chirurgicznych.

Najczęstszymi wskazaniami do leczenia trichologicznego są:

  • ciemieniucha dziecięca – starcza
  • atopowe zapalenie skóry
  • wypadanie włosów w czasie dojrzewania i po porodzie
  • łysienie – alopecja
  • łupież suchy
  • łupież tłusty
  • łojotok
  • przetłuszczanie
  • łuszczyca
  • grzybica
  • egzema
  • hiperhydroza – nadmierne wydzielanie gruczołu potowego
  • sucha – swędząca skóra
  • włosy i skóra zniszczona chemicznie i mechanicznie

Trychologia

Trychologia

Zabiegi trychoterapeutyczne stosowane są zapobiegawczo i leczniczo oraz jako terapia profilaktyczna i uderzeniowa na skórę głowy, jako miejsce wiązania aplikowanych substancji, przywracając naturalną równowagę i elastyczność.

Polegają one na aplikacji preparatów, których wchłanianie wspomagamy naświetlaniem, biostymulacją laserową wysokiej jakości sprzętem do elektroterapii, fizjoterapii, jonoforezą, światło terapią promieniami UVA – UVB o różnych spektrach, laseroterapią miękką, ozonoterapią, mezoterapią, mezoporacją.

Wykonujemy zabiegi podtrzymujące uzyskane efekty terapeutyczne, zarówno trichologiczne jak i po przeszczepach, leczenie farmakologiczne i profilaktyczne oraz suplementację dietetyczną.

Trychologia

Trychologia

Trychologia

Zarezerwuj konsultację

Vectra 3D

Cofnij Button

Vectra 3D Twoja Wizja Twój Wybór

Vectra 3D to najnowszy produkt firmy Canfield, służący analizie twarzy i całego ciała w tym także piersi.

Vectra 3D

Vectra 3D

Vectra 3D składa się z dwóch zasadniczych elementów: zestawu kamer o doskonałej rozdzielczości i procesora, który te obrazy poddaje szczegółowej obróbce. Efektem tego jest trójwymiarowy obraz ciała, który można nie tylko oglądać z każdej strony ale i poddawać analizie pomiarowej i objętościowej. Ma to szczególne znaczenie w analizie ludzkiej twarzy, a także sylwetki, klatki piersiowej i piersi.

Vectra 3D

Dzięki rozbudowanej technologii możemy zasymulować zmiany, które powstaną po operacji plastycznej bądź estetycznej.

Vectra 3D

Na dodatek wszystko, co dzieje się na ekranie komputera ma charakter odwracalny i służy temu by potencjalny pacjent mógł bardzo dokładnie określić na jakich zmianach mu zależy.

Stosując odpowiedni moduł i specjalne okulary pacjent może obejrzeć swoją twarz i całe ciało w sposób trójwymiarowy. Daje mu to niepowtarzalną okazję spojrzeć na siebie oczami innych ludzi, którzy na co dzień widzą Go trójwymiarowo.

Vectra 3D

Badanie rozpoczyna się od wykonania dokładnego zdjęcia. Dzięki sześciu kamerom o doskonałej rozdzielczości uzyskuje się obraz z różnych projekcji, który jest następnie przetwarzany przez program systemu Vectra.

Vectra 3D

Następnym krokiem jest wprowadzenie szeregu punktów orientacyjnych, które pozwolą na dokładną analizę wyglądu pacjenta i wyskalowanie obrazu w wymiarach rzeczywistych. Innymi słowy otrzymamy liniową i objętościową analizę twarzy i całego ciała. Te informacje pozwalają na bardzo precyzyjne zaplanowanie operacji korekcyjnych.

Vectra 3D

Niezmiernie ważnym elementem potrzebnym do zaplanowania operacji jest dokładne poznanie oczekiwań pacjenta. Dotychczasowe metody komunikacji lekarz-pacjent były mało precyzyjne. Vectra 3D pozwala na zobrazowanie wyników planowanej operacji. Tym samym daje unikalną możliwość pacjentowi zweryfikowania własnych oczekiwań z efektami, które przyniesie planowana operacja. Zamiast podejmowania decyzji poniekąd „w ciemno” można w bezpieczny sposób zobaczyć własną twarz lub piersi „po operacji”. W tym jednak przypadku mowa o operacji wirtualnej, całkowicie odwracalnej.

Vectra 3D

Należy pamietać, że używanie symulacji komputerowej nie jest obietnicą konkretnych zmian i służy jedynie temu by pacjent mógł znacznie lepiej wyobrazić sobie skutki zmian wyglądu jakie niesie ze sobą korekcja chirurgiczna.

Prawdziwa operacja kryje w sobie bowiem szereg niespodzianek, a jej rezultaty mogą nieznacznie odbiegać od przedstawionej symulacji.

Vectra 3D spełnia ogromną rolę w doborze implantów piersiowych. Dzięki dokładnej analizie kształtu i wymiarów klatki piersiowej i piersi można znacznie lepiej zaplanować operację. Zdecydowana większość kobiet ma różnego stopnia asymetrię klatki piersiowej i piersi. Czasami dopiero badanie trójwymiarowe pozwala im uzmysłowić sobie istnienie takich defektów. Wymiarowa i objętościowa analiza tych parametrów znacznie poprawia jakość pracy chirurga, który precyzyjniej może dobrać odpowiednie implanty piersiowe. W bazie danych Vectry 3D znajduje się kilkaset rodzajów implantów okrągłych i anatomicznych czołowych światowych producentów. Program Vectry 3D sugeruje implanty, które są zalecane u konkretnej pacjentki. Na jej oczach można dokonać symulacji spodziewanych efektów w formacie trójwymiarowym.

Vectra 3D

W Klinice Kolasiński łączymy stosowanie Vectry 3D z programem BioDynamic. Dzięki temu znacznie poprawiamy standardy podejmowania przez pacjentki decyzji odnośnie wyboru implantów piersiowych.

Zarezerwuj konsultację

Powiększenie piersi

Cofnij Button

Powiększenie piersi

Powiększenie piersi jest zabiegiem chirurgicznym poprawiającym rozmiar i kształt kobiecego biustu.

Powiększanie piersi jest wykonywane z następujących powodów:

  • celem poprawy kształtu ciała u kobiet, które uważają swoje piersi za zbyt małe,
  • celem poprawy kształtu i wielkości piersi po przebytej ciąży,
  • celem wyrównania różnic rozmiaru i kształtu pomiędzy obu piersiami,
  • jako element chirurgii rekonstrukcyjnej piersi.

Poprzez wszczepienie implantów chirurg jest w stanie zwiększyć piersi o jeden do dwóch numerów rozmiaru miseczki. Jeśli rozważasz wykonanie zabiegu powiększenia piersi ta informacja pomoże Ci w zrozumieniu istoty zabiegu. Oczywiście nie uzyskasz odpowiedzi na wszystkie nurtujące Cię pytania. Stąd nie wahaj się wyjaśnić swoich wątpliwości podczas konsultacji z naszym chirurgiem.

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu powiększenia piersi ?

Zabieg powiększenia piersi może poprawić zarówno Twój wygląd jak i Twoje samopoczucie, co nie znaczy, że będziesz wyglądać idealnie i że zmieni się stosunek innych osób do Ciebie.

Zanim podejmiesz ostateczną decyzję przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszymi kandydatkami do zabiegu powiększenia piersi są kobiety, które oczekują poprawy swojego wyglądu, a nie doprowadzenia go do stanu idealnego. Jeśli jesteś osobą zdrową, Twoje oczekiwania są rozsądne to możesz być dobrą kandydatką do zabiegu powiększenia piersi.

Rodzaje implantów

Obecnie stosowane są następujące implanty piersiowe:

  • implanty wypełnione solą fizjologiczną lub żelem silikonowym
  • implanty o gładkiej powierzchni i implanty o powierzchni teksturowanej
  • implanty okrągłe i implanty anatomiczne

Poszczególne rodzaje implantów mają następujące cechy:

  • implanty wypełnione solą fizjologiczną:
    • mają mniej naturalną konsystencję
    • istnieje ryzyko utraty ich objętości w przeciągu kilku lat
    • sól fizjologiczna, która wydostanie się poza protezę jest w pełni wchłaniana przez organizm
    • implanty są przejrzyste dla promieni Roentgena
  • implanty wypełnione żelem silikonowym
    • mają naturalną konsystencję
    • bardzo rzadko dochodzi do wydostania się silikonu poza implant
    • silikon jest substancją nie wchłanialną i nie rozkładalną przez organizm ludzki
    • są nieprzejrzyste dla promieni Roentgena dlatego wykonanie zdjęć Rtg klatki piersiowej, mammografii i usg piersi wymaga zastosowania odpowiednich technik radiologicznych oraz korzystania usług doświadczonego radiologa
    • w oparciu o dane z literatury medycznej można stwierdzić, że obecność implantów silikonowych w organizmie kobiety nie opóźnia właściwej diagnostyki piersi i nie powoduje zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi.
  • implanty gładkie
    • są obecnie rzadziej stosowane
    • w przypadku skąpej tkanki podskórnej pofałdowanie powierzchni implantu może być mniej widoczne
  • implanty teksturowane (o porowatej powierzchni)
    • są obecnie najczęściej stosowane
    • rzadziej powodują reakcję organizmu w postaci rozwoju grubej torebki dookoła implantu
  • implanty okrągłePowiększanie piersi - implanty
    • są częściej stosowane w korekcji piersi płaskich, nie opadających
    • użycie implantu o umiarkowanej objętości daje naturalny kształt piersi
    • użycie większych implantów może spowodować nadmierne uwypuklenie górnych biegunów piersi
    • implanty są najczęściej wypełnione żelem płynnym, co w przypadku wycieku żelu wymaga interwencji chirurgicznej
    • implanty wymagają mniejszego cięcia skórnego długości ok. 3-4 cm
  • implanty anatomicznePowiększanie piersi - implanty
    • są stosowane częściej w korekcji piersi opadających i asymetrycznych
    • ich stosowanie pozwala na uzyskanie naturalnego kształtu piersi charakteryzującego się łagodnym górnym biegunem piersi i uwypukleniem dolnego bieguna piersi
    • ich dobór opiera się o dokładne kalkulacje matematyczne w oparciu o indywidualne wymiary i proporcje ciała pacjentki
    • są najczęściej wypełnione żelem stałym, co w przypadku uszkodzenia powłoki protezy nie powoduje wycieku żelu
    • wymagają nieco dłuższego cięcia skórnego długości ok. 4-5 cm
    • są obarczone ryzykiem rotacji, które jeśli wystąpi powoduje zmianę kształtu piersi i wymaga korekcji chirurgicznej

Obecnie najczęściej stosowane są implanty teksturowane, wypełnione żelem silikonowym o kształcie okrągłym lub anatomicznym.

Każda z implantów ma swoje zalety i wady. Nasz chirurg omówi je dokładnie z Tobą podczas pierwszej konsultacji. Pomoże Ci także w podjęciu decyzji, które implanty są bardziej odpowiednie w Twoim przypadku.

BioDynamic – komputerowy dobór implantów piersiowych.

Proces dobierania implantów piersiowych jest jednym z najważniejszych etapów decydujących o powodzeniu zabiegu powiększania piersi. Najnowszej  generacji implanty okrągłe i anatomiczne pozwalają zarówno  na uzyskanie coraz lepszych efektów leczenia korekcyjnego piersi, z drugiej strony wymagają bardzo precyzyjnego procesu dobierania implantów dostosowanego do anatomii ciała pacjentki i jej oczekiwań estetycznych. Najnowszym systemem wspomagającym pracę chirurga jest BIODYNAMIC – Breast analysis. Program komputerowy autorstwa doktora Constantina Stana pozwala na niezmiernie precyzyjny wybór implantów piersiowych z uwzględnieniem pełnej gamy parametrów anatomicznych pacjentki i  jej oczekiwań estetycznych. Dzięki programowi BIODYNAMIC chirurg może lepiej zaplanować operację, rejestrować jej przebieg i oceniać efekty swojej pracy.

Klinika Kolasiński wdrożyła  program konsultacyjny BioDynamic, już w kwietniu 2008 roku.

Analiza szeregu parametrów przez Program BioDynamic pozwala na dokładniejsze pokazanie pacjentce procesu dobierania implantów piersiowych i poprzez wizualizację umożliwia najlepsze dopasowanie zastosowanych implantów do oczekiwań pacjentki.

Zalety programu BioDynamic:

  • jest to metoda uwzględniająca indywidualną budowę pacjentki oraz jej oczekiwania;
  • dobór implantów pozwala na uzyskanie naturalnego kształtu piersi minimalizując możliwość błędu;
  • modele implantów umożliwiają sprawdzenie dokonanego wyboru.

Dzięki programowi projektujemy i modyfikujemy oczekiwane rezultaty, a pacjentka będzie mogła zobaczyć wymarzony kształt i wielkość swoich piersi jeszcze przed zabiegiem.

Ryzyko związane z wykonaniem operacji

Powiększenie piersijest zabiegiem stosunkowo bezpiecznym, ale jak w każdym postępowaniu chirurgicznym istnieje możliwość wystąpienia powikłań. Najczęstszym problemem jest obkurczenie się torebki łącznotkankowej dookoła implantu. Według oficjalnych badań statystycznych firm Alergan i Mentor ryzyko to występuje u 7% kobiet po pierwotnej operacji wszczepienia implantów piersiowych, a przy ponownej interwencji chirurgicznej ryzyko to wzrasta do 14%. . Pojawienie się grubej torebki dookoła implantu może wystąpić zarówno w pierwszych latach po operacji jak i w okresie znacznie odleglejszym. Ucisk tkanek na miękki implant powoduje stwardnienie piersi i zmianę jej kształtu. Mimo rozlicznych badań do dziś nie wyjaśniono dokładnie przyczyny tworzenia się grubej torebki dookoła implantów u niektórych pacjentek. Leczenie tego rodzaju powikłania jest najczęściej operacyjne i wymaga usunięcia stwardniałej torebki. Odnotowuje się także skuteczność niektórych metod zachowawczego leczenia tego powiekłania. Równie ważne jest zapobieganie jego powstawaniu poprzez zastosowanie odpowiednich protez, stosowanie nowoczesnej profilaktyki przeciwzapalnej, oraz użycie właściwej techniki operacyjnej oraz masaż piersi po operacji. Zagadnienie to będzie szczegółowo omówione w czasie konsultacji z naszym chirurgiem.

Jak podczas innych operacji możliwe jest wystąpienie późnego krwawienia po operacji, co bywa przyczyną powstawania krwiaka dookoła implantu i wymaga interwencji chirurgicznej.

Znacznie rzadziej możliwy jest rozwój infekcji dookoła implantu. Zdarza się to najczęściej w pierwszym tygodniu po zabiegu. Powikłanie to leczy się najczęściej przy pomocy antybiotyków, ale jeśli te zawiodą, wówczas konieczna jest interwencja chirurgiczna połączona z czasowym usunięciem implantu. Po ustąpieniu objawów infekcji wszczepia się nowy implant piersiowy. W naszej klinice stowany jest aktywny sposób profilaktyki przeciwzapalnej polegający na wykonywaniu u wszystkich pacjentek badań bakteriologicznych z przedsionka nosa połączonych z określaniem wrażliwości wyhodowanych bakterii na poszczególne antybiotyki. Wynik tego badania decyduje o rodzaju profilaktycznej terapii antybiotykowej. Uzyskanie w posiewie wzrostu gronkowca złocistego metycylinoopornego (MRSA) nakazuje odstąpienie od wykonywania zabiegu wszczepienia implantów piersiowych i skierowanie pacjentki do leczenia nosicielstwa tej niebezpiecznej bakterii. Tego rodzaju taktyka profilaktyczna stosowana w naszej klinice pozwoliła na zdecydowane zmniejszenie liczby powikłań zapalnych w operacjach korekcyjnych piersi.

Niektóre pacjentki skarżą się na nadwrażliwość brodawek, lub ich zdrętwienie. Objawy te mają najczęściej charakter przejściowy i ustępują po kilku tygodniach. Jedynie wyjątkowo pozostają na stałe. Powiększenie piersi z użyciem implantów nie stanowi przeciwwskazania do zajścia w ciąże i karmienia dziecka piersią. Długotrwałe karmienie piersią może jednak na tyle zmienić kształt piersi, że będzie to wymagało zabiegu korekcyjnego po zakończeniu okresu karmienia. Stosowane obecnie implanty są bardzo dobrej jakości, stąd ich samoistne pęknięcie zdarza się wyjątkowo rzadko. Częściej przyczyną pęknięcia może być poważny uraz piersi. Jeśli dojdzie do wycieku soli fizjologicznej wówczas ulega ona wchłonięciu przez otaczające tkanki. Jeśli natomiast nastąpi wyciek silikonu, wówczas możliwe są dwie sytuacje. Jeśli pęknie powłoka implantu ale torebka łącznotkankowa otaczająca implant jest nienaruszona wówczas możesz nie zauważyć jakiejkolwiek zmiany kształtu piersi. Jeśli pęknięciu powłoki towarzyszy rozerwanie torebki łącznotkankowej wówczas płynny silikon przemieszcza się do otaczających tkanek dając objawy dodatkowej masy (zgrubienia lub guzka) w obrębie piersi. Dochodzi również do zmiany kształtu piersi. Oba rodzaje uszkodzenia implantu wymagają wykonania ponownej operacji i wymiany implantów na nowe. Stosowane w naszej klinice implanty posiadają bezterminową gwarancję, umożliwiającą wymianę samoistnie pękniętego implantu na nową bez dodatkowych kosztów ze strony pacjenta. Gwarancja nie obejmuje pęknięć pourazowych.

Nie ma jakichkolwiek dowodów na to, że implanty piersiowe zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi i że utrudniają rozpoznanie tego nowotworu. Jeśli zachodzi konieczność wykonania u Ciebie mammografii lub badania ultrasonograficznego piersi to najlepiej udaj się do lekarza, który posiada doświadczenie w zakresie diagnostyki piersi z implantami.

Mimo, że u większości kobiet nie dochodzi do powikłań po operacji powiększenia piersi to jednak powinnaś omówić te zagadnienia z naszym chirurgiem by mieć świadomość ryzyka i konsekwencji takiej operacji.

Planując operację

Podczas wstępnej konsultacji nasz chirurg oceni ogólny stan Twego zdrowia oraz zaproponuje leczenie chirurgiczne na podstawie badania Twoich piersi. Jeśli będą one opadające może zajść konieczności ich podniesienia.

Pamiętaj przekazać chirurgowi swoje oczekiwania. Na podstawie badania piersi chirurg oceni czy są one realne. Udzieli Ci także pełnej informacji na temat stosowanych obecnie implantów.

Otrzymasz również informację na temat przewidywanego znieczulenia oraz kosztów leczenia.

Pamiętaj poinformować chirurga o tym jakie zażywasz lekarstwa lub witaminy, czy jesteś osobą palącą, czy planujesz zajść w ciążę w przyszłości.

Jak przygotować się do operacji ?

Nasz chirurg udzieli Ci pełnej informacji dotyczącej przygotowania do operacji. W dniu zabiegu powinnaś być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść. W dniu poprzedzającym operację powinnaś zastosować dietę lekkostrawną.

Wykonaj zlecone badania na tydzień przed operacją. Oprócz badań krwi i moczu wskazane jest także wykonanie posiewu bakteriologicznego z przedsionka nosa, badania rtg klatki piersiowej oraz badanie ekg serca. Przed operacją każda pacjentka powinna mieć wykonane badanie usg piersi. U pacjenek powyżej 40 lat wskazane jest wykonanie mammografii. Jeśli u najbliższych członków rodziny pacjentki (mama, babacia) występował rak piersi wówczas zalecamy badanie mutacji BRCA-1 oraz konsultację onkologa.

Najkorzystniejszym terminem do operacji powiększenia piersi jest 7-12 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

Osoby palące powinny zaprzestać palenia na 7-10 dni przed zabiegiem.
Na dwa tygodnie przed operacją nie należy zażywać Aspiryny oraz witaminy E.

Pamiętaj zapewnić sobie transport do domu w następnym dniu po operacji, oraz niezbędną opiekę podczas kolejnych dni.

Rodzaj znieczulenia

Powiększanie piersi - anestezjolog

Zabieg powiększenia piersi wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Stosowany obecnie rodzaj anestezji oraz wysoki poziom lekarzy prowadzących w naszej klinice znieczulenie ogólne pozwala na bezpieczne i komfortowe przeprowadzenie operacji.

Operacja

Powiekszanie piersi

Sposób umieszczenia i zlokalizowania implantów zależny jest warunków anatomicznych oraz od doświadczenia chirurga. Cięcia zlokalizowane są najczęściej w fałdzie podpiersiowym, w okolicy pachy lub w obrębie otoczki sutkowej. Nasz chirurg przedyskutuje z Tobą zalety i wady każdej lokalizacji i pomoże w wyborze najkorzystniejszego miejsca cięcia. W naszej klinice preferujemy cięcie w fałdzie podpiersiowym ponieważ zapewnia ono najlepszy dostęp operacyjny, pełną kontrolę działań chirurgicznych, najmniejsze ryzyko powikłań zapalnych, a przy właściwej lokalizacji cięcia i odpowiedznie technice jego zszycia blizna jest nieznaczna i z upływem czasu najczęściej niezauważalna.

W przypadku korekcji piersi tubularnych zalecamy cięcie dookoła otoczki sutkowej.

Powiększanie piersi - operacja korekcyjna piersi tubularbych

Foto A przed i foto B po operacji korekcyjnej piersi tubularnych z cięcia dookoła otoczki sutkowej (widoczna blizna w fałdzie podpiersiowych pochodzi z poprzedniej, nieudanej operacji wykonanej w innym ośrodku)

Poprzez nacięcie chirurg wytworzy przestrzeń dla implantu. Będzie ona zlokalizowana pod gruczołem lub też pod mięśniem piersiowym większym. W tą przestrzeń chirurg wprowadzi odpowiedni implant.

Powiększanie piersi

Jesteśmy zdania, że umieszczenie implantu pod mięśniem piersiowym większym wpływa korzystnie na wygląd górnego bieguna piersi oraz zmniejsza ryzyko tworzenia się grubej torebki dookoła implantu. Ta lokalizacja jest również korzystniejsza w przypadku diagnostyki piersi w postaci mammografii lub badania usg.

Od kilku lat standardem w naszej klinice stała się technika Dual Plane, którą opracował i opisał John B. Tebbetts. Polega ona na umieszczaniu implantów piersiowych pod mięśniem piersiowym większym i pod gruczołem piersiowym w różnych proporcjach zależnie od wyjściowego kształtu i budowy piersi. Technika ta pozwala na uzyskiwanie dobrych i powtarzalnych  efektów w różnych rodzajach piersi.

Istnieją opinie, że umieszczenie implantów pod mięśniem piersiowym większym powoduje większe dolegliwości bólowe w okresie pooperacyjnym. Stosowana w naszej klinice technika operacyjne znacznie te dolegliwości redukuje.

Powiększanie piersi

Przed operacją wykonywane są zdjęcia w celach dokumentacyjnych. Chirurg zaznaczy na ciele lokalizację cięć chirurgicznych oraz wszystkie  parametry niezbędne do prawidłowego umieszczenia implantów.

Operacja powiększenia piersi trwa najczęściej od jedną godzinę.

Cięcia są zeszywane szwem kosmetycznym, a okolica pod piersiami zabezpieczona dodatkowo opatrunkiem plastrowym.
W naszej klinice najczęściej nie pozostawiamy drenów w okolicy operowanej. Jedynie w uzasadnionych przypadkach stosowane są dreny.

Pierwszą dobę po operacji pacjentka pozostaje w klinice pod opieką lekarza dyżurnego.

Po operacji

W pierwszych dniach po operacji możesz czuć się osłabiona i obolała. Większość dolegliwości można złagodzić przy pomocy leków doustnych, które są przepisywane przez chirurga.

W ciągu pierwszych tygodni brodawki piersiowe mogą być bardziej wrażliwe.

W okolicy mostka oraz klatki piersiowej mogą pojawić się niewielkie siniaki. Ustępują one najczęściej w ciągu dwóch tygodni.

Nie ma konieczności usuwania szwów w okolicy rany ponieważ ulegają one samoistnemu wchłonięciu w czasie 3-4 tygodni po operacji.  Umiarkowany obrzęk piersi utrzymuje się do dwóch miesięcy.

Powrót do normy

Okres powrotu do pełnej sprawności wynosi od kilku do kilkunastu dni. W zależności od rodzaju pracy możesz do niej powrócić po jednym do dwóch tygodni. Nasz chirurg poinformuje Cię kiedy będziesz mogła rozpocząć ćwiczenia fizyczne. Z początku Twoje piersi mogą być twardsze i bardziej wrażliwe przy dotyku. W ciągu kilku tygodni stają się miękkie i naturalne.

Blizna pooperacyjna będzie początkowo twardsza i różowa. W ciągu kilku miesięcy blizna mięknie i staje się blada. Mimo, że zawsze po operacji pozostaje blizna, jednak jej rozmiar i lokalizacja powodują, że jest najczęściej niezauważalna.

Wszystkim pacjentkom po operacji powiększenia piesi zalecamy raz w roku kontrolę u naszego chirurga oraz badanie usg piersi. W uzasadnionych przypadkach wskazane jest wykonywanie mammografii u doświadczonego radiologa.

Twój nowy wygląd

Dla większości kobiet wynik operacji powiększenia piersi stanowi powód do sporej satysfakcji.

Wiele z nich podkreśla nie tylko znaczną poprawę samopoczucia i relacji z innymi osobami, ale także ogromną radość z możliwości zakupu nowych ubiorów.

Poprawa wyglądu piersi ma ogromny wpływ na życie osobiste operowanych kobiet.

Twoja decyzja dotycząca zabiegu powiększenia piersi ma charakter osobisty i powinna wypływać z własnych potrzeb. Najważniejsze jest Twoje samopoczucie.

Jeśli operacja spełni Twoje oczekiwania wówczas można mówić o pełnym sukcesie.

Zarezerwuj konsultację

Lipomodelling piersi

Cofnij Button

Lipomodelling piersi

Powiększanie piersi przeszczepem tkanki tłuszczowej

Lipomodelling – nowa metoda poprawy kształtu i wielkości piersi.

Lipomodelling – wiadomości podstawowe

Pojęcie niedorozwój piersi, lub mikromastia dotyczy sytuacji, w której gruczoły piersiowe uzyskują w swym rozwoju zbyt małe rozmiary, zwłaszcza w odniesieniu do pozostałych części ciała. Taka sytuacja może być spowodowana niewystarczającym, wrodzonym zaburzeniem rozwoju piersi, stanowić konsekwencję nadmiernej utraty masy ciała lub przebytej ciąży i karmienia piersią.

Standardowym leczeniem zaburzeń budowy piersi jest korekcja z użyciem protez umieszczanych w przestrzeni pod gruczołem piersiowym lub pod mięśniem piersiowym większym. Zabieg taki można czasami łączyć z zabiegiem podniesienia piersi wraz z redukcją gruczołu i skóry piersi.

Powiększanie piersi przeszczepem własnej tkanki tłuszczowej

Pobieranie tkanki tłuszczowej

W wybranych przypadkach istnieje również możliwość zwiększenia objętości piersi przy pomocy zabiegu lipoplastycznego noszącego angielską nazwę lipomodelling lub lipo-augmentation. Zabieg ten polega na przeszczepieniu komórek tłuszczowych do tkanek gruczołu piersiowego. Technika ta, szeroko stosowana w korekcjach twarzy (lipofilling) była początkowo wykorzystywana w zabiegach rekonstrukcyjnych piersi u kobiet z różnego rodzaju deformacjami tego narządu, spowodowanymi operacyjnym leczeniem raka piersi.

W oparciu o korzystne rezultaty lipofillingu w chirurgii rekonstrukcyjnej, przeszczep tkanki tłuszczowej znalazł stopniowo coraz szersze zastosowanie w chirurgii korekcyjnej piersi, także ze wskazań estetycznych. Wprowadzenie określenia „lipomodelling piersi” nie jest przypadkowe, bowiem w odróżnieniu od tradycyjnej techniki przeszczepu tkanki tłuszczowej stosowanej od ponad 20 lat, postępowanie lecznicze obejmuje całą gamę dodatkowych procedur medycznych, które czynią ten zabieg bezpiecznym z punktu widzenia onkologicznego.

Powszechnie wiadomo, że lipomodelling piersi, podobnie jak inne zabiegi w tej okolicy, powoduje powstawanie zmian bliznowatych w tkankach co w konsekwencji prowadzi do tworzenia się mikrozwapnień (kalcyfikacji). Niezwykle ważne jest to, że struktura mikrozwapnień powstających po zabiegu lipomodelingu istotnie różni się od mikrozwapnień charakterystycznych dla procesu nowotworowego. Jednak rozróżnienie charakteru mikrozwapnień jest możliwe tylko w przypadku wykonania radiologicznej oceny piersi przez doświadczonego w tym zakresie lekarza. Stosując jednocześnie najnowsze techniki dystrybucji przeszczepionej tkanki tłuszczowej w gruczole piersiowym można znacznie zredukować ryzyko tworzenia się torbieli tłuszczowych i ognisk martwicy tłuszczowej, które często powstają także  po innych typach operacji korekcyjnych piersi.

Wykonując zabieg lipomodellingu piersi według najnowszych standardów i powierzając ocenę obrazu radiologicznego piersi doświadczonemu specjaliście można uzyskać przynajmniej taki sam poziom skuteczności profilaktyki raka piersi jak u kobiet, które nie poddały się tego typu korekcji.

Obecnie, nie ma żadnych naukowych podstaw do twierdzenia, że zabieg lipomodellingu piersi stwarza jakiekolwiek dodatkowe ryzyko rozwoju raka piersi. Z drugiej jednak strony nie ma powodu przypuszczać by lipomodelling w jakimkolwiek stopniu zmniejszał ryzyko wystąpienia tego nowotworu. W przypadku zabiegu lipomodellingu czynniki ryzyka raka piersi są takie same jak w ogólnej populacji Polek, w której w 2006 roku stwierdzono 13 322 nowych zachorowań.

Do czynników powodujących raka piersi zaliczamy:

  • wiek pacjentki – 44 przypadki na 100 tys. mieszkańców (1 przypadek raka piersi na 218 kobiet w wieku poniżej 40 lat i 1 przypadek raka na 40 kobiet w wieku 50-59 lat)
  • pierwsza miesiączka we wczesnym wieku
  • późny wiek w momencie pierwszego porodu
  • rodzinne występowanie raka piersi (zwłaszcza w młodym wieku)
  • nosicielstwo mutacji genetycznych (głównie BRCA1)
  • gęstość gruczołu piersiowego
  • długotrwała hormonalna terapia zastępcza

Pacjentka powinna być jednak świadoma, że w momencie kwalifikacji do zabiegu podejmuje się wszelkie starania w celu zminimalizowania ryzyka koincydencji raka piersi i procedury lipomodellingu.

Na te działania przed zabiegiem składają się:

  • ocena wywiadu rodzinnego pod kątem występowania nowotworów
  • badanie genetyczne oceniające obecność mutacji genowych krytycznych dla rozwoju raka piersi
  • oraz ocena radiologiczna piersi przeprowadzane przez doświadczonego onkologa i radiologa.

Po zabiegu – konieczne będzie wykonywanie badań radiologicznych w ustalonych odstępach czasowych (uzależnionych od przedoperacyjnego obrazu radiologicznego piersi oraz obecności dodatkowych czynników ryzyka).

Należy mieć świadomość, że zabieg lipomodelingu nie jest metodą zastępującą korekcję piersi z użyciem implantów. Ponieważ w obu sytuacjach istnieją odrębne wskazania do leczenia:

  • Korekcja piersi z użyciem implantów jest wskazana u kobiet oczekujących znacznego powiększenia biustu połączonego z poprawą jego kształtu.
  • Lipomodelling ma zastosowanie u kobiet, które oczekują umiarkowanego powiększenia piersi lub tych, które pragną odzyskać dawny kształt i rozmiar piersi „utracony” na skutek spadku masy ciała lub karmienia piersią.

Jest to także opcja dla pacjentek oczekujących naturalnych rezultatów, nie dających wrażenia obecności “ciała obcego” w piersiach. Oczywiście metoda ta nie ma zastosowania u kobiet bardzo szczupłych, które nie posiadają odpowiednich zasobów tkanki tłuszczowej w takich okolicach ciała jak brzuch, biodra czy uda.

Należy podkreślić, że lipomodeling piersi jest zabiegiem chirurgicznym, który może być wykonywany przez doświadczonego w tej technice chirurga, jedynie w warunkach sali operacyjnej z pełnym zapleczem.

Niezbędnym standardem pozwalającym na wykonywanie zabiegu lipomodellingu piersi jest zapewnienie pacjentce maksymalnego bezpieczeństwa onkologicznego.

W tym celu powołany jest zespół terapeutyczno-diagnostyczny składający się z chirurga, onkologa i radiologa.

Odpowiadają oni za:

  • właściwe kwalifikowanie pacjentek do zabiegu
  • wykonanie zabiegu zgodnie z aktualną wiedzą medyczną
  • systematyczną kontrolę pacjentek po zabiegu

Taka kompleksowa strategia powoduje, że zabieg lipomodellingu piersi jest bezpieczny.

Lipomodelling – wskazania

Zabieg lipomodellingu może być wykonywany jedynie w wybranych przypadkach, gdy u pacjentki stwierdza się wystarczające obszary dawcze tkanki tłuszczowej. Bardzo szczupłe kobiety nie są dobrymi kandydatkami do tego rodzaju zabiegu.
Lipomodeling jest dobrą opcją dla kobiet oczekujących umiarkowanego powiększenia biustu lub pragnących odzyskać dawny kształt i rozmiar piersi „utracony” w wyniku spadku masy ciała lub karmienia piersią.

Zabieg ten ma dwie podstawowe zalety:

  • pierwsza: istnieje możliwość uzyskania umiarkowanego, ale naturalnego powiększenia piersi, bez użycia materiału obcego i ryzyka sztucznego wyglądu biustu.
  • druga: w konsekwencji tego zabiegu poprawie ulega również kształt i forma obszarów ciała będących okolicą dawczą.

Powiększanie piersi przeszczepem własnej tkanki tłuszczowej

Tkanka tłuszczowa gotowa do wstrzyknięcia

Podobnie jak przed każdym zabiegiem w obrębie piersi istnieje obowiązek przeprowadzenia dokładnej oceny gruczołów piersiowych celem wykluczenia obecności jakichkolwiek zmian patologicznych (chorobowych). Dodatkowo niezbędna jest ocena genu BRCA1, którego mutacja wiąże się z 80%!!! ryzykiem wystąpienia raka piersi.

Dlatego też zabieg poprzedzony jest konsultacją u specjalisty onkologa, który po przeprowadzeniu wywiadu, zdecyduje jaki rodzaj badań dodatkowych jest wymagany. Do swej dyspozycji ma takie badania jak: badania genetyczne genów predyspozycji do raka piersi (m.in. BRCA1, BRCA2, NOD2, CHEK2), badanie USG piersi, mammografia lub nawet badanie z użyciem rezonansu magnetycznego.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności zmian nowotworowych w piersiach, wówczas zabieg lipomodelingu jest przeciwwskazany i odraczany do czasu wyjaśnienia ich istoty. Podobnie w przypadku stwierdzenia krytycznego ryzyka zachorowania na raka piersi (~80% – przy mutacji genu BRCA1)  zabieg lipomodelingu nie będzie wykonany.

Zastosowanie powyższych kryteriów kwalifikacyjnych powoduje, że zabieg lipomodelingu piersi jest postępowaniem skutecznym, bezpiecznym i dobrze tolerowanym przez pacjentki.

Wartość konsultacji onkologicznej przed zabiegiem polega na:

  • ocenie ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi
  • wykryciu zmian podejrzanych wymagających dalszej diagnostyki
  • ocenie radiologicznego stanu wyjściowego, niezbędnego do przeprowadzania  wiarygodnej kontroli po zabiegu

Zalety stałej opieki specjalisty onkologa nad pacjentką po zabiegu:

  • ocena wpływu zabiegu lipomodelingu na obraz radiologiczny piersi
  • zwiększenie skuteczności profilaktyki raka piersi w porównani do ogólnej populacji
  • zapewnienia pacjentce komfortu związanego z przeprowadzaniem profilaktycznych badań kontrolnych w ramach jednego ośrodka przez stały zespół lekarzy

Podstawowymi wskazaniami do lipomodellingu piersi są:

  • umiarkowany zanik gruczołu piersiowego, opadanie piersi spowodowane utratą masy ciała lub ciążą i karmieniem piersią
  • niewielka asymetria piersi (przy większych asymetriach wskazane są zabiegi symetryzacji piersi z użyciem implantów i operacje podniesienia lub redukcji piersi)
  • zniekształcenia po zabiegach wszczepienia implantów piersiowych
  • korekcje estetyczne po zabiegach rekonstrukcji piersi

Lipomodelling – przed operacją

Pacjentka podejmuje decyzję dotyczącą ewentualnego leczenia z użyciem lipoplastyki po uzyskaniu pełnej informacji na temat wskazań, oczekiwanych efektów, oraz zalet i ograniczeń metody.

Niezmiernie ważne jest dokładne zbadanie pacjentki przeprowadzone przez doświadczonego lekarza, które musi być uzupełnione odpowiednimi badaniami dodatkowymi , takimi jak:

  • badania radiologiczne (USG, mammografia) wykonywane przez lekarza specjalistę doświadczonego w ocenie piersi przed i po zabiegu lipomodelingu. Wskazane jest aby ten sam lekarz badał piersi zarówno przed jak i po zabiegu.
  • wywiad w kierunku rodzinnego obciążenia chorobami nowotworowymi
  • badanie genetyczne genów ryzyka zachorowania na raka piersi
  • badania ogólne krwi i moczu
  • badanie EKG

Wyżej wymienione badania muszą być przeprowadzone 2-3 tygodnie przed planowanym zabiegiem.

Realizując politykę bezpieczeństwa Klinika Kolasiński zapewnia swoim pacjentkom opiekę sprawowaną przez zespół diagnostyczno-terapeutyczny, w którego skład wchodzi:

  • doświadczony specjalista chirurg
  • doświadczony specjalista onkologii klinicznej
  • doświadczony specjalista radiolog

W ciągu 2 tygodni poprzedzających zabieg nie należy zażywać aspiryny czy innych leków zawierających kwas acetylo-salicylowy (np. polopiryna, etopiryna, kopiryna), oraz niesterydowych leków przeciw zapalnych.

W dniu operacji przeprowadzana jest ocena objętości piersi metodą wolumetryczną. Podobne badanie wykonywane jest 6 miesięcy po zabiegu. Badanie to pozwala na obiektywną ocenę zmiany objętości piersi. Przed i po zabiegu wykonuje się również dokumentację fotograficzną.

Znieczulenie i hospitalizacja

Znieczulenie:

Lipomodelling piersi jest najczęściej wykonywany w znieczuleniu ogólnym, bowiem wiąże się to z zakresem zabiegu, który dotyczy wielu obszarów ciała, takich jak:

  • okolice dawcze: biodra, uda, kolana, brzuch, talia
  • okolice biorcze: piersi

Jedynie w niewielkich zabiegach stosowane jest znieczulenie miejscowe.

Hospitalizacja:

Zabieg wymaga jedynie krótkiego pobytu w szpitalu, zwykle 12 do 24 godzin.

Powiększanie piersi przeszczepem własnej tkanki tłuszczowej

Powiększanie piersi z wykorzystaniem własnej tkanki tłuszczowej

Każdy z chirurgów zajmujący się przeszczepem tkanki tłuszczowej wprowadza własne modyfikacje zabiegu, ale większość z nich stosuje się do określonego standardu postępowania:

  • W pierwszej kolejności, chirurg wyznacza okolice dawcze tkanki tłuszczowej. Bierze on pod uwagę zarówno objętość tkanki tłuszczowej możliwej do uzyskania, jak i korzyści estetyczne wynikające z liposukcji okolic dawczych.
  • Tkanka tłuszczowa jest pobierana z dużą ostrożnością by zminimalizować jej uszkodzenie. W tym celu stosuje się odpowiednie sondy. Wprowadza się je przez niewielkie nakłucia skórne zlokalizowane w miejscach łatwych do ukrycia takich jak załamania i fałdy skórne. Pobrana tkanka tłuszczowa jest oczyszczana z elementów komórkowych krwi, surowicy i płynnego tłuszczu. Ślady na skórze po pobraniu tkanki tłuszczowej są minimalne i najczęściej niewidoczne.
  • Tkanka tłuszczowa jest wprowadzana do piersi poprzez niewielkie, jedno-milimetrowe nakłucia. Stosując mikrokaniule (niewielkie sondy) rozprowadza się tkankę tłuszczową w postaci drobnych kropli we wszystkie warstwy gruczołu piersiowego. Taki sposób przeszczepu tkanki tłuszczowej pozwala na jej lepsze wgojenie i zintegrowanie z tkanką powiększanej piersi. Daje to pożądany efekt estetyczny.
  • Lipomodeling polega na pobraniu i przeszczepieniu żywych komórek tkanki tłuszczowej. Średnio 60 – 70% przeszczepionej tkanki tłuszczowej ulega wgojeniu i przeżywa. Przeszczepione komórki pozostają żywe tak długo jak otaczające je tkanki. Stąd efekt leczenia jest bardzo trwały. Z drugiej strony przeszczepiona tkanka podlega tym samym procesom jak tkanki otaczające. W przypadku spadku masy ciała objętość piersi również ulegnie zmniejszeniu.

Czas trwania zabiegu lipomodelingu zależy od liczby obszarów, z których pobierana jest tkanka tłuszczowa oraz od objętości przeszczepianej tkanki tłuszczowej. Operacja najczęściej trwa około jednej godziny.

Przebieg pooperacyjny: kontrole pooperacyjne

Po zabiegu lipomodelingu piersi dolegliwości bólowe są umiarkowane, najczęściej jednak większe w okolicy dawczej. W ciągu pierwszych dwóch dni po zabiegu rozwija się obrzęk piersi i okolic dawczych. Ustępuje on najczęściej w ciągu 1-3 miesięcy po zabiegu. Zasinienia okolic dawczych i piersi ustępują w ciągu 10-20 dni.

W ciągu pierwszych 4 tygodni po zabiegu wskazane jest unikanie opalania zarówno na słońcu jak i w solarium w celu uniknięcia przebarwień skóry.

Miesiąc po zabiegu widoczne są pierwsze rezultaty leczenia, ale na ostateczny efekt trzeba poczekać 3 do 6 miesięcy.

Wyniki

Wyniki są widoczne po 3 do 6 miesiącach. Jeśli zabieg był wykonany w oparciu o właściwe wskazania i zgodnie z zasadami sztuki chirurgicznej można się spodziewać satysfakcjonujących efektów.  Poprawie ulega zarówno wielkość jak i kontur piersi. Zwiększa się tez atrakcyjność tych części ciała, które będąc okolicami dawczymi tkanki tłuszczowej poddane były zabiegowi liposukcji (biodra, brzuch, talia, uda i kolana).

Bywa, że pacjentka po konsultacji z lekarzem podejmuje decyzję o wykonaniu kolejnej operacji lipomodellingu piersi celem dalszej poprawy kształtu i formy piersi. Oczywiście taka decyzja jest uzależniona od obecności wystarczających obszarów dawczych. Koszt i przebieg drugiej operacji jest taki sam jak pierwszego zabiegu.

Przeszczepiona i wgojona tkanka tłuszczowa zachowuje taką samą żywotność jak tkanki otaczające. Podlega także tym samym procesom starzenia, co z upływem czasu może powodować zmianę kształtu i objętości biustu. Również spadek masy ciała będzie skutkował zmniejszeniem objętości piersi leczonych metodą lipomodellingu.

Niepełne wyniki

Jak już wyżej wspomniano, jeżeli wskazania do zabiegu, oraz technika jego wykonania są poprawne to wyniki korekcji piersi z użyciem lipomodellingu są najczęściej satysfakcjonujące. Czasami wskazane jest przeprowadzenie kolejnego zabiegu celem uzyskania jeszcze lepszego efektu. Liczba takich zabiegów jest uzależniona od odczuć estetycznych pacjentki i lekarza leczącego, oraz od możliwości pozyskania tkanki tłuszczowej z okolicy dawczych.

Czasami po zabiegu mogą wystąpić drobne „niedoskonałości” takie jak: miejscowa nadkorekcja, niewielka asymetria lub niewielkie nierówności powierzchni piersi. Można je skorygować zabiegiem przeszczepu tkanki tłuszczowej wykonywanym w znieczuleniu miejscowym. Zabieg taki wykonuje się nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od pierwszego zabiegu lipomodellingu.

Powikłania

Należy mieć świadomość, że pomimo estetycznego charakteru zabiegu, lipomodeling jest procedurą chirurgiczną obarczoną takim samym ryzykiem operacyjnym jak inne zabiegi.

Mogą wystąpić tu powikłania związane zarówno z zastosowaniem znieczulenia ogólnego (narkozy) jak komplikacje będące konsekwencją działania chirurgicznego.

Komplikacje związane ze znieczuleniem:

Znieczulenie może wywołać nieoczekiwane i niekontrolowane przez organizm powikłania. Nad bezpieczeństwem pacjentek czuwa jednak zespół anestezjologiczny wyposażony w sprzęt i leki spełniające współczesne światowe standardy w tym zakresie. Celem zmniejszenia ryzyka związanego z zastosowaniem znieczulenia ogólnego u pacjentek przeprowadza się przed zabiegiem wszystkie wymagane badania – krwi, moczu, EKG, RTG klatki piersiowej i inne. Wyniki są następnie oceniane przez lekarza prowadzącego (chirurga) i anestezjologa. Ponadto, przed zabiegiem pacjentka jest badana przez lekarza anestezjologa, który ocenia aktualny stan zdrowia pacjentki i omawia z nim wszystkie niezbędne zagadnienia związane z planowanym znieczuleniem.  Po operacji pacjentka pozostaje w oddziale szpitalnym pod opieką lekarza dyżurnego i personelu pielęgniarskiego. Współcześnie stosowane metody znieczulenia ogólnego zapewniają pacjentce maksimum bezpieczeństwa.

Powikłania związane z zabiegiem lipomodelingu piersi:

W przypadku prawidłowego kwalifikowania chorych i przeprowadzenia zabiegu lipomodelingu zgodnie z aktualnymi standardami powikłania obserwuje się bardzo rzadko.

Infekcja: Najlepszym sposobem zapobiegania temu powikłaniu jest właściwa profilaktyka. U każdej pacjentki zakwalifikowanej do zabiegu lipomodelingu wykonywany jest posiew z przedsionka nosa celem wyeliminowania osób nosicieli antybiotykoopornych bakterii chorobotwórczych, które mogłyby się stać przyczyną bardzo trudno gojących się zakażeń i powikłań zapalnych. Zakwalifikowane do leczenia pacjentki otrzymują przed zabiegiem profilaktycznie antybiotyk. Powikłania zapalne ran oraz okolicy dawczej i biorczej (piersi)  zdarzają się niezmiernie rzadko i ustępują po leczeniu antybiotykami.

Krwiak: Krwawienie podczas zabiegu lipomodelingu piersi jest niewielkie. Możliwe jest jednak wystąpienie niewielkich siniaków w okolicy dawczej (brzuch, biodra, uda, kolana) i w okolicy piersi. Ustępują one samoistnie najczęściej w ciągu 2 tygodni.

Odma opłucnowa: Ryzyko uszkodzenia ściany klatki piersiowej i przedostania się do jej wnętrza powietrza (odma) jest niezmiernie małe. Jeśli jednak dojdzie to takiego powikłania, to intensywne leczenie połączone z drenażem klatki piersiowej przynosi szybkie ustąpienie objawów i wyzdrowienie.

Martwica tkanki tłuszczowej:
Jest to powikłanie bardzo rzadkie i jeżeli występuje w niewielkich obszarach  piersi to najczęściej ulega resorpcji w ciągu kilku miesięcy. Tylko niezmiernie duże obszary martwicy tkanki tłuszczowej wymagają interwencji chirurgicznej. Zdarza się to niezmiernie rzadko.

Spadek masy ciała:
Przeszczepiana tkanka tłuszczowa składa się z żywych komórek, które podlegają normalnym procesom zależnym od przybierania lub utraty masy ciała. Jeżeli więc schudniesz, wówczas Twój biust również ulegnie zmniejszeniu, jeśli utyjesz to także Twoje piersi powiększą się. Stąd najlepszym sposobem utrzymania pożądanej wielkości piersi po zabiegu lipomodelingu jest dbałość o stabilną masę ciała.

Najważniejsze jest jednak to, że w świetle aktualnej wiedzy medycznej nie ma żadnych naukowych podstaw sugerujących istnienie związku pomiędzy zabiegiem lipomodellingu piersi, a ryzykiem rozwojem raka piersi.

Podsumowując, można stwierdzić, że zabieg przeszczepu tkanki tłuszczowej w okolicę piersi jest obarczony niewielkim ryzykiem powikłań. Jeśli nawet takie powikłania wystąpią, to są niegroźne i poddają się leczeniu.

Zarezerwuj konsultację

Ginekomastia

Cofnij Button

Ginekomastia – redukcja męskich piersi

Nazwa ginekomastia pochodzi z greckiego „gyne”, co oznacza kobieta i „mastos” – pierś, czyli kobiece piersi. Ginekomastia występuje dość często i dotyczy jednej lub obu piersi. Występuje ona w okresie pokwitania u młodych chłopców jak i w okresie przekwitania u mężczyzn w starszym wieku.

Ginekomastia

W obu tych przypadkach mamy do czynienia z rozrostem tkanki gruczołowej. Rozrost tkanki tłuszczowej towarzyszący otyłości może być przyczyną ginekomastii w każdym wieku. Istnieje też ginekomastia towarzysząca wielu chorobom genetycznym jak zespół Klinefeltera czy hypogonadyzm płciowy, chorobom endokrynologicznym, jak również poalkoholowej marskości wątroby. Hyperplazja, czyli łagodny rozrost tkanki gruczołowej polega na umiarkowanej proliferacji przewodów wyprowadzających gruczołu piersiowego i rozroście jego tkanki włóknistej. Uważa się, że czynnikiem stymulującym tego rodzaju procesy są krążące we krwi estrogeny lub substancje estrogenopodobne.

Zabieg redukcji piersi jest szczególnie pomocny dla mężczyzn, u których rozrost piersi stanowi defekt kosmetyczny.

Podczas zabiegu usuwa się tkankę tłuszczową oraz tkankę gruczołową piersi, a w ekstremalnych przypadkach konieczne jest również wycięcie nadmiaru skóry. Dzięki temu uzyskuje się jędrną i prawidłowo uformowaną klatkę piersiową.

Jeżeli cierpisz z powodu ginekomastii, ta informacja pozwoli Tobie lepiej zrozumieć na czym polega zabieg operacyjny i jakiego rezultatu możesz się spodziewać po jego wykonaniu. Informacja ta nie odpowie na wszystkie Twoje pytania, ponieważ sposób leczenia zależy od wielu indywidualnych czynników.

Wskazania

Zabieg leczenia ginekomastii może być przeprowadzony u zdrowych i emocjonalnie zrównoważonych mężczyzn w każdym wieku. Najlepszymi kandydatami są mężczyźni, których skóra piersi jest jędrna i elastyczna.

Zabieg operacyjny jest przeciwwskazany u mężczyzn otyłych, z dużą nadwagą, u których leczenie powinno rozpocząć się od wprowadzenia ćwiczeń fizycznych i utraty wagi. Poza tym zabiegu nie przeprowadza się u mężczyzn nadużywających alkohol, oraz stosujących leki, w tym głównie anaboliki. Te ostatnie stanowią jedną z przyczyn powstawania ginekomastii. W takich przypadkach zaleca się odstawienie używek i często po okresie kilku tygodni zauważa się zmniejszenie wielkości piersi bez konieczności ingerencji chirurgicznej.

Powikłania

Jeżeli zabieg redukcji piersi przeprowadzany jest przez wykwalifikowanego chirurga, powikłania zdarzają się niezwykle rzadko. Występować mogą: infekcja, uszkodzenia skóry, nierówności powierzchni, krwawienie oraz gromadzenie się płynu w miejscu operowanym. Jeżeli asymetria piersi jest znaczna należy przeprowadzić kolejny zabieg korygujący nadmiar tkanek. Często natomiast zdarza się przejściowa utrata czucia brodawki sutkowej lub odczuwalne jest jej zdrętwienie. Objawy te najczęściej ustępują w ciągu roku.

Konsultacja medyczna

Podczas wstępnej konsultacji nasz chirurg zbierze dokładny wywiad oraz przeprowadzi badanie piersi. W ten sposób będzie możliwe wskazanie przyczyn ginekomastii takich jak: uszkodzenie wątroby, stosowanie leków estrogennych, czy anabolików. Jeżeli przyczyna ginekomastii nie zostanie wyjaśniona, chirurg może skierować Cię na badania specjalistyczne. W niektórych przypadkach chirurg może zalecić również wykonanie badania ultrasonograficznego lub mammografii. Wszystko po to, by wykluczyć obecności raka pierś, choć zdarza się to niezwykle rzadko. Wyżej wymienione badania pozwalają ocenić także skład tkanek gruczołów piersiowych. W ten sposób dokładnie wiadomo, czy przeważa tkanka gruczołowa, czy tłuszczowa i jaka technika zabiegu powinna zostać zastosowana.

Nasz chirurg udzieli Tobie dokładnych instrukcji jak przygotować się do zabiegu operacyjnego, czy wolno jeść, pić, zażywać witaminy i inne lekarstwa przed i w dniu zabiegu. Palacze powinni odstawić palenie minimum jeden do dwóch tygodni przed planowanym zabiegiem i podczas okresu rekonwalescencji. Bowiem palenie papierosów osłabia mikrokrążenie krwi i zaburza prawidłowe gojenie okolic operowanych.

Zabieg operacyjny

Zabieg chirurgiczny przeprowadzany jest zwykle w znieczuleniu ogólnym i trwa około półtorej godziny. Po zabiegu należy pozostać w klinice jedną dobę.

Gruczoł piersiowy w ginekomastii zbudowany jest z tkanki gruczołowej i tłuszczowej. Postępowanie chirurgiczne uzależnione jest od przewagi jednej z nich. W przypadku przewagi tkanki tłuszczowej wystarczy usunąć nadmiar tkanki poprzez jej odessanie. Jednak gdy przeważa tkanka gruczołowa zabieg powinien polegać na chirurgicznym usunięciu całego gruczołu. W tym przypadku liposuction, czyli usunięcie samej tkanki tłuszczowej, jest nieskuteczne.

Obecnie dzięki rozwojowi chirurgii estetycznej, zabieg chirurgicznego leczenia ginekomastii polega w pierwszym etapie na odessaniu tkanki tłuszczowej, a kaniulę wprowadza się najczęściej z cięcia w fałdzie podpiersiowym. Gdy jednak po zastosowaniu liposuction nadal wyczuwalne jest pod otoczką zgrubienie stanowiące tkankę gruczołową, zabieg poszerza się o jej wycięcie. Wykonuje się wówczas cięcie w fałdzie podpiersiowym, pod pachą lub na granicy otoczki i skóry otaczającej i usuwa nadmiernie rozrośnięty gruczoł. W przypadku dużych, obwisłych piersi zachodzi konieczność wycięcia nadmiaru skóry i przesunięcia otoczki ku górze. Tę plastykę wykonuje się niezwykle rzadko, gdyż podczas liposuction skóra ulega najczęściej znacznemu obkurczeniu poprzez pobudzenie jej włókien elastycznych.

Czasami po zabiegu pozostawia się dreny wyprowadzone poprzez osobne nacięcia skórne w celu odsysania zbierającego się płynu tkankowego. Po zamknięciu rany szwami zakłada się opatrunek uciskowy.

Po zabiegu usuniętą tkankę gruczołową poddaje się badaniu histopatologicznemu w celu wykluczenia zmian nowotworowych.

Okres rekonwalescencji

Niezależnie od techniki zabiegu, wycięcia czy odsysania, przez kilka dni możesz odczuwać pewnego rodzaju dyskomfort. Dla wyeliminowania dolegliwości bólowych chirurg przepisze Tobie leki przeciwbólowe.

Przez pewien czas obszar operowany będzie opuchnięty i mogą być widoczne siniaki. W celu zminimalizowania opuchnięcia zalecane jest noszenie przez okres 4 tygodni specjalnego stroju uciskowego (kamizelki). Opuchnięcie zwykle mija po kilku tygodniach.

Ważne jest by powrócić do normalnego życia i funkcjonowania jak najszybciej. Do pracy można wrócić zwykle jeden do dwóch dni po operacji. Szwy skórne usuwane są po tygodniu.

Nasz chirurg może zalecić wstrzemięźliwość od aktywności seksualnej przez okres tygodnia do dwóch. Natomiast ćwiczenia fizyczna i zajęcia siłowe przeciwwskazane są przez okres czterech tygodni. Zwykle po miesiącu można wrócić do normalnego funkcjonowania i aktywności.

Należy pamiętać również by nie eksponować blizn na słońcu przez sześć miesięcy, gdyż promieniowanie słoneczne może pozostawić trwałe przebarwienia skórne. Jeżeli nie możesz uniknąć promieniowania zalecamy stosowanie kremów z filtrem.

Zabieg chirurgiczny w leczeniu ginekomastii poprawi stan i kształt piersi oraz Twoje samopoczucie, lecz nie spowoduje, że klatka piersiowa będzie wyglądała idealnie. Przed zabiegiem musisz dobrze przemyśleć swoje oczekiwania i skonfrontować je z naszym chirurgiem.

Jeśli rozumiesz istotę zabiegu, masz rozsądne oczekiwania, wówczas efekty leczenia mogą być powodem do sporej satysfakcji.

Zarezerwuj konsultację

Bezbliznowe leczenie ginekomastii metodą shave

Cofnij Button

Bezbliznowe leczenie ginekomastii metodą shave

W ostatnich latach znacznie zwiększyło  się występowanie przerostu piersi u mężczyzn zwane ginekomastią. Występuje ona w trzech postaciach: tłuszczowa, gruczołowa lub mieszana. Najskuteczniejszą metodą leczenia ginekomastii tłuszczowej jest zabieg liposukcji. W przypadku wystąpienia komponenty gruczołowej (ginekomastia mieszana lub gruczołowa) zachodzi konieczność chirurgicznego wycięcia tkanki gruczołowej. Wiąże się to z pozostawienie blizny w okolicy otoczki sutkowej. Najnowsza metoda operacyjnego leczenia ginekomastii gruczołowej pozwala na usunięcie całej zmiany poprzez niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej. Wielkość nacięcia (ok. 3 mm) oraz jego lokalizacja powodują, że po zagojeniu blizna jest niewidoczna.

Ginekomastia - Nasączenie okolicy operowanej odpowiednim płynem znacznie zmniejsza krwawienie podczas zabiegu

Nasączenie okolicy operowanej odpowiednim płynem znacznie zmniejsza krwawienie podczas zabiegu

Wskazania

Najczęstszą postacią ginekomastii jest jej forma mieszana.  Nie zawsze przed operacją można dokładnie zdiagnozować jaki procent zmiany stanowi gruczoł piersiowy.  Stąd każdy przypadek ginekomastii jest potencjalnym wskazaniem do zabiegu bezbliznowego jej usunięcia  metodą shave. Również zabiegi powtórne po wcześniej wykonanej liposukcji piersi  mogą być wykonane tą metodą. Natomiast  zabiegi korekcyjne po niewłaściwie wykonanych operacjach wycięcia ginekomastii wymagają najczęściej  bardzo indywidualnego podejścia i są najczęściej związane z cięciem chirurgicznym wewnątrz otoczki sutkowej.

Ginekomastia - Odsysanie tkanki tłuszczowej piersi przy użyciu cienkiej sondy

Odsysanie tkanki tłuszczowej piersi przy użyciu cienkiej sondy

Zabieg

Zabieg korekcyjny ginekomastii jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym. Najczęściej jego pierwszym etapem jest odsysanie tkanki tłuszczowej piersi. Wykonuje się go metodą tumescencyjną (mokrą), która  znacznie ogranicza krwawienie podczas zabiegu (Fot.1).  Mikrokaniula usuwająca tkankę tłuszczową  jest wprowadzana przez niewielkie nacięcie długości ok. 3 mm zlokalizowane w okolicy podpiersiowej (Fot.2).  Po wykonaniu liposukcji chirurg ocenia czy zachodzi konieczność usunięcia tkanki gruczołowej (Fot.3). Jeśli tak to wprowadza poprzez to samo nacięcie w okolicy podpiersiowej  urządzenie (shaver) przy pomocy którego  tkanka gruczołowa jest wycinana (Fot.4). Najczęściej pozostawia się jedynie niewielką warstwę tkanki gruczołowej bezpośrednio pod otoczką sutkową, co zapewnia naturalny i estetyczny efekt kosmetyczny  tej okolicy. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość badania mikroskopowego usuniętych fragmentów tkanki gruczołowej. Niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej jest sklejane plastrem typu steri-strip. Sporadycznie  zakładany jest pojedynczy szew.  Czasami  w okolicy operowanej pozostawiany jest cienki dren ssący. W uzasadnionych przypadkach  (np. obfite krwawienie) zachodzi konieczność  rozszerzenia zabiegu poprzez wykonanie cięcia w obrębie otoczki sutkowej. Po operacji pacjent jest ubierany w kamizelkę uciskową obejmującą klatkę piersiową.

Ginekomastia - Stan po odessaniu tkanki tłuszczowej z okolicy piersi lewej - widać wyraźną różnicę konturu piersi

Stan po odessaniu tkanki tłuszczowej z okolicy piersi lewej - widać wyraźną różnicę konturu piersi

Po zabiegu

Po zabiegu pacjent pozostaje w klinice jedną dobę. Najczęściej już wieczorem  wstaje z łóżka i może chodzić. Jeśli zastosowano dren ssący to jest on usuwany w pierwszej dobie po operacji.  Obrzęk okolic operowanych  oraz miejscowe siniaki utrzymują się do miesiąca. Również przez miesiąc zalecane jest noszenie kamizelki uciskowej. Można ją zdejmować do kąpieli.  Jeśli zastosowano zamknięcie nacięć przy pomocy plasterków typu steri-strip wówczas nie ma konieczności zgłaszania się na kontrolę pooperacyjną po tygodniu.  Również po tygodniu można rozpocząć ćwiczenia sportowe. Ostateczny efekt zabiegu uzyskuje się najczęściej po trzech miesiącach.     Po tym okresie zalecana jest kontrola w klinice celem  oceny efektów leczenia.

Ginekomastia - Tkanka gruczołowa jest usuwana przy użyciu shavera

Tkanka gruczołowa jest usuwana przy użyciu shavera

Zalety metody shave

  1. Precyzyjne  usunięcie rozrostu gruczołu piersiowego u mężczyzn – ginekomastii
  2. Wykonanie całego zabiegu poprzez niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej pozostawiające niewidoczną bliznę
  3. Możliwość badania mikroskopowego usuniętych fragmentów gruczołu
  4. Krótki okres rekonwalescencji
  5. Nie ma konieczności przyjazdu na wizytę kontrolną bezpośrednio po zabiegu

Wady metody shave

  1. Nieznacznie większe ryzyko krwawienia okolicy operowanej wymagające zastosowania drenów ssących
  2. W uzasadnionych przypadkach konieczność rozszerzenia zakresu zabiegu poprzez cięcie w okolicy otoczki sutkowej
Zarezerwuj konsultację

Podniesienie piersi i redukcja piersi

Cofnij Button

Podniesienie piersi i redukcja piersi

Jeśli rozważasz podniesienie piersi

Upływający czas, ciąża, karmienie piersią, nadmierny rozrost gruczołu piersiowego i działanie przyciągania ziemskiego powodują niekorzystne zmiany w wyglądzie kobiecych piersi. Nadmierna wiotkość skóry odpowiada za utratę ładnego kształtu i konsystencji piersi, które stają się opadające.

Podniesienie piersi ( podnoszenie piersi ) zwane mastopexią jest zabiegiem chirurgicznym, który poprawia kształt piersi, czasami zmniejsza rozmiar otoczki brodawki. Jeśli piersi są zbyt duże wówczas zabieg połączony jest z redukcją gruczołu piersiowego i jego plastyką. Jeśli opadające piersi są zbyt małe, wówczas operację można połączyć z wszczepieniem implantu piersiowego.

Jeśli rozważasz wykonanie u siebie zabiegu podniesienia piersi  lub redukcji piersi wówczas ten tekst pozwoli Ci na lepsze zrozumienie istoty tej operacji – kiedy jest ona wskazana i jakich efektów możesz się spodziewać. Zapewne nie odpowie Ci na wszystkie pytania, ponieważ zależą one od indywidualnych cech każdej pacjentki. Pamiętaj wyjaśnić wszelkie wątpliwości podczas osobistej konsultacji z naszym lekarzem.

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu podniesienia lub redukcji piersi

Podnoszenie piersi lub redukcja piersi mają na celu poprawę Twojego wyglądu i samopoczucia ale nie koniecznie gwarantują idealny kształt Twoich piersi lub tym bardziej zmianę podejścia do Ciebie innych ludzi. Zanim podejmiesz decyzję dotyczącą leczenia operacyjnego przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszym kandydatem do zabiegu podnoszenia piersi lub redukcji piersi jest emocjonalnie stabilna kobieta, której oczekiwania co do działań chirurgicznych są realistyczne.

Najlepsze efekty uzyskuje się u kobiet z małym, opadającym biustem.

Podniesienie dużych piesi może w przyszłości  powodować jego dalsze opadanie i pogorszyć wyniki operacji.

Wiele kobiet decyduje się na zabieg podniesienia piersi z powodu ich opadania w wyniku przebytej ciąży. Jeśli jednak planujesz ponowne zajście w ciążę, wówczas rozsądniej będzie odłożyć zabieg podniesienia piersi. Powodem tego nie jest jakiekolwiek ryzyko związane z ciążą lub karmieniem piersią, natomiast kolejna ciąża może ponownie spowodować rozrost i opadanie skorygowanych wcześniej piersi.

Najczęstszymi kandydatkami do zabiegu redukcji piersi są kobiety cierpiące wskutek bardzo dużych rozmiarów biustu. Ich ciężar może być powodem znacznych dolegliwości bólowych ramion i kręgosłupa i nadto powodować spore ograniczenia w zachowaniu pełnej aktywności ruchowej.

Duże piersi są często przyczyną znacznych problemów pielęgnacyjnych, powodują otarcia i odparzenia skórne pod piersiami i w okolicy naramek stanika.

Duży biust może zaburzać prawidłowy sen, powodując napady duszności wskutek ucisku na klatkę piersiową.

Ryzyko związane z zabiegiem

Podniesienie i redukcja piersi nie należą do operacji łatwych, ale wykonywane przez doświadczonego chirurga są operacjami bezpiecznymi.

Istnieje jednak zawsze ryzyko powikłań związanych z samym zabiegiem i znieczuleniem ogólnym.

Krwawienie pooperacyjne i infekcja nie zdarzają się często, lecz jeśli wystąpią wówczas przedłużają czas powrotu do pełnej aktywności i mogą być przyczyną gorszego wyglądy blizn poperacyjnych.

Operacja podniesienia i redukcji piersi pozostawia zawsze blizny. Przebiegają one najczęściej dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego. Stosowane przez nas techniki operacyjne pozwalają najczęściej uniknąć blizny poziomej w fałdzie podpiersiowym. Mimo, że blizny poperacyjne są początkowo różowe, to jednak po kilku miesiącach najczęściej bledną, są mniej zauważalne i dają się ukryć pod stanikiem lub strojem kąpielowym.

U osób palących istnieje skłonność do gorszego gojenia się ran i  rozleglejszych blizn.

Operacja może powodować zaburzenia czucia brodawek sutkowych. Są one najczęściej przejściowe, choć w przypadku redukcji bardzo dużych piersi może dojść do trwałego osłabienia czucia brodawek.

Planując operację

Podczas wstępnej konsultacji należy szczegółowo omówić swoje oczekiwania z naszym chirurgiem i uważnie wysłuchać jego opinii. Każdy pacjent i każdy lekarz mogą mieć odmienne opinie co do oczekiwanego kształtu i wielkości piersi po operacji.

Chirurg dokładnie zbada Twoje piersi. Omówi z Tobą wszystkie czynniki, które mogą mieć wpływ na przebieg operacji, takie jak Twój wiek, rozmiar i kształt biustu, stan Twojej skóry, ewentualne użycie implantów.

Chirurg omówi w szczegółach przebieg operacji, ryzyko z nią związane i rozmiar blizn jakie pozostaną w konsekwencji leczenia.

Zostaniesz poinformowana o rodzaju znieczulenia i wymaganych badaniach przedoperacyjnych.

Jak przygotować się do operacji

W zależności od Twojego wieku i wywiadu rodzinnego może być wskazane wykonanie mammografii przed zabiegiem. Jako zasadę przyjęliśmy wykonywanie badania USG piersi przed operacją.

Wskazane będzie także wykonanie badań krwi i moczu oraz prześwietlenie klatki piersiowej i badanie EKG.

Otrzymasz również szczegółowe informacje dotyczące jedzenia i picia przed zabiegiem, jak również jakich witamin i leków należy się wystrzegać.

Jeśli jesteś osobą palącą to powinnaś zaprzestać palenia na dwa tygodnie przed operacją.

Rodzaj znieczulenia

Zabiegi podniesienia i redukcji piersi  wykonywane są w znieczuleniu ogólnym. Stosowany obecnie rodzaj anestezji oraz wysoki poziom lekarzy prowadzących w naszej klinice znieczulenie ogólne pozwala na bezpieczne i komfortowe przeprowadzenie operacji.

Operacja

Operacja podniesienia piersi (mastopexia) trwa najczęściej dwie, do trzech godzin. Redukcja piersi wymaga trzech, do czterech godzin. Stosowane są różne techniki operacyjne, ale najczęściej używaną w naszej klinice jest technika wertikalna unikająca cięcia poziomego w fałdzie podpiersiowym, pozwalająca jednocześnie uzyskać naturalny kształt piersi.

Skóra dookoła otoczki brodawki sutkowej jest pozbawiana naskórka, co pozwala na przemieszczenie całego kompleksu brodawki ku górze. Dolna część gruczołu jest modelowana (podniesienie piersi) lub wycinana i modelowana (redukcja piersi) celem uzyskania naturalnego kształtu piersi. Na gruczoł zakładane są szwy wchłanialne, natomiast skóra dookoła otoczki jest zeszywana pojedynczymi szwami niewchłanialnymi. Pionowa część rany, pomiędzy otoczką i fałdem podpiersiowym jest najczęściej zeszywana szwem o przedłużonym okresie wchłanialności.

U niewielkiej części pacjentek, z minimalnym opadaniem gruczołu piersiowego, może mieć zastosowanie zabieg ograniczony do niewielkiego nacięcia dookoła otoczki brodawki sutkowej.

Jeśli operacja podniesienia piersi jest połączona z wszczepieniem implantu piersiowego, wówczas jest on umieszczany bezpośrednio pod gruczołem piersiowym lub pod mięśniem piersiowym większym.

Po operacji

Po operacji będziesz nosić specjalny stanik sportowy, a rany będą pokryte opatrunkiem.

Piersi będą opuchnięte i bolesne w ciągu pierwszych dni po operacji, mogą być widoczne niewielkie siniaki. Dolegliwości te nie są najczęściej zbyt dokuczliwe i można je złagodzić stosując doustne środki przeciwbólowe.

Stanik należy nosić do czterech tygodni po operacji. Szwy będą zdjęte w ciągu dwóch tygodni po operacji.

Początkowo możesz odczuwać osłabienie czucia brodawek i skóry piersi. W ciągu kilku tygodni obrzęk piersi ustępuje, a czucie brodawek powraca do normy. Jedynie w szczególnych przypadkach dochodzi do trwałego zaburzenia czucia brodawek.

Powrót do normy

Gojenie jest procesem stopniowym. Najczęściej powrót do pełnej sprawności wymaga dwóch, trzech tygodni. Unikaj w tym czasie noszenia ciężkich rzeczy.

Uprawianie sportu jest niewskazane w ciągu pierwszego miesiąca po operacji.

Twoje piersi będą początkowo twardsze, a blizny pomarszczone. Stopniowo blizny będą ulegać wygładzeniu, a  konsystencja piersi stanie się naturalna. Zmiany te wymagają jednak kilku miesięcy.

Jeśli zajdziesz w ciążę, wówczas karmienie piersią będzie możliwe, choć musisz się liczyć z pogorszeniem kształtu swoich piersi.

Twój nowy wygląd

redukcja-piersi

Nasz chirurg dołoży wszelkich starań by blizny pooperacyjne były jak najbardziej dyskretne. Pamiętaj jednak, że blizny po podniesieniu i redukcji piersi są rozległe i trwałe.

Przez kilka pierwszych miesięcy mogą być zaróżowione. Bywa, że bledną dopiero po ponad roku.
Ich ukrycie pod bielizną nie stanowi jednak najmniejszego problemu.

Pamiętaj także, że efekt podniesienia lub redukcji piersi nie jest trwały. Upływający czas, działanie grawitacji, zmiany wagi ciała, ciąża mogą spowodować zmianę wyglądu Twoich piersi i spowodować ich ponowne opadania. Sporo zależy tu od Twojego trybu życia, aktywności i sposobu odżywiania.

Zakres satysfakcji z efektów zabiegu podniesienia i redukcji piersi zależy w dużej mierze od zrozumienia istoty samego zabiegu i od tego na ile oczekiwania pacjentki są rozsądne i realistyczne.

Zarezerwuj konsultację

Protezy piersiowe

Cofnij Button

Protezy piersiowe

Powiększanie i rekonstruowanie piersi wykonuje się najczęściej za pomocą protez. To one wywołują najwięcej emocji wśród tzw. opinii publicznej. Pogląd na temat protez piersiowych kształtowany jest najczęściej przez media, które zainteresowane są tylko wiadomościami sensacyjnymi.

Jednak nie takich wiadomości potrzebuje kobieta decydująca się na zabieg powiększania piersi. Zwracając się do chirurga zajmującego się tą dziedziną chirurgii estetycznej, może oczekiwać wyczerpujących informacji na ten temat. Dobrze jest jednak, gdy już wcześniej posiada pewne poglądy w zakresie protez piersiowych. Konsultacja lekarska ma wówczas większą wartość i pozwala na dokonanie optymalnego wyboru.

Jakie rodzaje protez są obecnie stosowane na świecie i w Polsce? Najdłuższe zastosowanie mają protezy silikonowe (od 1962 – Cronin i Gerow), znacznie później weszły na rynek protezy solne (szczególnie popularne w Stanach Zjednoczonych po roku 1992). W poszukiwaniu czegoś doskonalszego Anglicy wprowadzili przed kilku laty protezy wypełnione olejem sojowym. Po nich Niemcy zaproponowali protezy hydrożelowe.

Poniższy film prezentuje proces doboru implantów piersi przy pomocy programu BioDynamic.

Początkowo protezy miały gładką powierzchnię, od 10 lat zaczęto stosować protezy o chropowatej (teksturowanej) powłoce.

Czy zatem po 40 latach stosowania protez piersiowych doczekaliśmy się jednego idealnego rodzaju protez?

Niestety nie. Przyjrzyjmy się zatem krótko poszczególnym rodzajom protez, oceńmy ich zalety i wady.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że powłoka protez piersiowych wykonana jest najczęściej z silikonu stałego. Rozróżnia się je na podstawie tego, czym są wypełnione. Stąd więc potocznie używa się określeń: protezy silikonowe, solne, sojowe czy hydrożelowe.

Protezy silikonowe stosowane są od 40 lat. Początkowo były to protezy pierwszej generacji (1962-1970). Cechowały się grubą powłoką i gęstą konsystencją żelu silikonowego. Miały więc dobrą szczelność, natomiast były twardsze niż naturalna pierś. W latach 1970-1980 stosowano protezy drugiej generacji – o cienkiej powłoce. Miały więc lepszą konsystencję, jednak ich szczelność pozostawiała sporo do życzenia. To właśnie z tymi protezami związane były największe kłopoty i to one w dużej mierze spowodowały liczne „afery”, które w ostateczności doprowadziły do wprowadzenia w Stanach Zjednoczonych w 1992 roku moratorium na ich stosowanie. Od 1980 roku zaczęto wprowadzać protezy trzeciej generacji. Cechują się one wielowarstwową powłoką o bardzo dobrej szczelności, a jednocześnie są na tyle cienkie, że posiadają naturalną konsystencję. Właśnie te protezy stosuje się dziś powszechnie. Ich wadą jest niestety nieprzejrzystość dla promieni rentgenowskich, co znacznie utrudnia wykonanie mammografii. Ponadto silikon nie wchłania się w organizmie ludzkim i jeśli nastąpi jego wyciek z protezy, wówczas gromadzi się w piersi i wymaga operacyjnego usunięcia. Pamiętać jednak należy, że jest on substancją obojętną dla organizmu. To nie trucizna, która mogłaby spowodować zatrucie. Nadto jeśli jakakolwiek proteza ulegnie pęknięciu, to należy ją zawsze wymienić, niezależnie od tego, czym jest wypełniona.

Protezy solne są przejrzyste dla promieni rentgenowskich. Sól fizjologiczna, która je wypełnia, jest roztworem obojętnym dla organizmu i całkowicie wchłanialnym w przypadku jakiegokolwiek wycieku. Wszczepiać je można poprzez mniejsze cięcia, a także stosując techniki endoskopowe. Wadą tych protez jest mniej naturalna konsystencja, wyczuwalna szczególnie w przypadku piersi małych, posiadających niewielką komponentę gruczołową. Również szczelność tych protez jest gorsza od poprzednio opisywanych.

Wiele obiecywano sobie po protezach wypełnionych olejem sojowym. Konsystencja tych protez do złudzenia przypominała konsystencję piersi. Protezy były przepuszczalne dla promieni rentgenowskich. Niestety po kilku latach ich stosowania okazało się, że olej sojowy ulega rozpadowi na wolne kwasy tłuszczowe, powodujące nieprzyjemny zapach roztaczający się dookoła pacjentki. Z tego powodu zaniechano stosowania tych protez.

Od kilku lat w Europie, a od dwóch lat w Polsce zaczęto lansować protezy hydrożelowe. Ich zaletą miały być: doskonała przejrzystość dla promieni rentgenowskich oraz wchłanialność hydrożelu w organizmie w przypadku niewielkiego wycieku z protezy. Ulegając tym zachętom, coraz więcej lekarzy stawało się zwolennikami tych protez. Również wiele pacjentek, szczególnie z Niemiec, decydowało się na powiększenie piersi za pomocą protez hydrożelowych. Niestety w ostatnim roku pojawiło się sporo krytycznych doniesień, które postawiły pod znakiem zapytania bezpieczeństwo stosowania tego rodzaju protez. Szczelność powłoki protez okazała się wielokrotnie zawodna, a wyciekający hydrożel, mimo zapewnień producenta, nie wchłaniał się w organizmie. Stąd coraz głośniej mówi się o zaniechaniu stosowania tych protez.

Cóż więc pozostaje kobietom, które dziś decydują się na zabieg powiększenia piersi? Czy mogą oczekiwać czegoś, co jest bezpieczne i niezawodne w 100%? Niestety nie. Po 40 latach nie doczekaliśmy się absolutnie bezpiecznych protez. Jednak te 40 lat spowodowało, że dziś ryzyko związane z wszczepianiem protez piersiowych jest minimalne. Nadal aktualne pozostaje zagrożenie rozwojem torebki łącznotkankowej dookoła protez. Jednak dzięki staraniom producentów oraz znacznie zaawansowanej technice chirurgicznej zagrożenie to wynosi dziś jedynie 2-4%. Również badania prowadzone na całym świecie udowodniły, że protezy piersiowe nie tylko nie zwiększają ryzyka rozwoju raka piersi, ale wielokrotnie to ryzyko zmniejszają.

Nie ma dziś jednej idealnej protezy, którą można by stosować u każdej kobiety w każdym wieku.

Kobietom młodym, z małym biustem śmiało można polecać protezy silikonowe, kobietom po 40 roku życia lepiej wszczepiać protezy solne. Jeśli korygujemy umiarkowanie opadający biust i wszczepiamy protezy pod gruczoł, lepiej będzie, jeśli zastosujemy te wypełnione silikonem. U kobiet z grupy podwyższonego ryzyka nowotworowego rozsądniej jest stosować protezy solne, które nie utrudnią w przyszłości wykonywania rutynowej mammografii.

Wybierając protezy, należy brać pod uwagę wszystkie aspekty, zarówno te zdrowotne, jak i estetyczne. Niezmiernie ważne jest to, by protezy pochodziły z wiadomego źródła, by posiadały polskie atesty. Najlepiej wybierać renomowane firmy, dające gwarancję najlepszego produktu. Kupowanie protez tanich, okazyjnych jest działaniem wielce nieodpowiedzialnym. Niestety to, co dobre, ma też swoją cenę. Jednak w przypadku takiego zabiegu, jak powiększanie piersi, nie ma miejsca na ryzykowne oszczędności.

Trafnie podjęta decyzja pozwala na osiągnięcie efektu, który jest źródłem radości i satysfakcji na wiele lat.

Warto o tym pamiętać, gdy poważnie myśli się o powiększeniu piersi za pomocą protez.

Jerzy Kolasiński

Zarezerwuj konsultację

Redukcja męskich piersi

Cofnij Button

Redukcja męskich piersi

Prawidłowa pierś dorosłego mężczyzny zawiera niewielką ilość tkanki tłuszczowej i gruczołowej, natomiast jej podstawowym składnikiem jest mięsień piersiowy – często rozrośnięty na skutek intensywnych ćwiczeń fizycznych.

Ginekomastia jest to patologiczny jedno- lub dwustronny rozrost gruczołu piersiowego u mężczyzn. Nazwa pochodzi od greckiego gyne (kobieta) i mastos (pierś). Ginekomastia o różnym stopniu nasilenia występuje u 32-36% dorosłych mężczyzn. Jej przyczyną są najczęściej zaburzenia hormonalne w okresie dojrzewania płciowego. Jest jednym z objawów zespołu Klinefeltera i innych chorób związanych z niedorozwojem płciowym (hipogonadyzmem). Zwykle ujawnia się między 13 a 17 rokiem życia. Ponadto może się wiązać z nadmiernym wytwarzaniem tkanki tłuszczowej w obrębie klatki piersiowej. Inną częstą przyczyną ginekomastii może być długoterminowe przyjmowanie środków anabolizujących, co jest popularne wśród wielu sportowców, m.in. kulturystów. W wieku dorosłym rozwój piersi u mężczyzn jest również następstwem zmniejszonego wytwarzania testosteronu i – co za tym idzie – dominacją żeńskich hormonów płciowych. Ginekomastia może również występować w przebiegu chorób wątroby. Zawsze przed chirurgicznym leczeniem tej choroby należy przeprowadzić dokładne badania hormonalne i poszukać wszelkich możliwych przyczyn chorobowych jej występowania. W ocenie mikroskopowej powiększonego gruczołu piersiowego (hiperplazji) przeważa rozrost przewodów piersiowych wyprowadzających oraz włókien fibrylarnych. Jeżeli jednak ginekomastii towarzyszy otyłość, w ocenie histologicznej zdecydowaną większość stanowią komórki tłuszczowe. To właśnie na podstawie proporcji tkanki gruczołowej do tkanki tłuszczowej klasyfikuje się przypadki hiperplazji. Ocena histologiczna możliwa jest jednak dopiero po operacji.

pacjent lat 28 z ginekomastią oraz pacjent pół roku po zabiegu liposuction piersi

Pacjent lat 28 z ginekomastią oraz pacjent pół roku po zabiegu liposukcji piersi

Pierwsze informacje o operacyjnym leczeniu ginekomastii pochodzą z XVII wieku. W pierwszej połowie XX wieku wszystkie chirurgiczne metody leczenia tej choroby pozostawiały nieestetyczne blizny wokół otoczki sutkowej i nieregularności skóry. W 1928 roku Dufourmentel zaproponował cięcie na granicy otoczki i skóry otaczającej, dające lepszy ostateczny efekt kosmetyczny. Kilka lat później Webster rozpowszechnił technikę cięcia półokrągłego wewnątrz otoczki z pozostawieniem dość grubej warstwy tkanek pod otoczką i brodawką sutkową, zabezpieczając w ten sposób przed zagłębieniem i nieregularnościami. Balch natomiast, by uniknąć jakichkolwiek blizn w obrębie klatki piersiowej, zaproponował dojście operacyjne spod pachy. Ze względu na fakt, iż w skład piersi wchodzi również tkanka tłuszczowa, w ostatnich latach wykorzystuje się technikę odsysania (liposuction) w chirurgicznym leczeniu ginekomastii. Jeśli ginekomastia ma złożoną budowę histologiczną, wówczas metodę jednoczesnego odsysania tkanki tłuszczowej uzupełnia się o usunięcie tkanki gruczołowej z niewielkiego nacięcia w fałdzie podpiersiowym (Cohen, Pozez i McKeown) bądź w obrębie otoczki sutkowej (Pitmann). Ta technika chirurgiczna zabezpiecza przed powstaniem zagłębienia otoczki sutkowej i opadnięciem piersi, a jednocześnie przy dużych zmianach pozwala na usunięcie nadmiaru skóry.

Zabieg przeprowadza się zwykle w znieczuleniu ogólnym. Po zabiegu wskazane jest noszenie specjalnego ubioru uciskowego przez okres 4 do 5 tygodni.

Ostateczne efekty leczenia są najczęściej bardzo dobre.

Małgorzata Kolenda

Zarezerwuj konsultację

Korekcja nosa

Cofnij Button

Korekcja nosa

Korekcja nosa – Nos stanowi centralną część twarzy. Jego kształt i wielkość decydują o tym jak jest postrzegana ludzka twarz. Bywa, że kształt i wielkość nosa odzwierciedlają charakter człowieka lub też rzutują na to jak dany człowiek jest odbierany przez otoczenie. Twarz, choć inna u każdego człowieka, jest zbiorem tych samych elementów takich jak włosy, brwi, oczy, usta, policzki, broda i szyja. Wiodącą rolę wśród tych elementów odgrywa nos, którego kształt i wielkość powinna harmonijnie z nimi współgrać. Gdy te proporcje zostają zaburzone z powodu defektów wrodzonych, urazów lub chorób wówczas rodzi się w człowieku dyskomfort psychiczny. Chirurgia plastyczna służy temu by przywrócić oczekiwane proporcje nosa względem twarzy. Tego rodzaju korekcje mają także ogromny wpływ na psychikę operowanych osób.

Korekcja nosa

Korekcja nosa – rhinoplastyka

Korekcja nosa zwana rhinoplastyką jest zabiegiem poprawiającym wygląd i proporcje nosa w harmonii z pozostałymi częściami twarzy. Bywa, że jest on wykonywane w celu przywrócenia prawidłowego przepływu powietrza przez nos i poprawy oddychania.

Co może operacja nosa skorygować?

Operacja nosa może skorygować:

  • wielkość nosa i jego relacje w stosunku do pozostałych części twarzy
  • szerokość grzbietu nosa
  • profil nosa, zarówno jego garb jak i zapadnięcie
  • czubek nosa, gdy jest bulwiasty, opadający lub zbyt zadarty
  • skrzydełka nosa, gdy są zbyt duże lub szerokie
  • asymetrię nosa i jego boczne skrzywienie
  • ustawienie przegrody nosa
  • defekty wrodzone lub pourazowe

U kogo można wykonać korekcję nosa?

Zabieg chirurgicznej korekcji nosa winien być wykonywany w oparciu o osobiste oczekiwania pacjenta. Decydując się na tego rodzaju korekcję należy wystrzegać się opinii osób trzecich i unikać porównań z wyidealizowanym obrazem w tym zakresie.

Zabieg korekcji nosa można wykonać:

  • u osób w wieku 16-18 lat, u których zakończył się całkowicie rozwój twarzy
  • u osób z dobrym zdrowiem
  • u osób niepalących
  • u osób posiadających realne oczekiwania co do efektów leczenia

Czego należy oczekiwać podczas konsultacji poprzedzającej zabieg korekcji nosa?

Konsultacja poprzedzająca zabieg korekcji nosa spełnia ogromną rolę w procesie leczenia. Zgłaszając się do chirurga należy się spodziewać rozmowy dotyczącej m/i takich spraw jak:

  • powodów podjęcia decyzji o korekcji nosa, oraz indywidualnych oczekiwań
  • ogólnego stanu zdrowia, poprzednich operacji oraz uczuleń na leki i substancje
  • stosowania leków, witamin, preparatów ziołowych, alkoholu i palenia tytoniu

Ponadto chirurg w czasie konsultacji:

  • ocenia ogólny stan zdrowia pacjenta
  • ocenia proporcje twarzy pacjenta
  • omawia ryzyko związane z zabiegiem
  • omawia rodzaj znieczulenia stosowanego podczas zabiegu

Jak się przygotować do zabiegu korekcji nosa?

Przed zabiegiem korekcji nosa należy:

  • wykonać zlecona badania laboratoryjne
  • zaprzestać palenia tytoniu na 4 tygodnie przed zabiegiem
  • nie zażywać Aspiryny i leków zawierających kwas acetylosalicylowy, oraz innych leków zmniejszających krzepliwość krwi
  • zapewnić sobie transport do domu oraz opiekę bliskiej osoby w trakcie pierwszych dni po operacji.

Ryzyko związane z zabiegiem korekcji nosa

Decyzja dotycząca zabiegu korekcji nosa jest bardzo indywidualna i powinna uwzględniać ryzyko z nim związane. Do najczęstszych powikłań zalicza się:

  • infekcję
  • problemy z gojeniem się ran
  • krwawienie i powstanie krwiaka
  • asymetria nosa
  • zmiany w zakresie czucia skóry nosa
  • zaburzenia w oddychaniu przez nos
  • długotrwała bolesność nosa
  • nieregularna powierzchnia skóry nosa
  • przetrwały obrzęk nosa i zaburzenia zabarwienia skóry nosa
  • zaburzenia w unerwieniu skóry nosa (zdrętwienie)
  • zaburzenia w przepływie powietrza przez nos
  • przedłużająca się bolesność nosa
  • nieregularne blizny w obrębie nosa

Kolejne etapy operacji korekcji nosa

Pierwszy krok – znieczulenie

Pacjent otrzymuje odpowiednie leki celem zapewnienia maksymalnego komfortu podczas operacji. W zależności od wskazań i uzgodnień z lekarzem leczącym zabieg wykonuje się w tzw. dożylnej sedacji, czyli płytkim uśpieniu połączonym ze znieczuleniem miejscowym, lub też przy użyciu pełnego znieczulenia ogólnego.

Drugi krok – nacięcia

Operacja korekcji nosa jest wykonywana w dwojaki sposób:

  • techniką zamkniętą – z zastosowaniem niewielkich nacięć wewnątrz nosa
  • techniką otwartą – z zastosowaniem cięć wewnątrz nosa w połączeniu z cięciem poprzecznym w okolicy słupka nosa

Poprzez te cięcia miękkie tkanki nosa są unoszone pozwalając na dostęp do takich struktur nosa jak kości i chrząstki.

Trzeci krok – ukształtowanie struktur nosa

W zależności od wskazań struktury nosa (kości i chrząstki) są redukowane lub też odbudowywane przy zastosowaniu przeszczepów chrząstek pobranych z innych części ciała takich jak fragment przegrody nosa, chrząstki małżowiny usznej lub łuku żebrowego. W przypadku korekcji nosa garbatego wypukły garb jest redukowany, a kości nosa są w tej okolicy łączone.

Czwarty krok – korekcja przegrody nosa

Jeśli przegroda nosa jest skrzywiona wówczas dokonuje się jej wyprostowania, co poprawia oddychanie przez nos.

Piąty krok – zszycie ran

Po uformowaniu struktur nosa, skóra i tkanki miękkie są na nich układane, a nacięcia chirurgiczne są zszywane. W przypadku nadmiernie rozbudowanych skrzydełek nosa są one podcinane, a rany są zszywane szwem kosmetycznym.

Szósty krok – stabilizacja nosa

Nos jest pokrywany opatrunkiem plastrowym. W przypadku korekcji struktur kostnych nos jest unieruchamiany przy pomocy niewielkiej łuski gipsowej lub elastomerowej. Od wewnątrz stosuje się stabilizację struktur nosa i przegrody z użyciem odpowiednich tamponów.

Siódmy krok – powrót do normalności

Po operacji występuje obrzęk nosa i policzków. Często pojawia się zasinienie w okolicy powiek dolnych i policzków. Utrzymuje się ono około 2 tygodnie. Obrzęk nosa i okolicy ustępuje w ciągu kilku tygodni. Często obrzęk jest większy rano. W ciągu kolejnych miesięcy kształt nosa ulega stopniowej normalizacji. Ostateczny efekt operacji uzyskuje się po okresie jednego roku.

Chirurg udzieli Ci pełnych i wyczerpujących informacji dotyczących zaleceń pooperacyjnych i terminów niezbędnych kontroli.

Trwałość efektów korekcji nosa

Najczęściej efekty korekcji nosa są trwałe. Jednak w trakcie kolejnych lat skóra, tkanki miękkie i chrząstki nosa mogą ulegać dalszym przemianom, co w dalszej przyszłości może wymagać kolejnych zabiegów korekcyjnych.

Zabiegi korekcji nosa są wykonywane przez dr Andrzeja Bieleckiego – specjalistę chirurga plastyka w ramach własnego Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej.

Zarezerwuj konsultację

Silhouette Lift

Cofnij Button

Silhouette Lift

Podniesienia twarzy i szyi z użyciem nici Silhouette lift polega na chirurgicznym podniesieniu ku górze skóry i tkanki podskórnej twarzy i szyi przy pomocy nici Silhouette Lift bez wycinania nadmiaru skóry.

Nici Silhouette Lift posiadają szereg wchłanianych stożków, które znacznie poprawiają skuteczność podciągania tkanek. Rozmieszczenie stożków na całej długości nici pozwala na równomierne rozłożenie punktów zaczepienia nici w tkankach.

Silhouette Lift

Stożki są skomponowane w 82% z L-Laktydu i w 18% z Glikolidu, które to składniki są wchłaniane w organizmie pod wpływem ciepła i procesu hydrolizy. W ciągu 5 miesięcy absorbowane jest 50% stożków, a po 10-12 miesiącach dochodzi do ich całkowitego wchłonięcia.

Silhouette Lift

W czasie wprowadzania nici w tkankę podskórną stożki osłaniają węzły rozmieszczone równomiernie wzdłuż nici. Gdy następuje pociąganie nici ku górze celem podniesienia tkanek twarzy węzły opierają się o podstawy stożków powodując równomierne działanie napięcia na całej długości nici.

Silhouette Lift

W miejscu zaabsorbowanych stożków dochodzi do rozwoju własnej tkanki łącznej, która powoduje, że efekt podniesienia twarzy utrzymuje się kilka lat.

Silhouette Lift – Wskazania

Zabieg wykonuje się najczęściej u osób z nadmiernie luźną skórą twarzy i szyi, u osób młodych wymagających lepszej projekcji okolicy policzków, w przypadku zbytnio zaznaczonych fałdów nosowo wargowych lub wyraźnych „linii marionetki”, przy umiarkowanym opadaniu twarzy z zaznaczonymi tzw. „chomikami” i celem korekcji opadającej szyi. Przy pomocy tego zabiegu można poprawić obrys brwi poprzez ich uniesienie. Z zabiegu skorzystają także mężczyźni, zwłaszcza łysiejący, u których ukrycie blizn po klasycznym zabiegu face-liftingu może być kłopotliwe. Zabieg podniesienia twarzy z użyciem nici Silhouette Lift jest także stosowany przy korekcji asymetrii twarzy spowodowanej porażeniem nerwu twarzowego.

Silhouette Lift – Przygotowanie do zabiegu

Zabieg z użyciem nici Silhouette Lift może być wykonany jedynie u osób z dobrym zdrowiem. Nie powinno się go wykonywać u osób chorujących na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i poważne choroby serca. Przed zabiegiem należy poinformować lekarza o wszystkich przebytych chorobach i zabiegach operacyjnych oraz o ewentualnych reakcjach na znieczulenie i same zabiegi. Należy wykonać wszystkie zlecone przez lekarza badania i dostarczyć je do kliniki najpóźniej na trzy tygodnie przed zabiegiem. W ciągu dwóch tygodni przed zabiegiem nie należy zażywać Aspiryny oraz leków zawierających kwas acetylosalicylowy i witaminę E. W dniu poprzedzającym zabieg nie należy pić mocnej kawy i alkoholu. Głowę należy umyć wieczorem przed zabiegiem lub rano w dniu zabiegu. W przypadku gdy zabieg będzie wykonywany w znieczuleniu ogólnym należy w tym dniu być na czczo, to znaczy nic nie jeść i nic nie pić.

Silhouette Lift – Znieczulenie

Zabieg z użyciem nici Silhouette Lift jest wykonywany najczęściej w znieczuleniu miejscowym. W wybranych przypadkach zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Pacjent jest wówczas pod opieką doświadczonego zespołu anestezjologicznego.

Silhouette Lift – Zabieg

Zabieg podniesienia twarzy i szyi z użyciem nici Silhouette Lift może być wykonywany oddzielnie lub w połączeniu z innymi korekcjami twarzy takimi jak liposukcja, przeszczep tkanki tłuszczowej czy użycie wypełniaczy.

Celem wykonania zabiegu podniesienia twarzy zostają wykonane cięcia skórne w obrębie skóry owłosionej okolicy skroni, dla podniesienia brwi cięcia są zlokalizowane w okolicy czołowej powyżej linii włosów, a w przypadku liftu szyi cięcia znajdują się w okolicy za małżowiną uszną. Cięcia te są najczęściej długości 2 cm, a powstałe po nich blizny nie są widoczne. Następnie w obrębie tkanki podskórnej twarzy i szyi zostają przeprowadzone szwy Silhouette Lift, które są przyszywane do powięzi głębokiej głowy. Skóra i tkanka podskórna twarzy i szyi zostaje w ten sposób podniesiona.

Silhouette Lift

Po operacji okolica operowana jest pokryta opatrunkiem plastrowym na okres 3-5 dni.

Podkreślenia wymaga fakt, że szwy Silhouette Lift są szwami niewchłanialnymi i pozostają w tkance podskórnej twarzy i szyi przez okres całego życia. Natomiast stożki podtrzymujące tkankę podskórną ulegają wchłonięciu w ciągu 10-12 miesięcy.

Silhouette Lift

Silhouette Lift – Po zabiegu

Po zabiegu pacjent pozostaje najczęściej w klinice jedną dobę. Okolica operowana może być umiarkowanie bolesna i opuchnięta. Możliwe jest wystąpienie umiarkowanych zasinień okolicy operowanej. Objawy te ustępują najczęściej w ciągu 7 dni. Okolice operowanej twarzy lub szyi są pokryte opatrunkiem plastrowym, który jest zdejmowany po okresie 3-5 dni. W pierwszym dniu po operacji należy spożywać jedynie potrawy płynne, a przez okres jednego tygodnia po zabiegu nie należy otwierać szeroko ust. Powinno się spożywać posiłki o miękkiej konsystencji. Po tygodniu zdejmowane są szwy skórne oraz zalecany jest umiarkowany masaż okolic operowanych. Powrót do pracy następuje najczęściej po tygodniu.

Ostateczny efekt zabiegu jest oceniany po okresie 1 miesiąca. Utrzymuje się on kilka lat. Skuteczność zabiegu zależy zarówno od techniki operacyjnej jak i od indywidualnych cech ciała pacjenta.

Silhouette Lift

Silhouette Lift – Powikłania

W wyniku zabiegu pozostają w miejscach operowanych trwałe blizny, których kolor, jakość i szerokość zależą zarówno od techniki operacyjnej jak i od indywidualnych cech skóry pacjenta. W każdym przypadku istnieje ryzyko poszerzenia się blizny do wymiaru kilku milimetrów.

Po operacji mogą wystąpić bóle twarzy oraz obrzęk twarzy, który może się utrzymywać około jednego tygodnia po zabiegu.

Jak każdy zabieg chirurgiczny także Silhouette Lift jest obarczony ryzykiem powikłań, w szczególności takich jak:

  • zasinienie, krwawienie i rozwój krwiaka w okolicy operowanej
  • gromadzenie się płynu pod skórą okolicy operowanej
  • stan zapalny rany oraz pod skórą okolicy operowanej
  • nieregularna powierzchnia skóry okolic operowanych
  • wyczuwalność szwów pod skórą
  • asymetria twarzy
  • przedłużona w czasie bolesność policzków i skroni

Powyższe powikłania występuje częściej u osób palących papierosy.
Większość powikłań jest niegroźnych i ustępuje po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.

Zarezerwuj konsultację

Korekcja powiek

Cofnij Button

Korekcja powiek

Korekcja powiek (nazwana przez lekarzy blepharoplastyką) jest zabiegiem chirurgicznym poprawiającym opadające powieki górne i tzw. „worki” pod oczami, które powodują nie tylko starszy i bardziej zmęczony wygląd twarzy ale czasem ograniczają pole widzenia.

Zabieg ten nie eliminuje natomiast ciemnych zabarwień powiek dolnych (podkrążone oczy), zmarszczek w kątach oczu („kurzych łapek”) i opadających brwi.

Blepharoplastyka może być wykonywana jako oddzielna procedura lub też w połączeniu z takimi zabiegami jak podniesienie twarzy (face-lift) lub podniesienie brwi.

Jeśli rozważasz korekcję powiek, te informacje pozwolą Ci lepiej zrozumieć istotę tego zabiegu – kiedy jest on wskazany, na czym polega i jakich rezultatów możesz się spodziewać.

Nie znajdziesz tu odpowiedzi na wszystkie pytania, bowiem wiele zależy od indywidualnych cech każdego pacjenta. Stąd nie wahaj się wyjaśnić swoich wątpliwości podczas konsultacji z naszym chirurgiem.

korekcja-powiek

U kogo wskazany jest zabieg korekcji powiek

Korekcja powiek (blepharoplastyka) może poprawić zarówno Twój wygląd jak i samopoczucie, ale nie koniecznie doprowadzić do stanu idealnego, a tym bardziej spowodować, że otoczenie będzie traktować Cię w odmienny sposób. Zanim podejmiesz ostateczną decyzję co do operacji przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszymi kandydatami do chirurgicznej korekcji powiek są zarówno mężczyźni jak i kobiety cieszący się dobrym zdrowiem, psychicznie zrównoważeni, których oczekiwania co do efektów są realne. Większość z nich jest w wieku powyżej 35 lat. Zdarzają się jednak pacjenci młodsi, u których rodzinnie występują „worki pod oczami”.

Są choroby, które zwiększają ryzyko zabiegu korekcji powiek. Zalicza się do nich nadczynność tarczycy, chorobę Graves-Bassedova, zespół suchych oczu spowodowany niewydolnością gruczołów łzowych, nadciśnienie tętnicze, choroby serca i cukrzycę.

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci chorujący na jaskrę i odwarstwienie siatkówki. Wskazana jest u nich konsultacja okulistyczna.

Ryzyko związane z operacją

Jeśli zabieg jest wykonywany przez doświadczonego chirurga, wówczas powikłania zdarzają się rzadko i są niewielkie. Oczywiście, zawsze istnieje ryzyko wystąpienia infekcji, czy niekorzystnej reakcji na znieczulenie. Wystąpienie obrzęku i zasinienia powiek po zabiegu jest częstą sprawą ustępującą w ciagu 7-14 dni. Czasami pacjenci zgłaszają niewielkie zaburzenia wzroku jak podwójne lub zamazane widzenie. Dolegliwości te ustępują najczęściej po kilku dniach. Bywa, że rany pooperacyjne goją się odmiennie po obu stronach.

Do rzadkich powikłań należy zaburzenie zamykania powiek lub wywinięcie powieki dolnej (ectropion). Jeśli nie ustępują one po 2-4 tygodniach wówczas wskazane jest leczenie naprawcze.

Przestrzeganie zaleceń lekarskich przed- i pooperacyjnych zdecydowanie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań

Planując zabieg operacyjny

Niezmiernie ważna jest wstępna konsultacja z chirurgiem. Pamiętaj poinformować go o wszystkich swoich dolegliwościach i przebytych chorobach. Równie ważna jest informacja dotycząca przyjmowanych leków i witamin, oraz palenia tytoniu.

Jeśli leczysz się u okulisty, używasz szkieł kontaktowych lub nosisz okulary wówczas poinformuj o tym naszego chirurga. Zdecyduje on czy wskazana będzie dodatkowa konsultacja okulistyczna.

Konsultacja służy dokładnemu omówieniu oczekiwań pacjenta oraz ocenie stanu powiek. W jej wyniku razem z chirurgiem podejmiesz decyzję co do zakresu korekcji powiek, czy operować zarówno powieki górne i dolne, czy tylko jedne z nich, czy zabieg uzupełnić innymi procedurami poprawiającymi oprawę oczu.

Otrzymasz informację dotyczącą istoty zabiegu, zastosowanego znieczulenia i ryzyka związanego z leczeniem korekcyjnym. Pamiętaj omówić z chirurgiem swoje oczekiwania i wyjaśnić wszystkie nurtujące Cię wątpliwości.

Jak przygotować się do operacji

Nasz chirurg udzieli Ci pełnych wskazówek przedoperacyjnych, szczególnie dotyczących jedzenia, picia alkoholu i palenia tytoniu, oraz stosowania lekarstw i witamin. Nie zażywaj Aspiryny i Vitaminy E na 10 dni przed zabiegiem.

Kobiety nie powinny być operowane w czasie trwania miesiączki.

Korekcja powiek jest wykonywana najczęściej w trybie ambulatoryjnym i jedynie w szczególnych przypadkach pacjent pozostaje po zabiegu w szpitalu.

Pamiętaj zapewnić sobie transport do domu po zabiegu oraz niezbędną pomoc w ciągu kolejnych dni.

Znieczulenie

Korekcja powiek jest wykonywana najczęściej w znieczuleniu miejscowym.

Pacjent często otrzymuje doustnie lek, który powoduje, że jest zrelaksowany i spokojny podczas zabiegu.

Zabieg

Blepharoplastyka zwykle trwa od jednej do trzech godzin, zależnie od zakresu operacji. Najczęściej korekcja powiek górnych jest wykonywana w pierwszej kolejności.

W przypadku typowej operacji chirurg wykonuje cięcia w przebiegu naturalnych załamków powiek górnych i bezpośrednio pod rzęsami powiek dolnych. Cięcia wychodzą poza kąt oka, ale są zlokalizowane w obrębie naturalnych zmarszczek tzw. „kurzych łapek”. Poprzez te nacięcia chirurg odpreparowuje fragment skóry, usuwa nadmiar tkanki tłuszczowej i redukuje nadmiar skóry. Cięcia są zszywane przy pomocy bardzo cienkich szwów.

Po operacji

Po operacji Twoje powieki będą zdrętwiałe i napięte. Po ustąpieniu znieczulenia możesz odczuwać umiarkowany ból, który można opanować przy pomocy doustnych leków przeciwbólowych.

W ciągu kolejnych dni wskazane jest stosowanie zimnych kompresów w okolicy powiek celem redukcji obrzęku i siniaków. Rozmiar zasinień jest zmienny osobniczo – największe siniaki występują w ciągu pierwszego tygodnia i następnie stopniowo ulegają wchłonięciu.

Wielokrotnie zalecane jest stosowanie kropli celem zmniejszenia uczucia pieczenia i swędzenia oczu. W pierwszych tygodniach po zabiegu możesz odczuwać większe łzawienie oraz wzmożoną wrażliwość na światło.

Szwy są najczęściej zdejmowane po 5-7 dniach.

W okresie pooperacyjnym jest zapewniony stały kontakt telefoniczny z naszym chirurgiem.

Powrót do normy

Oglądanie telewizji i czytanie książek jest możliwe już w pierwszej dobie po operacji.

Jeśli używasz soczewek kontaktowych to należy się wstrzymać z ich zakładaniem przez pierwszy tydzień po operacji.

Większość pacjentów powraca do aktywnego życia w ciągu 10 dni po zabiegu. Kobiety mogą po tygodniu stosować delikatny makijaż powiek. W przypadku przebywania na słońcu wskazane jest używanie okularów przeciwsłonecznych przez kilka tygodni.

Przez okres trzech tygodni należy wstrzymać się od uprawiania sportu i intensywnych ćwiczeń fizycznych. W pierwszym tygodniu po operacji nie należy spożywać alkoholu.

Twój nowy wygląd

Gojenie jest procesem stopniowym stąd blizny pooperacyjne mogą być zaróżowione nawet kilka miesięcy. Gdy staną się blade, wówczas najczęściej są całkowicie niezauważalne.

Natomiast efekty operacji utrzymują się przez wiele lat nadając twarzy młody i pogodny wygląd.

Właściwa pielęgnacja skóry twarzy i wystrzeganie się palenia tytoniu dodatkowo wspomagają skuteczności leczenia.

Zarezerwuj konsultację

Korekcja uszu

Cofnij Button

Korekcja uszu

W kategorii korekcja uszu Klinika została sklasyfikowana na 1. miejscu w rankingu tygodnika „Wprost” („Terapia plastyczna” Tygodnik „Wprost”, Nr 1222 (14 maja 2006)).

Korekcja uszu, zwana otoplastyką, wykonywana jest zwykle w przypadkach uszu odstających i polega na odpowiednim modelowaniu chrząstek małżowiny usznej. Jest to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgii estetycznej u dzieci.

Odstające małżowiny uszne zdarzają się aż u 5% populacji. Defekt ten najczęściej jest obustronny, rzadziej jednostronny i częściej dotyczy dziewcząt. W większości przypadków operacja wykonywana jest u dzieci w wieku pomiędzy siódmym, a czternastym rokiem życia. Uważa się, że do siódmego roku życia ucho jest już całkowicie wykształcone, a im wcześniej przeprowadzi się operację korekcyjną, tym w mniejszym stopniu naraża się dziecko na dokuczliwości i wyśmiewanie ze strony rówieśników.

Korekcja uszu

Korekcja małżowin usznych może być wykonywana również u dorosłych i generalnie nie ma żadnego dodatkowego ryzyka w przypadku zabiegu operacyjnego u starszych pacjentów.

Jeżeli zastanawiasz się nad korekcją uszu u siebie lub u swojego dziecka, ta informacja będzie pomocna w zrozumieniu procedury – kiedy i w jakich przypadkach można operację wykonać, jak przebiega proces leczenia i jakiego rezultatu można oczekiwać.

Oczywiście informacja ta nie odpowie na wszystkie Twoje pytania, ponieważ wiele zależy od indywidualnych cech każdego pacjenta. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, nie wahaj się wyjaśnić je podczas konsultacji z naszym chirurgiem.

Powikłania i ryzyko

Jeżeli zabieg przeprowadza wykwalifikowany i doświadczony chirurg to powikłania są rzadkie, a ryzyko minimalne. Pomimo to, jak przy każdej operacji również korekcja uszu związana jest z ryzykiem i mogą jej towarzyszyć specyficzne powikłania.

W małym procencie przypadków może zdarzyć się krwiak w miejscu cięcia, czyli tylnej okolicy ucha. Może on ulec samoistnemu wchłonięciu bądź można usunąć go przy pomocy igły.

Rzadko może zdarzyć się także infekcja chrząstki małżowiny usznej, co w konsekwencji powoduje powstanie mniej estetycznej blizny na tylnej powierzchni ucha. Taka infekcja zwykle wymaga antybiotykoterapii, rzadziej konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Wskazania

Większość chirurgów zaleca by rodzice dziecka z odstającymi uszami zwracali uwagę na jego odczucia. Nie należy bowiem nakłaniać dziecka do zabiegu chirurgicznego, jeżeli nie chce ono zmiany swojego wyglądu. Dzieci, które czują się skrępowane z powodu swoich uszu i chcą wykonać zabieg, zdecydowanie lepiej współpracują podczas zabiegu i są szczęśliwsze widząc ostateczny efekt.

Podczas konsultacji, nasz chirurg zbada Twoje dziecko lub Ciebie, jeżeli planujesz zabieg u siebie, i zaleci odpowiednią technikę zabiegu. Chirurg poinformuje Cię również, jak przygotować się do zabiegu.

Korekcja uszu

W naszej klinice korekcja uszu zwykle przeprowadzana jest ambulatoryjnie. Czasami, nasz chirurg może zalecić pozostanie w klinice na jedną noc.

Znieczulenie

Jeżeli Twoje dziecko jest małe to chirurg może zalecić znieczulenie ogólne, tak więc dziecko będzie spało podczas zabiegu. W przypadku dzieci starszych lub osób dorosłych, preferujemy znieczulenie miejscowe połączone z podaniem leków sedatywnych tuż przed zabiegiem, tak by pacjent nie spał, ale był zrelaksowany.

Zabieg chirurgiczny

Zabieg korekcji odstających uszu trwa zwykle półtorej godziny. Jeżeli uszy wymagają większej korekty, wówczas trwa nieco dłużej. Technika zabiegu uzależniona jest o rodzaju zmian. Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie skóry na tylnej powierzchni ucha, a następnie odpreparowuje skórę by odsłonić chrząstkę. W dalszej kolejności nacina chrząstkę i wygina ją ku tyłowi. Założone podczas zabiegu szwy niewchłanialne utrzymują nowy kształt małżowiny usznej. Czasem, przy grubszej i masywniejszej chrząstce, chirurg może usunąć jej niewielki fragment w celu uzyskania bardziej naturalnego wyglądu fałdu grobelki.

Inna technika, stosowana w przypadku drobnych i delikatnych uszu, wymaga niewielkiego nacięcia skóry na tyle ucha, usunięcia skóry i założenia szwów wyginających chrząstkę do tyłu. Uzyskuje się w ten sposób zmianę kształtu chrząstki bez usuwania jej fragmentu.

W większości przypadków korekcja uszu pozostawia niewielką bliznę na tylnej powierzchni ucha, która z czasem staje się niewidoczna.

Rekonwalescencja

Zarówno dorośli jak i dzieci bezpośrednio po zabiegu mogą czuć się rozkojarzeni przez kilka godzin. W takich przypadkach zalecamy pozostać w klinice przez pewien czas, aż do całkowitego zniknięcia działania znieczulenia.

Na uszy zakładamy opatrunek z maścią antybiotykową i głowę zawijamy bandażem elastycznym by zapewnić lepsze ukształtowanie małżowin usznych i ich gojenie. Tuż przed zabiegiem i trzy dni po zalecamy doustny antybiotyk. Przez kilka dni może być odczuwane pulsowanie i niewielka bolesność, ale dolegliwości te ustępują po zażyciu odpowiednich lekarstw. Przez tydzień nie wolno myć głowy i należy wyłączyć się z życia szkolnego, zawodowego i towarzyskiego. Zimowe i letnie wakacje są najlepszym okresem do wykonywania tego rodzaju zabiegu u dzieci.

Po siedmiu dniach, podczas kontroli w klinice, opatrunek jest zdejmowany, a szwy skórne usuwane. Uszy mogą być nieco opuchnięte i zaczerwienione. Objawy te ustępują po dwóch, trzech dniach. Większość dorosłych osób może wrócić do pracy po siedmiu dniach od zabiegu. Dzieci zwykle wracają do szkoły po siedmiu, dziesięciu dniach po operacji. Zalecamy szczególną ostrożność podczas gier i zabaw na boisku. Wskazane jest wówczas noszenie opaski na głowie, chroniącej uszy przed przypadkowym odgięciem. Zalecamy też spanie w opasce przez sześć miesiący po zabiegu.

Chrząstka małżowiny usznej przebudowuje się w okresie dwóch do sześciu miesięcy. Po tym okresie czasu staje się ona twardsza, elastyczna i odporna na zniekształcenia.

Czasami, korekcja może spowodować pozostawienie przerosłych blizn, co stanowi znacznie większy problem niż nieprawidłowa wielkość lub kształt ucha. Zapytaj naszego chirurga o sposób leczenia w takich przypadkach.

Oczekiwania

Większość pacjentów, zarówno młodych jak i starszych, niecierpliwie oczekuje wyniku zabiegu. Pamiętaj, że celem zabiegu jest uzyskanie poprawy, a nie perfekcyjnego wyglądu. Nie oczekuj, że obie małżowiny uszne będą idealnie symetryczne. Drobna asymetria twarzy jest zjawiskiem naturalnym i dotyczy także małżowin usznych.

Przedyskutowanie wszystkich wątpliwości z naszym chirurgiem przed operacją, pozwoli Tobie na lepsze zrozumienie zagadnień związanych z korekcją uszu i zwiększy stopień zadowolenia z efektów leczenia.

Zarezerwuj konsultację

Botoks

Cofnij Button

Toksyna botulinowa ( botoks )

Mechanizm działania

Mechanizm działania toksyny botulinowej polega na zahamowaniu wydzielania neurotransmitera zakończeń nerwowych, czyli acetylocholiny w obrębie połączeń nerwowo-mięśniowych, czego rezultatem jest rozkurcz i rozluźnienie mięśnia, a więc jego relaksacja. Toksyna botulinowa hamuje również wydzielanie gruczołów potowych, zmniejsza bóle, a szczególnie ma wpływ na zespoły bólowe połączone z napięciem mięśni np. napięciowe i migrenowe bóle głowy.

Rodzina neurotoksyn botuliny, która popularnie zwana jest jadem kiełbasianym i jest najsilniejszą naturalną toksyną, zawiera siedem jej typów. Wszystkie wchodzą w reakcje z acetylocholiną zakończeń nerwowych, a różnią się między sobą wielkością cząsteczki, biosyntezą i mechanizmem reakcji komórkowej. Toksyna typu A jest z nich najsilniejsza i to ona znalazła tak szerokie zastosowanie w klinice. Występuje pod dwoma nazwami: Dysport (Ipsen Ltd) i Botox Cosmetic (Allergan).

Wskazania i przeciwwskazania

Po raz pierwszy toksyna botulinowa, produkowana przez bakterie Clostridium Botulinum została wykorzystana przez Scott’a  w 1973 roku Scott w celu wykonania blokady neuro-mięśniowej. Początkowo znalazła ona zastosowanie w leczeniu szyjnych dystonii, spazmów mięśniowych, porażeń nerwów twarzy, a szczególnie nerwu VII, tików nerwowych, zeza i kurczu powiek, a także nietrzymania moczu.

Dopiero od kilku lat używana jest w chirurgii estetycznej i służy w terapii zmarszczek mimicznych twarzy (tzn. zmarszczek dynamicznych uzależnionych od działających mięśni), szczególnie 1/3 górnej części, czyli czoła, okolic brwi i tzw. kurzych łapek. Rzadziej natomiast podaje się ją w okolice ust, brody, szyi oraz fałdów nosowo-wargowych. Wprowadzenie toksyny w chirurgii estetycznej spowodowało rozwój nowej ery procedur niechirurgicznych.

W ostatnich latach rozszerzono wskazania do podawania toksyny, a mianowicie stosuje się ją także w leczeniu:

  • nadpotliwości dłoni, stóp i pach,
  • migrenowych, napięciowych i chronicznych bólów głowy,
  • spazmowych bólów mięśniowych głównie szyi, karku (tzw. kręcz szyi) i pleców,
  • blizn pooperacyjnym i napięcia mięśni piersiowych np. po wprowadzeniu protez powiększających biust.

Przeciwwskazaniami do stosowania toksyny botulinowej są: ciąża, karmienie piersią i nużliwość mięśni.

Leczenie nadpotliwości stóp, dłoni i pach

Spocone dłonie czy pachy to relatywnie częsty problem powodujący dyskomfort pacjentów i ich otoczenia. Toksyna botulinowa podana w te okolice miejscowo wpływa na gruczoły potowe zahamowując wydzielanie przez nie potu. By zmniejszyć dolegliwości podawania zastrzyków w tak bolesne okolice ciała można zastosować miejscowe znieczulenie w postaci maści (np. EMLA), odcinkowe znieczulenie dożylne, blokady nerwowe lub okłady z lodu.

Migrenowe bóle głowy

Bóle głowy dzielimy na migrenowe i niemigrenowe (np. napięciowe i ściskające). Migrena dotyczy głównie kobiet w wieku pomiędzy 25 a 55 rokiem życia i często występuje rodzinnie. Jest to ból dominujący, zazwyczaj jednostronny, częściej występuje w dzień jako atak i trwa z reguły od 4 do 72 godzin. U dzieci zwykle krótko, a u dorosłych dłużej. Bólom migrenowym towarzyszą objawy neurologiczne w postaci nudności, wymioty, światłowstrętu, łzawienia i zaczerwienienia oczu oraz kataru nosa.

Leczenie

Podstawowym warunkiem podawania toksyny botulinowej jest zasada utrzymania maksymalnej dawki toksyny podczas jednego zabiegu, zachowanie odstępów pomiędzy sesjami podań oraz odpowiednia ograniczona liczba zabiegów w roku. Czasem tylko w leczeniu tego samego obszaru można powtórzyć wstrzyknięcie po miesiącu, lecz w dużo mniejszej dawce np. w korekcji asymetrii. Określono bowiem jednorazową dawkę podania toksyny (60 do 100j. podczas jednego zabiegu), nie więcej niż 2-3 razy w roku w odstępach 4-6 miesięcy. Toksyna po wstrzyknięciu rozlewa się w promieniu 1 – 3 cm od miejsca wkłucia. Poczatek działania toksyny widoczny jest po 72 godzinach od wstrzyknięcia preparatu. Pełen efekt uzyskuje się po 2 tygodniach, a utrzymuje się on od 5 do 6 miesięcy, stąd konieczność powtarzania terapii.

Pomimo dużego bezpieczeństwa stosowania toksyny botulinowej mogą zdarzyć się przejściowe objawy uboczne w postaci nieznacznego bólu podczas iniekcji, zaczerwienienia lub małych krwiaków w miejscu wstrzyknięcia, czy nieznacznego przejściowego obrzęku tych okolic i bólu głowy kilka dni po ostrzyknięciu.

Powikłania

Obecnie powikłania po podaniu toksyny botulinowej zdarzają się niezwykle rzadko. Praktycznie można podzielić je na miejscowe (opadanie powieki górnej – ptosis, zaczerwienie, niepełny efekt, asymetria, ból i obrzęk miejsc wkłuć), immunologiczne i ogólne.

Do najczęstszych należą powikłania miejscowe, a według literatury najczęściej wśród nich zdarza się opadanie powiek górnych, bo aż w 5,4% przypadków zastosowania botuliny w okolicach pomiędzy brwiami (tzw. glabella). Opadanie powiek górnych może pojawić się, gdy nieprawidłowo zostanie podany lek tzn. zbyt nisko lub zbyt duża dawka, bądź gdy ostrzyknięcie zmarszczek czoła połączy się z innym zabiegiem np. korekcją powiek górnych lub przeszczepem włosów, które to zabiegi związane są ze znacznym obrzękiem czoła. Zaczerwienienie skóry jako drugie pod względem częstości występowania powikłanie zależy głównie od pewnego rodzaju wrażliwosci osobniczej pacjenta, używanych przez niego leków czy zwiększonego unaczynienia skóry w miejscach podań.

Natomiast nieznaczne opuchnięcie czoła, bolesność, uczucie napięcia lub ściągania oraz punktowe zaczerwienienie to naturalna reakcja na iniekcję toksyny, a objawy te ustępują najdalej po trzech dniach od zabiegu.

Powikłania immunologiczne i ogólne jak: mdłości, wymioty, gorączka, wysypka oraz reakcje nadwrażliwości występują niezwykle rzadko. Toksyna botulinowa zastosowana  zbyt często lub w większych dawkach, niż podano w zaleceniach, może spowodować wytworzenie przeciwciał przeciw białkom neurotoksyny, co zmniejsza efekt jej działania.

Ostrzyknięcia toksyną botulinową z powodu małej inwazyjności i znacznego bezpieczeństwa jej stosowania, są obecnie najpopularniejszymi zabiegami niechirurgicznymi w korekcji zmarszczek twarzy.

Zarezerwuj konsultację

Kwas hialuronowy

Cofnij Button

Kwas hialuronowy

Kwas hialuronowy jest głównym składnikiem preparatów takich jak: Surgiderm, Voluma. Są to preparaty syntetyczne, nie powodujące uczuleń. Stosowane do wypełniania powierzchownych i głębokich zmarszczek twarzy oraz zagłębień i jej asymetrii. Wszystkie preparaty ulegają wchłonięciu od 6 do 24 miesiący po wstrzyknięciu. W celu uzyskania trwalszego efektu, zabieg należy powtarzać.

Kwas hialuronowy jest naturalnym polisacharydem stanowiącym istotny element strukturalny skóry, tkanki podskórnej, tkanki łącznej oraz tkanki mazi stawowej. Starzejąca się skóra zawiera coraz mniej naturalnego kwasu hialuronowego. Podanie jego syntetycznego odpowiednika powoduje, że skóra w miejscach wstrzyknięć staje się sprężysta, bardziej napięta, a owal twarzy wygładza się.

NOWOŚĆ – Ostatnio pojawił się nowy kwas hialuronowy o nazwie Voluma, którego trwałość utrzymuje się od 18 do 24 miesięcy.

Zabieg wstrzykiwania preparatów pod skórę wykonuje się zwykle w znieczuleniu miejscowym. Polega on na wstrzykiwaniu odpowiedniego preparatu śródskórnie lub podskórnie w celu wypełnienia odpowiednio powierzchownych lub głębokich zmarszczek skóry twarzy. Wszystkie wyżej wymienione preparaty stosuje się do zmarszczek statycznych starzejącej się i wiotczejącej skóry, spowodowanych działaniem sił grawitacyjnych. Najczęściej są to zmarszczki pionowe i poziome okolicy czoła i brwi, fałdy nosowo – wargowe, zmarszczki pionowe górnej wargi czy promieniste zmarszczki wokół ust. Efekt wypełnienia jest widoczny natychmiast po wstrzyknięciu. Bezpośrednio po zabiegu miejsce wstrzyknięć jest lekko zaczerwienione i nieco bolesne. Przez 2 – 3 dni może być zauważalne niewielkie opuchnięcie oraz odczuwane pieczenie lub swędzenie i pobolewanie okolic operowanych.

Zarezerwuj konsultację

Liposukcja – odsysanie tłuszczu

Cofnij Button

Liposukcja – odsysanie tłuszczu

Jeśli rozważasz wykonanie u siebie zabiegu liposukcji

Liposukcja (ang.  liposuction )  jest zabiegiem modelującym sylwetkę poprzez usunięcie tkanki tłuszczowej z takich okolic ciała jak brzuch, biodra, pośladki, uda, kolana, ramiona i podbródek. W ciągu ostatniej dekady liposukcja zwana także „lipoplastyką” lub „lipektomią” przeszła wiele korzystnych przemian, które znacznie poprawiły jej efektywność i bezpieczeństwo.

Obecnie, najnowsze techniki takie jak „technika tumescencyjna” i „technika super mokra” pozwalają chirurgowi na uzyskanie lepszych efektów leczenia i jednocześnie skrócenie okresu rekonwalescencji.

Technika tumescencyjna jest stosunkowo nową metodą wykonania liposukcji, która zmniejsza w okresie pooperacyjnym obrzęk, bolesność i obecność siniaków. Jej stosowanie znacznie zmniejsza krwawienie towarzyszące zabiegowi. Polega ona na nasączeniu okolic poddanych korekcji dużą objętością płynu znieczulającego, co powoduje, że stają się one obrzęknięte, ich konsystencja jest bardziej zwarta, a naczynia krwionośne ulegają obkurczeniu. Dzięki temu usunięcie konkretnych pokładów tkanki tłuszczowej jest łatwiejsze i dokładniejsze.

Choć liposukcja nie zastępuje tradycyjnego leczenia otyłości polegającego na ograniczeniu spożywanych kalorii w połączeniu z odpowiednimi ćwiczeniami fizycznymi, jednak zabieg ten pozwala na usunięcie tych obszarów tkanki tłuszczowej, która nie poddaje się leczeniu zachowawczemu.

Jeśli rozważasz wykonanie u siebie zabiegu liposukcji, ten tekst pozwoli Ci na zrozumienie istoty tego zabiegu – kiedy jest pomocny, jak jest wykonywany i jakich efektów można spodziewać się w wyniku leczenia. Nie znajdziesz tu odpowiedzi na wszystkie pytania ponieważ wiele zależy od Twoich indywidualnych cech. Stąd nie wahaj się wyjaśnić swoich wątpliwości podczas konsultacji z naszym chirurgiem.

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu liposukcji?

Rozważając poddanie się zabiegowi liposukcji należy mieć rozsądne oczekiwania wobec możliwości korekcji przy użyciu tej metody. Należy pamiętać, że zabieg może poprawić Twój wygląd i samopoczucie, ale nie koniecznie zapewnić idealny rezultat, lub zmienić stosunek innych ludzi do Ciebie. Zanim podejmiesz decyzję o operacji rozważ dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszym kandydatem do zabiegu liposukcji jest osoba o normalnej wadze ciała z elastyczną i jędrną skórą, u której nadmiar tkanki tłuszczowej zlokalizowany jest w określonych okolicach ciała. Winna cechować się dobrym zdrowiem fizycznym, być stabilną emocjonalnie i mieć rozsądne oczekiwania wobec planowanego leczenia.

Twój wiek nie ma zasadniczego znaczenia, jednak osoby starsze mają mniej elastyczną skórę, co może być powodem gorszych efektów leczenia niż u osób młodszych.

Większe ryzyko operacyjne występuje u osób chorujących na cukrzycę, poważne choroby serca i krążenia.

Wstępna konsultacja

W czasie wstępnej konsultacji nasz chirurg oceni Twój stan zdrowia, zapozna się z obszarami, w których zlokalizowany jest nadmiar tkanki tłuszczowej i zbada stan elastyczności Twojej skóry. Wyjaśni Ci na czym będzie polegał zabieg modelowania Twojej sylwetki.

Pamiętaj przedyskutować z chirurgiem Twoje oczekiwania. Uzyskasz od niego pełną informację na temat samego zabiegu, ryzyka z nim związanego i zakresu spodziewanych efektów leczenia.

Liposukcja jest zabiegiem bezpiecznym pod warunkiem prawidłowej kwalifikacji pacjentów do zabiegu, właściwego wyposażenia sali operacyjnej i odpowiedniego doświadczenia chirurga.

Należy jednak pamiętać, że mimo prawidłowo wykonanego zabiegu nie ma do końca pełnej gwarancji co do ostatecznego rezultatu. Jak każda operacja, także liposukcja wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań. Zwiększa się ono wówczas, gdy korygowane są jedno czasowo liczne okolice ciała lub gdy objętość odsysanej tkanki jest duża. Wszystko to wydłuża czas operacji co podnosi stopień ryzyka i może być przyczyną dodatkowych komplikacji, takich jak infekcja czy zaburzenia procesu gojenia okolic operowanych.

Szczególnie niebezpieczne są powikłania zatorowe, które mogą być przyczyną niewydolności oddechowej. Umiar w zakresie rozmiaru operacji oraz właściwe postępowanie profilaktyczne zmniejszają to ryzyko, ale nie wykluczają go całkowicie.

Blizny po zabiegu są bardzo małe (2-3 mm) i tak zlokalizowane by były niewidoczne.

Mimo wszelkich starań chirurga mogą po zabiegu wystąpić nierówności powierzchni ciała. Ma to miejsce szczególnie u ludzi starszych i u osób z wiotką skórą. Po zabiegu może utrzymywać się zdrętwienie skóry lub jej przebarwienia. Czasami wskazane jest wykonanie operacji korygujących.

Przygotowując się do operacji odsysania tłuszczu

Nasz chirurg udzieli Ci szczegółowych informacji jak przygotować się do zabiegu, zwłaszcza dotyczących jedzenia, picia, palenia oraz zażywania leków i witamin.

Przeziębienie i infekcja stanowią przeciwwskazanie do zabiegu.

Zażywanie leków antykoncepcyjnych jest niewskazane na miesiąc przed operacją.

Jeśli planowane jest zastosowanie znieczulenia ogólnego wówczas w dniu operacji należy być na czczo, to znaczy nic nie jeść i nic nie pić.

Pamiętaj zorganizować sobie powrót do domu po leczeniu oraz osobę, która pomoże Ci w domu w czasie pierwszych dwóch dni po powrocie ze szpitala.

Znieczulenie

Liposukcja wykonywana jest zarówno w znieczuleniu ogólnym (narkozie) jak i w znieczuleniu miejscowym. Podczas konsultacji chirurg przedyskutuje z Tobą najodpowiedniejszy sposób znieczulenia, który będzie zastosowany w Twoim przypadku.

Jeśli planowany jest niewielki zabieg obejmujący niewielki obszar ciała, wówczas zastosowanie ma znieczulenie miejscowe. Po takim zabiegu pacjent najczęściej wraca tego samego dnia do domu.
Jeśli planowany jest większy zabieg, obejmujący rozleglejsze obszary ciała, wówczas wskazane jest zastosowanie znieczulenia ogólnego. Po takim zabiegu pacjent pozostaje jedną dobę w klinice.

Stosowany obecnie rodzaj anestezji oraz wysoki poziom lekarzy prowadzących w naszej klinice znieczulenie ogólne pozwala na bezpieczne i komfortowe przeprowadzenie operacji.

Operacja

Liposukcja jest zabiegiem polegającym na usunięciu zlokalizowanych pokładów tkanki tłuszczowej celem poprawy konturów ciała. W pierwszej fazie okolice operowane są nasączane płynem składającym się z roztworu soli fizjologicznej, lignokainy i adrenaliny.

Następnie, poprzez niewielkie nacięcia wprowadzana jest sonda, połączona z aparatem ssącym. Poruszając ją w różnych kierunkach chirurg precyzyjnie usuwa kolejne warstwy tkanki tłuszczowej redukując jej nadmiar i modelując poszczególne okolice ciała.

Technika tumescencyjna pozwala na łatwiejsze usuwanie tkanki tłuszczowej, jednocześnie zmniejszając krwawienie okolic operowanych.

Po operacji

W pierwszej dobie po operacji możesz spodziewać się wycieku płynu z nacięć, poprzez które była wprowadzana sonda. Jest on wchłaniany w specjalny opatrunek. Zaraz po operacji zakładany jest specjalny strój uciskowy, który ogranicza obrzęk i pozwala na lepsze uformowanie się operowanych okolic ciała. Strój ten będziesz nosić od 2 do 4 tygodni. Nasz chirurg precyzyjnie określi wymagany czas noszenia stroju.
Nie oczekuj dobrego rezultatu zaraz po operacji. Zastosowanie najnowszych technik nie gwarantuje także, że będziesz się czuć dobrze zaraz po zabiegu. W pierwszych dniach będziesz odczuwać umiarkowany ból okolic operowanych, będą one obrzęknięte, mogą pojawić się siniaki i zdrętwienie. Zastosowanie doustnych środków przeciwbólowych wystarcza najczęściej, by opanować dolegliwości.

Jest rzeczą normalną, że w pierwszych dniach, a nawet tygodniach pacjent odczuwa niepokój lub nawet pewnego rodzaju depresję w związku z brakiem natychmiastowych efektów leczenia. Utrzymujący się obrzęk i bóle nie poprawiają jego nastroju.

Dolegliwości te ustępują najczęściej z chwilą pojawiania się zauważalnych, pozytywnych wyników leczenia.

Powrót do normy

Gojenie jest procesem stopniowym. Jak najwcześniejsze chodzenie po zabiegu zmniejsza obrzęk operowanych okolic ciała oraz zapobiega powikłaniom zatorowym.

Powrót do normy to kwestia jednego, dwóch tygodni. Pacjenci najczęściej wracają do pracy w ciągu kilku dni po operacji. Natomiast plasterki pokrywające niewielkie ranki są usuwane po tygodniu.

Na miesiąc należy zrezygnować z intensywnych ćwiczeń fizycznych.

Obrzęk ustępuje stopniowo i czasami znika całkowicie dopiero po trzech miesiącach.

Twój nowy wygląd

Pierwsze zmiany w kształtach Twojego ciała zauważysz dość szybko.

Jednak proces wchłaniania obrzęku i przebudowy tkanki tłuszczowej trwa najczęściej kilka tygodni. Ostateczny efekt leczenia jest widoczny po trzech miesiącach.

Jeśli Twoje oczekiwania są realistyczne, wówczas z satysfakcją zaakceptujesz uzyskane wyniki leczenia. Możliwość zakupu nowych ubiorów może być dla Ciebie dodatkowym źródłem zadowolenia. Stosowanie zdrowej diety i regularne uprawianie ćwiczeń może dodatkowo poprawić wynik leczenia operacyjnego z zastosowaniem liposukcji.

Liposukcja - odsysanie tłuszczu - Przed i Po

Liposukcja - odsysanie tłuszczu - Przed i Po

Liposukcja - odsysanie tłuszczu - Przed i Po

Liposukcja - odsysanie tłuszczu - Przed i Po

Zarezerwuj konsultację

Abdominoplastyka

Cofnij Button

Abdominoplastyka – plastyka brzucha

W kategorii abdominoplastyka ( tzw.  plastyka brzucha ) Klinika została sklasyfikowana na 2. miejscu w rankingu tygodnika „Wprost” („Terapia plastyczna” Tygodnik „Wprost”, Nr 1222 (14 maja 2006)).

Abdominoplastykaplastyka brzucha ) jest dużą operacją polegającą na wycięciu nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej z okolic śródbrzusza i podbrzusza, oraz na plastyce mięśni brzucha. Jej efektem jest widoczna poprawa wyglądu brzucha. Należy zdecydowanie podkreślić, że w konsekwencji zabiegu pozostaje blizna w okolicy podbrzusza o wymiarach zależnych od pierwotnego problemu, który był korygowany.

Jeśli rozważasz poddanie się tej operacji, ta strona dostarczy Ci podstawowych wiadomości dotyczących samej procedury, jej wykonywania oraz spodziewanych efektów.

Trudno odpowiedzieć na wszystkie pytania, ponieważ wiele z nich zależy od indywidualnych cech pacjenta. Bezpośrednia konsultacja z naszym chirurgiem pomoże Ci na uzyskanie dodatkowych, szczegółowych informacji na temat abdominoplastyki.

Wskazania – najlepsi kandydaci do abdominoplastyki

Najlepszymi kandydatami do abdominoplastyki są zarówno kobiety jak i mężczyźni o stosunkowo dobrej sylwetce cierpiący z powodu nadmiary tkanki tłuszczowej zgromadzonej w obrębie obwisłej skóry brzucha i nie dającej się zredukować mimo stosowanej diety i ćwiczeń fizycznych. Leczenie chirurgiczne jest szczególnie pomocne w korekcji brzucha u kobiet po przebytych wielu ciążach, u których doszło do rozejścia się mięśni brzucha. Również osoby starsze z zaznaczonym spadkiem elastyczności skóry brzucha i jej zwisaniem poniżej pępka, mogą skorzystać z zalet abdominoplastyki.

Osoby z wyraźną nadwagą i otyłością , oraz kobiety, które planują kolejne ciąże nie powinny mieć wykonywanej abdominoplastyki.

Abdominoplastyka – plastyka brzucha – może poprawić zarówno Twój wygląd jak i samopoczucie ale nie koniecznie musi doprowadzić Twój wygląd do stanu idealnego lub też spowodować zmianę nastawienia otoczenia do Twojej osoby. Przed podjęciem decyzji o operacji przeanalizuj dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Powikłania i ryzyko związane z wykonaniem operacji

Co roku, na świecie tysiące pacjentów poddaje się operacji abdominoplastyki. Jeśli wykonywana jest ona przez chirurga z bogatym doświadczeniem w dziedzinie modelowania sylwetki, wówczas jej wyniki są satysfakcjonujące. Nie zmienia to faktu, że operacja ta obarczona jest ryzykiem powikłań związanych z istotą samej procedury.

Takie powikłania jak zakażenie czy zmiany zakrzepowo-zatorowe mimo rzadkiego występowania muszą być brane pod uwagę. W leczeniu zakażenia stosuje się najczęściej drenaż rany i podaje antybiotyki. Prowadzi to najczęściej do wyleczenia ale może przedłużyć pobyt w szpitalu i powrót do pełnej aktywności. Ryzyko zakrzepów zmniejsza się podając rutynowo przed operacją leki zmniejszające krzepliwość krwi. Również sam pacjent może pomóc w walce z tym powikłaniem poprzez jak najszybszą aktywność ruchową po operacji.

Zaburzenia w gojeniu się rany pooperacyjnej mogą spowodować powstanie brzydkiej blizny, która będzie wymagała wtórnej korekcji. Osoby palące winny zaprzestać palić co najmniej na miesiąc przed operacją bowiem nikotyna zwiększa ryzyko powikłań i opóźnia gojenie się ran.

Ścisłe przestrzeganie zaleceń przed- i pooperacyjnych znacznie zmniejsza ryzyko powikłań.

Planując operację

Podczas wstępnej konsultacji chirurg oceni Twój stan zdrowia, określi nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha oraz zbada elastyczność Twojej skóry. Pamiętaj poinformować chirurga o tym czy palisz papierosy, czy zażywasz jakieś lekarstwa, szczególnie leki antykoncepcyjne i witaminy.

Nie obawiaj się otwarcie przedyskutować z chirurgiem Twoje oczekiwania. Pamiętaj, że lekarz równie otwarcie przedstawi Ci zakres spodziewanych efektów, ograniczeń wynikających z istoty leczenia chirurgicznego oraz ryzyka jakie wiąże się z operacją.

Jeśli nadmiar tkanki tłuszczowej jest ograniczony jedynie do okolic Twojego podbrzusza, poniżej pępka, wówczas może się okazać, że wymagasz jedynie wykonania ograniczonej abdominoplastyki, zwanej często mini-abdominoplastyką, przeprowadzanej w znieczuleniu miejscowym w warunkach ambulatoryjnych. Być może ten zabieg będzie połączony z liposuction bioder lub też defekt zostanie skorygowany przy użyciu samego odsysania tkanki tłuszczowej.

W każdej sytuacji możesz liczyć na to, że nasz chirurg pomoże Ci w podjęciu właściwej decyzji zapewniającej optymalny wynik leczenia.

Podczas konsultacji chirurg przedstawi Ci także rodzaj znieczulenia jaki będzie zastosowany w Twoim przypadku oraz dokładnie określi koszty związane z przeprowadzeniem operacji.

Jak przygotować się do operacji

Nasz chirurg poinformuje Cię szczegółowo jak przygotować się do operacji, co i kiedy wolno Ci jeść i pić, kiedy powinieneś zaprzestać palić (jeśli palisz), jakich lekarstw powinieneś się wystrzegać przed zabiegiem.

Jeśli jesteś osobą palącą zaprzestaj palenia co najmniej na dwa tygodnie przed operacją i nie sięgaj po papierosa wcześniej niż dwa tygodnie po zwolnieniu z kliniki. Nie opalaj się nadmiernie przed operacją oraz nie stosuj ścisłej diety, ponieważ może to spowodować problemy w gojeniu się rany. Przeziębienie i jakakolwiek infekcja mogą być przyczyną odroczenia leczenia chirurgicznego.

Niezależnie od tego czy operacja będzie wiązała się z hospitalizacją, czy też będzie wykonana w trybie ambulatoryjnym, zawsze zapewnij sobie transport do domu, oraz osobę, która wyręczy Cię w obowiązkach domowych w ciągu pierwszych dwóch, trzech dni po operacji.

Rodzaje znieczulenia

Nasz chirurg zdecyduje o tym jaki rodzaj znieczulenia będzie najlepszy w Twojej sytuacji. Jeśli planowana będzie całkowita abdominoplastyka, wówczas najczęściej jest ona wykonywana w znieczuleniu ogólnym, tzn. w pełnym uśpieniu pod kontrolą anestezjologa. Jeśli zabieg będzie bardziej ograniczony (mini-abdominoplastyka) to chirurg zastosuje znieczulenie miejscowe, które znosi uczucie bólu w miejscu wykonywanego zabiegu operacyjnego.

Nowoczesne formy znieczulenia, oraz profesjonalizm lekarzy anestezjologów współpracujących z naszą kliniką zapewnia komfort i bezpieczeństwo podczas wykonywania zabiegów abdominoplastyki.

Operacja

Czas trwania całkowitej abdominoplastyki wynosi od trzech do czterech godzin w zależności od rozległości zabiegu. Natomiast mini-abdominoplastyka wykonywana jest w czasie jednej, dwóch godzin.

Abdominoplastyka - Plastyka brzucha

Najczęściej operacja zaczyna się od długiego cięcia skórnego przebiegającego od biodra do biodra i nad pępkiem. Następnie okrężnym cięciem oddzielany jest pępek od otaczającej skóry.

W przypadku ograniczonej abdominoplastytki (mini-abdominoplastyki) cięcie jest znacznie krótsze i przebiega w podbrzuszu. Pępek pozostaje na swoim miejscu, choć w skutek naciągania skóry ku dołowi może dojść do deformacji pępka.

Następnie skóra wraz z tkanką tłuszczową jest odpreparowywana od powięzi mięśniowej aż do poziomu łuków żebrowych. Pozwala to na odsłonięcie mięśni brzucha, które wielokrotnie są zszywane dzięki czemu wzmacnia się przednią ścianę brzucha i uzyskuje efekt wyszczuplenia talii.

Pełen płat tłuszczowo-skórny jest następnie ściągany ku dołowi, co pozwala określić jak duży fragment skóry poniżej pępka można wyciąć nie ryzykując nadmiernego napięcia skóry. W zależności od rozmiaru resekcji poprzeczna blizna znajduje się bezpośrednio powyżej okolicy łonowej lub nieco wyżej. Każdorazowo można ją jednak ukryć pod bielizną. Celem wytworzenia nowego pępka w skórze powyżej blizny wycina się niewielki otwór, w który wszywany jest pępek. Blizna w jego otoczeniu jest niewielka i niewidoczna. W okolicy operowanej pozostawiane są dreny połączone z butlami ssącymi. Najczęściej dreny utrzymywane są dwa, trzy dni.

Wykonując ograniczoną abdominoplastykę (mini-abdominoplastykę) wycina się jedynie niewielki fragment skóry i tkanki tłuszczowej poniżej pępka. Operacja nie wymaga zabiegu odtwórczego pępka. Jest wykonywana wielokrotnie w znieczuleniu miejscowym, a okres rekonwalescencji jest znacznie krótszy.

Po operacji

W pierwszych dniach po operacji Twój brzuch będzie nieco obrzęknięty. Możesz odczuwać ból powłok brzusznych i napięcie mięśni. Dolegliwości te można złagodzić lekami przeciwbólowymi. W zależności od rozległości zabiegu możesz wrócić do domu w kilka godzin po operacji lub też po dwóch, trzech dniach.

Otrzymasz także szczegółowe zalecenia pooperacyjne. Najczęściej przez cztery tygodnie będzie trzeba nosić uciskowy pas brzuszny. Po tygodniu zgłosisz się do kliniki celem kontroli i zdjęcia szwów dookoła pępka. Rana poprzeczna jest najczęściej szyta szwem wchłanialnym nie wymagającym usunięcia.

Powrót do normalnego życia

Powrót do pełnej aktywności życiowej może zająć Ci od kilku tygodni do kilku miesięcy. Jeśli dość szybko podejmiesz rozsądne ćwiczenia fizyczne, wówczas czas uzyskania pełnej sprawności fizycznej znacznie się skróci. Równie ważne jest nastawienie psychiczne pacjenta. Osoby o dynamicznym stosunku dożycia bardzo szybko wracają do pełnej spawności. Bywa, że już po dwóch tygodniach pojawiają się w pracy.

Abdominoplastyka platyka brzucha

Umiarkowane ćwiczenia fizyczne pozwalają na szybszy powrót do pełnej sprawności. Należy natomiast unikać forsownych ćwiczeń by nie zaburzyć procesów gojenia się ran i plastyki mięśni brzucha.

W pierwszych miesiącach po operacji rany mogą być różowe. Bledną po okresie kilku, a nawet kilkunastu miesiący. Jeśli nawet ich wygląd nie będzie idealny, należy pamiętać, że ich lokalizacja pozwala na ukrycie ich pod bielizną. Skorygowany brzuch i nisko umiejscowiona blizna pozwalają na nieskrępowane przebywanie na plaży w stroju kąpielowym.

Twój nowy wygląd

Abdominoplastyka zarówno rozległa jak i ograniczona pozwala na uzyskanie wysoce satysfakcjonujących efektów, szczególnie u pacjentów z osłabioną mięśniówką i obwisłą skórą brzucha. Efekt jest tym lepszy im bardziej jest wspomagany odpowiednią dietą i rozsądnym programem fizykoterapeutycznym.

Jeśli pacjent w pełni rozumie istotę zabiegu, akceptuje wszelkie niedogodności związane z jego wykonywaniem i czynnie włącza się w program rehabilitacyjny, wówczas uzyskany efekt stanowi dla niego powód do sporej satysfakcji.

Po operacji pacjent pozostaje w klinice 3-4 dni. Okres powrotu do pełnej sprawności trwa 10-14 dni.

Zarezerwuj konsultację

Korekcja łydek

Cofnij Button

Korekcja łydek

Korekcja łydek. Łydki stanowią jedną z ważniejszych części kończyny dolnej. Odpowiednie proporcje pomiędzy kształtem i objętością łydek, a pozostałymi częściami kończyn jak kolana i uda powodują odpowiednie postrzeganie tej części ciała. W niektórych przypadkach dochodzi jednak do zachwiania tych proporcji. Jedną z przyczyn takiego stanu jest niedorozwój mięśni łydek, głównie mięśnia brzuchatego łydki. Przyczyny takiego stanu bywają złożone, ale najczęściej jest to spowodowane wrodzonymi wadami samych łydek lub też poszczególnych części kończyny dolnej. Bywa, że wielokrotne korekcje ortopedyczne, długotrwałe wyłączenie kończyny z prawidłowej funkcji , powoduje zanik mięśni łydek. Może być on obustronny lub, co częstsze dotyczyć okolicy przyśrodkowej. Niedorozwój łydek może być  jednostronny lub obustronny. Zaburzenie kształtu kończyn spowodowane niedorozwojem  łydek powoduje zaburzenia funkcji kończyny i jest wielokrotnie źródłem znacznego dyskomfortu psychicznego.

Sposoby korekcji niedorozwoju łydek

Istnieje kilka sposobów korekcji niedorozwiniętych łydek. Pewną, choć niewielką poprawę można uzyskać stosując systematyczne ćwiczenia fizyczne. Zdaniem fachowców z dziedziny kulturystyki uzyskanie tym sposobem znacznego przyrostu masy mięśniowej jest niestety mało skuteczne.

Ciekawą metodą wspomagającą intensywne ćwiczenia jest fasciotomia – czyli podskórne przecięcie powięzi mięśniowej. Używając odpowiedniej techniki można wręcz bezbliznowo dokonać przecięcia powięzi, co w połączeniu z intensywnymi  ćwiczeniami fizycznymi może spowodować uwypuklenie brzuśca mięśnia brzuchatego łydki i w efekcie poprawę konturu podudzia.

Równie małoinwazyjną metodą poprawy konturu łydki jest wypełnienie ubytku kwasem hialuronowym w postaci preparatu Macroline. Zabieg można wykonać w znieczuleniu miejscowym, a okres rekonwalescencji jest bardzo krótki. Tym sposobem można bardzo szybko uzyskać widoczne efekty. Niewątpliwa wadą tej metody jest naturalna tendencja preparatu do wchłaniania się, co powoduje, że efekt leczenia ma charakter nietrwały i utrzymuje się do dwóch lat. Również cena zabiegu czyni go mniej atrakcyjnym.

Podobnym z założenia sposobem jest przeszczep własnej tkanki tłuszczowej. W tym przypadku odpowiednia ilość tkanki tłuszczowej jest pobierana z innych okolic ciała (uda, brzuch, biodra) i wszczepiana w okolice łydek. Zabieg może być wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Stosując tą metodę uzyskuje się początkowo efekt pewnej hiperkorekcji. Należy się bowiem liczyć z tym, że część przeszczepionej  tkanki  ulega wchłonięciu. Zabieg można powtarzać, co zwiększa jego skuteczność. W Klinice Kolasiński została wypracowana własna technika tego zabiegu pozwalająca na większą przeżywalność przeszczepionej tkanki tłuszczowej, co wpływa na lepszy efekt kosmetyczny. Uzupełnienie tego zabiegu odsysaniem pozostałych części kończyny dolnej nie tylko poprawia jej kształt ale także korzystnie wpływa na zmianę proporcji tej części ciała na korzyść łydek.

Proteza łydkowa

Najbardziej skuteczną metodą korekcji niedorozwiniętych łydek jest wszczepienie protez łydkowych. Zależnie od proporcji anatomicznych łydek, ich wielkości  oraz oczekiwań pacjenta stosuje się różnego rodzaju protezy łydkowe. Są one najczęściej wypełnione żelem silikonowym o różnej konsystencji. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym lub zewnątrzoponowym. Poprzez niewielki nacięcie w dole podkolanowym wprowadzana jest pod powięź mięśnia brzuchatego łydki proteza. Rana zszywana jest szwem wchłanianym, a pozostająca blizna jest najczęściej niewidoczna. Po zabiegu stosuje się początkowo opatrunek uciskowy, a następnie wskazane jest noszenie odpowiednich pończoch lub podkolanówek kompresyjnych. W pierwszych dwóch tygodniach wskazane jest ostrożne chodzenie z unikaniem wygięcia podeszwowego stopy (chodzenie na piętach). Stopniowo zakres ruchu powiększa się. Do normalnych ćwiczeń fizycznych można powrócić po miesiącu. Metoda ta wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwiaka lub infekcji dookoła protezy. Zdecydowanie rzadziej dochodzi do rozwoju torebki dookoła protezy. Należy też brać pod uwagę niewielki ryzyko pęknięcia protezy.

Proteza łydkowa

Korekcja łydek jest obecnie coraz częściej wykonywanym zabiegiem w chirurgii plastycznej. Dobre efekty zabiegu powodują zwiększone zainteresowanie pacjentów cierpiących z powodu tego defektu.

Zarezerwuj konsultację

Diagnostyka znamion – Fotofinder

Cofnij Button

Diagnostyka znamion – Fotofinder

Diagnostyka zmian barwnikowych na skórze stanowi poważne wyzwanie dla dermatologów, chirurgów i onkologów. Związana jest ona bowiem z koniecznością wiarygodnego odróżnienia zmian barwnikowych łagodnych od zmian mogących być nowotworem złośliwym.

Diagnostyka znamion - Fotofinder

Najbardziej niebezpiecznym nowotworem skóry jest czerniak rozwijający się bardzo często właśnie w obrębie zmian barwnikowych w skórze. Czerniak jest nowotworem charakteryzującym się najwyższą dynamiką przyrostu zachorowań spośród wszystkich nowotworów złośliwych. W latach 1999-2006 przyrost zachorowań wyniósł około 30%! Pełne wyleczenie chorych, u których rozpoznano czerniaka skóry, zależy od wczesnego rozpoznania. Wynika to z faktu, że jedynym skutecznym postępowaniem jest radykalny zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu fragmentu skóry z guzkiem nowotworowym. W przypadku, jeżeli choroba nie zostanie wystarczająco wcześnie zdiagnozowana, szanse na całkowite wyleczenie dramatycznie maleją, praktycznie do zera.

Przez wiele lat ocena charakteru znamienia barwnikowego zależała jedynie od doświadczenia i wyczucia lekarza. Niestety, w wielu przypadkach intuicja okazywała się zawodna i dochodziło do przeoczenia wczesnego etapu rozwoju choroby nowotworowej. W związku z powyższym, w celu zdecydowanej poprawy skuteczności diagnostyki zmian barwnikowych, opracowano skomputeryzowany system FotoFinderdermoscope HD.

FotoFinderdermoscope HD jest kompletnym systemem umożliwiającym wizualizację i archiwizowanie obrazów znamion, jak również umożliwia przeprowadzanie skomplikowanych analiz matematycznych pozwalających na dokładną ocenę charakteru znamion barwnikowych.

Opisywana metoda diagnostyczna jest nieinwazyjna, bezbolesna, a opracowany komputerowo wynik badania otrzymujemy w ciągu kilku sekund.


Funkcja Screening:

Funkcja ta jest szczególnie zalecana w przypadku pacjentów z wieloma znamionami barwnikowymi, czyli również dla chorych z zespołem znamion atypowych. Umożliwia ona szybką diagnostykę dermatoskopową licznych znamion, bez konieczności zapisywania obrazów. Jeżeli wizualizowane znamiona okażą się jednak podejrzane, ich obraz można zapisać w celu ułatwienia dalszej regularnej kontroli lub wykonać badanie z wykorzystaniem Moleanalyzer, które określi nam stopień złośliwości zmiany.

Funkcja Mole Mapping:

Program do wczesnego wykrywania czerniaka skóry. Pozwala na obserwację zmian barwnikowych w czasie poprzez zestawienie zdjęć wykonywanych w trakcie kolejnych wizyt kontrolnych. Program umożliwia równoległe dokonanie analizy dwóch zmian i porównanie ich parametrów. Rozróżnienie zmian łagodnych od złośliwych oparte jest na skomplikowanych algorytmach matematycznych.

Ocena komputerowa zmiany jest weryfikowana z obserwacjami lekarza, który podejmuje ostateczną diagnozę.

Funkcja BodyScan pro:

Funkcja analizowania dużej ilości zmian. BodyScan pro pozwala automatycznie porównać dwie fotografie całego ciała poprzez nałożenie na siebie obrazów. Wszystkie nowo powstałe zmiany zakreślane są czerwonym kółeczkiem. Jest to precyzyjna, oszczędzająca czas technika przeznaczona zwłaszcza dla pacjentów z zespołem znamion dysplastycznych.

Zielone kółka oznaczają brak zmian w obrębie wcześniej istniejących znamion, żółte kółka oznaczają minimalne zmiany w obrębie znamion, natomiast czerwone kółka powstają wokół znamion, w obrębie których komputer stwierdził ewidentne zmiany lub są to zmiany, których nie było podczas wcześniejszej wizyty lekarskiej.

Podejrzane zmiany można zaznaczyć niebieską flagą, a następnie wykonać analizę komputerową wykorzystując system Moleanalyzer.

Zmiany barwnikowe, zidentyfikowane w procesie analizy komputerowej FotoFinderdermoscope HD jako podejrzane wymagają konsultacji lekarza specjalisty. W następnym etapie zmiana taka usuwana jest chirurgicznie wraz z marginesem zdrowej skóry. Materiał pobrany w trakcie zabiegu chirurgicznego wymaga badania histopatologicznego (mikroskopowego), ostatecznie weryfikującego charakter wyciętej zmiany (złośliwa/łagodna). Całkowite usunięcie zmiany złośliwej (czerniaka) daje prawie 100% prawdopodobieństwa wyleczenia.

Zarezerwuj konsultację

Usuwanie znamion

Cofnij Button

Usuwanie znamion

Znamiona barwnikowe, nazywane również łagodnymi nowotworami melanocytowymi, są bardzo często spotykane. Przez niektóre osoby uważane są za szczególne znaki urody, a przez inne za defekt kosmetyczny. Większość zmian barwnikowych jest łagodna i tylko w rzadkich przypadkach ulega zezłośliwieniu.

U około 30% pacjentów z czerniakiem złośliwym nowotwór rozwinął się na podłożu istniejącego znamienia melanocytowego, dlatego przed przystąpieniem do określonego działania, należy przeprowadzić właściwą diagnostykę (dermatoskopia, Fotofinder) oraz rozważyć wszystkie możliwe metody leczenia, wybierając nie tylko tę, dzięki której osiągniemy najlepszy efekt kosmetyczny, ale również tę, która będzie w danym przypadku najbezpieczniejsza.

Obraz kliniczny i postępowanie w przypadku plam melanocytowych

Piegi

Piegi szczególnie często obserwuje się u pacjentów o jasnym odcieniu skóry. Z reguły pojawiają się przed 3 rokiem życia. Piegi są plamami jasnobrązowymi o średnicy około 3 mm, występującymi głównie w obrębie twarzy, ale mogą również być zlokalizowane w okolicy dekoltu, ramion oraz przedramion. W zależności od intensywności ekspozycji na promieniowanie słoneczne, piegi wykazują różny stopień natężenia barwy. Im bardziej dana osoba jest eksponowana na promieniowanie słoneczne, tym odcień piegów jest ciemniejszy. Nigdy jednak nie będą tak ciemne jak plamy soczewicowate. Jedną z cech różnicujących plamy soczewicowate i piegi jest fakt, że piegi zanikają przy braku stymulacji promieniowaniem UV (np. w okresie zimowym).

Plamy koloru kawy z mlekiem

Plamy koloru kawy z mlekiem powstają we wczesnym dzieciństwie. Są to duże, jasnobrązowe plamy o równomiernym zabarwieniu i delikatnym odgraniczeniu. Występują pojedynczo, natomiast mnogie plamy koloru kawy z mlekiem często są związane z różnymi zespołami chorobowymi. Plamy tego typu to zmiany łagodne, nigdy nie ulegające zezłośliwieniu.

Plamy soczewicowate

Plamy soczewicowate najczęściej pojawiają się w dzieciństwie, a ich liczba może zwiększyć się w wieku dojrzałym. Są zmianami ciemnobrązowymi, o wymiarach zbliżonych do 1cm. Mogą być zlokalizowane w obrębie skóry całego ciała oraz na granicy skóry i błon śluzowych, a także w obrębie spojówek.

Znamię Beckera

Znamię Beckera jest najczęściej zmianą nabytą, ale zdarzają się również przypadki znamion wrodzonych. Znamię zostaje najczęściej zauważone w drugiej lub trzeciej dekadzie życia, często po epizodzie intensywnej ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Zmiany występują jednostronnie i najczęściej lokalizują się w obrębie skóry barku lub ramion.

Obraz kliniczny i postępowanie w przypadku znamion melanocytowych

Znamiona melanocytowe możemy podzielić na wrodzone i nabyte. Wyróżniamy znamiona skórne, do których zaliczamy odmiany znamienia błękitnego, plamę mongolską, znamię Oty i znamię Ito oraz zwykłe znamiona melanocytowe, do których zaliczamy formy szczególne, między innymi znamię Spitza, znamię Suttona, plamę soczewicowatą (omówioną powyżej z innymi plamami soczewicowatymi) znamię dysplastyczne oraz znamię wrodzone.

Znamiona skórne:

Znamię błękitne

Znamiona błękitne są dosyć często spotykane. Najczęściej pojawiają się w okresie dojrzewania. Mogą występować w obrębie całej powierzchni skóry. Wyróżniamy 3 rodzaje znamion błękitnych[9]: znamię błękitne pospolite, znamię błękitne komórkowe oraz złośliwe znamię błękitne. Pospolite znamię błękitne jest niebieskim lub czarno-niebieskim guzkiem o średnicy od 0,5 do 1,0 cm.

Zwykłe znamiona melanocytowe

Znamiona melanocytowe nabyte pojawiają się w obrębie skóry po urodzeniu. Rzadko występują we wczesnym dzieciństwie, ale ich liczba zwiększa się i osiąga swój szczyt w trzeciej dekadzie życia. Następnie liczba znamion melanocytowych zwykłych ulega zmniejszeniu, ponieważ znamiona przechodzą w fazę inwolucji.

Średnio u osoby dorosłej występuje około 20-30 znamion zwykłych. Znamiona melanocytowe charakteryzują się szerokim spektrum obrazów klinicznych. Typowe, najczęściej spotykane znamię melanocytowe jest guzkiem wielkości 2-6 mm, brązowego koloru o wyraźnie zaznaczonej, regularnej granicy. Bardzo duże znaczenie ma związek znamienia melanocytowego z wystąpieniem czerniaka złośliwego. Około 1/3 pacjentów z czerniakiem złośliwym podaje w wywiadzie obecność znamienia melanocytowego w miejscu czerniaka.

Znamię Spitza

Szczególna odmiana zwykłego znamienia barwnikowego

Łagodny guz melanocytowy występujący głównie u dzieci[10] i w mniejszym stopniu u osób dorosłych. Obraz histopatologiczny znamienia przypomina czerniaka złośliwego i często stanowi duży problem diagnostyczny. Grupa badająca histopatologię znamion Spitza stwierdziła, że nie można definitywnie stwierdzić, że pomimo tego, że nie znaleziono przerzutów, znamię Spitza nie jest czerniakiem złośliwym. Brak przerzutów nie może wykluczyć rozpoznania czerniaka[11].

Znamię Suttona

Szczególna odmiana zwykłego znamienia barwnikowego

Znamię Suttona, często nazywane znamieniem typu „halo” pojawia się zwykle u osób poniżej 20 roku życia. Znamię Suttona jest to znamię otoczone obszarem odbarwienia, najczęściej ulegające regresji. Patogeneza tego zjawiska jest nieznana. W 20% przypadków znamię Suttona powiązane jest ze znamieniem atypowym lub czerniakiem złośliwym. W typowym znamieniu typu „halo” znamię centralne, wielkości 3-6 mm, charakteryzuje się regularnym, wyraźnym brzegiem i równomiernym jasno lub ciemnobrązowym zabarwieniem.

Znamię płaskie

Zwykłe znamię melanocytowe.

Znamię płaskie jest najczęściej znamieniem nabytym, ale zdarzają się również formy wrodzone. Znamię występuje w obrębie tułowia oraz kończyn. Jasnobrązowa plama ma często wielkość 1-4 cm, a ciemniejsze, drobne plamki bądź grudki rozsiane na jej powierzchni sięgają rozmiarów 1-6 mm.

Wrodzone znamiona melanocytowe

Wrodzone znamiona melanocytowe obecne są w obrębie skóry już w momencie urodzenia. Część z nich może nie zostać z początku zauważona ze względu na brak widzialnego barwnika[14].

Znamiona atypowe

Znamiona atypowe mogą być pojedyncze lub mnogie. Mogą występować sporadycznie lub rodzinnie, szczególnie w przypadku zespołu znamion dysplastycznych. Znamiona te pojawiają się z reguły pod koniec pierwszej dekady życia. Postać sporadyczna może wystąpić w każdym okresie życia, natomiast w przypadku znamion występujących rodzinnie najczęściej pojawiają się pod koniec drugiej dekady życia.

Zarezerwuj konsultację

Usuwanie blizn i bliznowców

Cofnij Button

Usuwanie blizn i bliznowców

Każdy zabieg chirurgiczny, ginekologiczny czy ortopedyczny wiążący się z cięciem skóry pozostawia na jej powierzchni ślad w postaci blizny. Kształt, szerokość i wygląd blizn zależą od ich umiejscowienia i kierunku cięcia.

W przypadku operacji zaplanowanych cięcia wykonuje się równolegle do linii skórnych. Pozwala to na szybkie zagojenie się rany z pozostawieniem niewidocznej lub mało zauważalnej blizny. Nie zawsze jednak lekarz operujący może dostosować linię cięcia do linii skórnych. Wtedy blizna może być nieco szersza, rozciągnięta i wciągająca skórę otaczającą. Nieestetyczne blizny najczęściej pozostają, gdy rana nie goi się na skutek długo utrzymującego się stanu zapalnego lub gdy blizna ulega przerostowi i powstaje bliznowiec.

Bliznowiec keloid

Bliznowiec (keloid) jest zgrubieniem w miejscu blizny złożonym z tkanki łącznej włóknistej. Istnieje pewna skłonność osobnicza do ich występowania. Są to twarde włókniste guzy, o kształcie podłużnym lub nieregularnym, często z wypustkami, a pokrywająca je skóra jest gładka, matowo-biała lub sino-czerwona. Ich umiejscowienie zależy od miejsca uszkodzenia skóry. Najbardziej narażeni na ich występowanie są ludzie młodzi, a predysponowane okolice to szyja, kark, ramiona i plecy.
Leczenie tych zmian jest niezwykle trudne i długotrwałe. Działania profilaktyczne należy rozpocząć bardzo wcześnie. Zaleca się stosowanie maści i kremów z wyciągiem z roślin (Cepan), z alantoiną z dodatkiem heparyny lub jej pochodnych (Contractubex) oraz z silikonem (Zyraderm, Veraderm, Dermatix). Należy zacząć je stosować praktycznie zaraz po zagojeniu rany. W przypadku blizn pooparzeniowych dużą rolę odgrywają opatrunki uciskowe. Gdy działania te nie zapobiegną rozrostowi blizn i bliznowce już powstaną, wykorzystuje się w celu ich leczenia opatrunki okluzyjne z silikonem (Medi-Gell), ostrzykiwanie bliznowców sterydami (Kenalog) lub stosuje się laseroterapię. Wszystkie te metody działają hamująco na syntezę kolagenu i procesy włóknienia.

W przypadku bliznowców pooperacyjnych i pooparzeniowych, wciągających skórę otaczającą, tworzących zagłębienia lub kieszonki oraz powodujących przykurcze ograniczające prawidłową ruchomość stawów, należy zastosować leczenie chirurgiczne polegające na wycięciu zmian i wykonaniu plastyki skórnej.

Zarezerwuj konsultację

Dermabrazja, Retin A

Cofnij Button

Dermabrazja, Retin A

Dermabrazja

Dermabrazja polega na mechanicznym usuwaniu naskórka i górnych warstw skóry właściwej w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym w zależności od wielkości powierzchni operowanej. Zabieg ten pozwala usunąć głębsze przebarwienia skórne, blizny potrądzikowe, zmiany pozapalne (np. po ospie wietrznej) oraz powierzchowne zmarszczki twarzy.

Bezpośrednio po zabiegu zakładany jest jałowy opatrunek nasączony środkiem przeciwbakteryjnym i przeciwwirusowym, który zdejmowany jest po 7-10 dniach. Zaletą tej metody jest możliwość usunięcia dość głębokich zmian, lecz wadą długotrwałe, utrzymujące się od 2 do 6 miesięcy początkowo zaczerwienie, a później zaróżowienie skóry operowanej okolicy twarzy.

Retin A – leczenie powierzchni skóry

Zdrowa skóra

O naszej atrakcyjności często świadczy posiadanie gładkiej skóry i czystej cery. Jednak utrzymanie dobrej kondycji naszej skóry jest trudne z powodu upływającego czasu i działania wielu niekorzystnych czynników środowiska zewnętrznego. Twarz jest najbardziej eksponowaną częścią naszego ciała. Na skórze twarzy widoczne są zniszczenia spowodowane działaniem promieniowania słonecznego, zmiany trądzikowe, wysypki i uczulenia, które pozostawiają często trwałe blizny i przebarwienia.

Wiele niechirurgicznych sposobów odnawiania skóry pozwala na wyeliminowanie powierzchownych niedociągnięć skóry i uzyskanie świeżego jej wyglądu. Jednym z takich sposobów jest stosowanie witaminy A w postaci ampułek lub kremu Retin A. Witamina A wpływając na metabolizm komórek skóry pozwala wygładzić jej  powierzchowne zmarszczki i chroni przed niekorzystnym wpływem słońca.

Retin A w kremie może być stosowany jako monoterapia lecz częściej zalecany jest w połączeniu z innymi zabiegami z zakresu chirurgii estetycznej twarzy jak lift twarzy czy piling chemiczny i mechaniczny.

Oczekiwania

Leczenie powierzchni skóry twarzy pozwala w znacznym stopniu poprawić jej wygląd poprzez nadanie jej gładkości, świeżego wyglądu, ale nie pozwala na usunięcie głębszych blizn i wad jej budowy oraz nie stanowi działań profilaktycznych w terapii zmian związanych z wiekiem. Leczenie to nie powinno być traktowane jako mini lift skóry twarzy. Kuracja preparatami zawierającymi witaminę A pozwala jedynie na uzyskanie drobnej poprawy wyglądu, lecz nie tak dużej jak w przypadku zabiegu chirurgicznego, dermabrazji czy pilingu chemicznego.

Planowanie leczenia

Podczas wstępnej konsultacji należy omówić z lekarzem cele leczenia, własne oczekiwania, przeciwwskazania, efekty uboczne kuracji witaminą A i powikłania oraz przebieg okresu rekonwalescencji. Lekarz wyjaśni ze szczegółami etapy leczenia i zaleci odpowiednie stężenie witaminy A w zależności od wieku, stanu skóry oraz wcześniejszych zabiegów chirurgiczny w obrębie skóry twarzy.

Po dokładnej ocenie stanu ogólnego, uzyskaniu informacji dotyczących przebytych chorób, uczuleń na leki i substancje, lekarz wyjaśni etapy terapii i zaleci odpowiednią postać i dawkę witaminy A.

Kuracja witaminą A w postaci kremu Retin A jest wskazana u pacjentów z niewielkimi zmarszczkami twarzy i drobnymi plamami powstałymi w wyniku działania promieniowania słonecznego. Natomiast u pacjentów, u których planowany jest inny zabieg np.  piling chemiczny, Retin A wykorzystuje się jako kurację przygotowującą skórę twarzy. Retin A bowiem powoduje delikatne złuszczanie powierzchownych warstw skóry, co pozwala  kwasom pilingującym na głębsze i bardziej równomierne penetrowanie. Stosowanie witaminy A nie jest wskazane u kobiet w ciąży i matek karmiących, ponieważ nie znany jest jeszcze jej wpływ na płód i niemowlę.

Uczulenia i reakcje uboczne

Zastosowanie Retin A nie wywołuje większym problemów medycznych. Najczęściej zdarzają się delikatne, przejściowe podrażnienia skóry w postaci miejscowego zaczerwienia bądź wysuszenia. Jeżeli takie objawy są zauważalne lekarz może polecić stosowanie kremu o mniejszy stężeniu lub co drugi dzień.

Leczenie kremem Retin A

Stosowanie kremu Retin A polega na codziennym nakładaniu i delikatnym rozsmarowaniu niewielkiej jego ilości w umytą skórę twarzy. Zabieg taki należy wykonywać raz lub dwa razy dziennie, najlepiej rano i wieczorem. Ponieważ Retin A może powodować wysuszenie skóry, lekarz może zalecić mniejsze stężenie krem lub stosowanie go raz dziennie wieczorem lub co drugi dzień. Zwykle kuracja ta powinna być kontynuowana przez minimum osiem miesięcy do jednego roku. Następnie zmniejsza się stężenie zalecanego kremu bądź należy go stosować dwa do trzech razy w tygodniu. Praktycznie krem zawierający witaminę A powinno się stosować do końca życia.

Zawsze po rozpoczęciu kuracji witaminą A zauważa się w obrębie leczonej skóry zaczerwienie, swędzenie, pieczenie lub jej wysuszenie. Objawy te z czasem zanikają, a skóra przyzwyczaja się do zaleconej terapii.

Krem Retin A znacznie wysusza skórę i złuszcza jej powierzchowne warstwy, należy zwiększyć dbałość o nią przez stosowanie kremów zawierających duże numery filtrów przeciwsłonecznych.  Podrażniona skóra jest bowiem bardzo delikatna i bardziej wrażliwa na promieniowanie ultrafioletowe. Krem Retin A powoduje subtelne poprawienie stanu i tonacji skóry twarzy, wygładza drobne powierzchowne zmarszczki, zmniejsza poszerzone pory skóry oraz łagodzi przebarwienia głównie posłoneczne.

Zarezerwuj konsultację

Trądzik

Cofnij Button

Trądzik

Trądzik zwyczajny i blizny potrądzikowe.

Trądzik jest jedną z najczęstszych chorób skóry rozpoczynających się w okresie dojrzewania. Aż u 50% osób może utrzymywać się w wieku dorosłym. Obecnie uważa się, że trądzik jest chorobą przewlekłą a nie jedynie samoograniczającym się stanem występującym u nastolatków. U 30% pacjentów z trądzikiem mogą w przyszłości powstać blizny potrądzikowe.

Przyczyny trądziku

Wśród najważniejszych czynników wpływających na powstanie trądziku należy wymienić wytwarzanie łoju przez gruczoły łojowe, zasiedlenie gruczołów łojowych przez bakterie Propionibacterium acnes, zmiany w procesie keratynizacji oraz uwalnianie mediatorów zapalnych w skórze.

Trądzik – Objawy kliniczne

W zależności od nasilenia choroby w przebiegu trądziku obecne są zaskórniki zamknięte, zaskórniki otwarte, grudki, krosty, guzki, ropnie, torbiele i przetoki. Z reguły na skórze stwierdza się jednocześnie kilka rodzajów wykwitów. W następstwie zmian trądzikowych obserwuje się przebarwienia oraz blizny.

Trądzik - Leczenie trądziku

Leczenie trądziku

Leczenie trądziku jest konieczne w celu ograniczenia aktywności choroby i zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia bliznowacenia potrądzikowego. Powstanie trwałych zmian potrądzikowych na twarzy może być przyczyną zaburzeń emocjonalnych.

Leczenie trądziku jest przewlekłe. Polega przede wszystkim na stosowaniu preparatów o działaniu miejscowym a okresowo, w przypadku nasilenia zmian, leków doustnych.

1) Leczenie miejscowe jest wystarczającym sposobem leczenia u 60% pacjentów z trądzikiem. Preparaty o działaniu miejscowym działają przeciwzaskórnikowo, przeciwłojotokowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie.

Grupy preparatów stosowanych w leczeniu miejscowym:
a – pochodne witaminy A
b – kwas azelainowy
c – nadtlenek benzolu
d – antybiotyki

2) W przypadku cięższych postaci trądziku lub braku efektu podczas leczenia miejscowego należy włączyć leczenie ogólne.

Grupy preparatów stosowanych w leczeniu ogólnym:
a – leki hormonalne
b – antybiotyki
c – pochodne witaminy A

3) W niektórych przypadkach można zastosować leczenie wspomagające w postaci chemicznego złuszczania naskórka (peelingi chemiczne).

Zmiany potrądzikowe

1) Przebarwienia potrądzikowe

W leczeniu przebarwień potrądzikowych dobre efekty uzyskuje się w wyniku zastosowania peelingów chemicznych lub laseroterapii.

2) Blizny potrądzikowe

W wyniku bliznowacenia w przebiegu trądziku mogą powstawać zarówno blizny przerostowe jak i blizny zanikowe.

I. W leczeniu blizn przerostowych można zastosować:
a – żele silikonowe
b – zamrażanie ciekłym azotem
c – ostrzykiwanie kortykosteroidami

II. W leczeniu blizn zanikowych można zastosować różne rodzaje zabiegów w zależności od charakteru blizny.

W przypadku leczenia licznych, ale płytkich blizn warto jest spróbować peelingi chemiczne, które kilkakrotnie powtarzane w określonych odstępach czasu dają dobre efekty.

Inną metodą stosowaną w leczeniu tego typu blizn jest laseroterapia laserem frakcjonującym, która powoduje powstanie drobnych, szybkogojących się uszkodzeń naskórka i skóry właściwej. Podobny efekt można uzyskać w leczeniu blizn metodą wykorzystującą dermaroller.

Trądzik - Dermaroller

Dermaroller to obracająca się szczoteczka pokryta igłami o odpowiedniej wielkości. Mechaniczne, drobne uszkodzenia naskórka lub skóry właściwej powodują szybką regenerację skóry.

Głębokie blizny wymagają leczenia operacyjnego. W zależności od charakteru zmian blizny potrądzikowe leczy się dermabrazją, tzw. metodą subcision (podcięciem blizny) oraz przeszczepami prawidłowej skóry w miejsce blizn (punch grafting).

Wszystkie powyżej wymienione metody wymagają znieczulenia miejscowego.

Trądzik - głębokie blizny

Zarezerwuj konsultację

Blizny przerostowe i bliznowce

Cofnij Button

Blizny przerostowe i bliznowce

Każda blizna na skórze, a szczególnie w obrębie odsłoniętych części ciała ludzkiego, jest trudna do zaakceptowania i działa destrukcyjnie na psychikę.

Proces gojenia rany składa się z kilku następujących po sobie etapów. Pierwszy z nich to faza reakcji zapalnej, podczas której dochodzi do migracji komórek fagocytarnych, takich jak: makrofagi, granulocyty i monocyty. W drugiej fazie, proliferacji i angiogenezy, komórki te ulegają przekształceniu w fibroblasty produkujące włókna kolagenowe oraz dochodzi do proliferacji włośniczek z tworzeniem się na czyń krwionośnych. Podczas trzeciej fazy, modelowania i przebudowy, blizna staje się miękka i blednie. Okres po wstawania i modelowania blizny trwa do 12 miesięcy.

Nie we wszystkich jednak przypadkach gojenie rany przebiega w ten sposób. Bywa, że blizna staje się przerosła lub rozrasta się w niekontrolowany sposób. Staje się ona wówczas twarda, gruba, mało elastyczna, dając bardzo nieestetyczny wygląd. Może także upośledzać funkcje stawów przez tworzące się przykurcze lub prowadzić do deformacji kości, co zdarza się zwłaszcza u dzieci.

Pierwsze doniesienia o przerostowych bliznach skórnych i bliznowcach sięgają X wieku i pochodzą z Nigerii. Ojcem nazwy „keloid” (bliznowiec) był Alibert, który w 1816 roku tę zmianę skórną przyrównał do szczypiec kraba (grec. khele). Po raz pierwszy przedstawił on przypadek bliznowca na kongresie medycznym w Paryżu w 1806 roku.

Bliznowiec (keloid) jest to rodzaj patologicznego gojenia się skóry po nie wielkim urazie z przerwaniem jej ciągłości. Tkanki bliznowca charakteryzują się niekontrolowanym rozrostem poza granice rany.

Blizna przerostowa jest tkanką bliznowatą rozrastającą się tylko w obrębie uszkodzonej wcześniej skóry i nie rozrastającą się dookoła. Blizna taka jest gruba, zaczerwieniona i wy staje ponad powierzchnię skóry otaczającej.

Dawniej uważano, że bliznowiec i blizna przerostowa to to samo, jednak dokładna ocena morfologiczna i histologiczna pozwoliła odróżnić te dwie zmiany od siebie.
Tylko dokładne poznanie mechanizmów formowania się przerostowych blizn i bliznowców pozwala na skuteczne wyleczenie i określenie działań profilaktycznych.

Bliznowce występują głównie u ciemnoskórych mieszkańców krajów afroamerykańskich. W samej Afryce bliznowce występują na tyle często, że są powszechnie akceptowane. Częstość występowania bliznowców u rasy ciemnej jest 15 razy większa niż u rasy białej i dotyczy około 16% populacji rasy ciemnoskórej. Dość często bliznowce występują też wśród narodów azjatyckich i południowoeuropejskich. Problem ten nie dotyczy jedynie albinosów.

Na podstawie tych doniesień stwierdzono zależność występowania bliznowców od ilości komórek barwnikowych (melanocytów) obecnych w skórze. Dodatkowo również zwrócono uwagę na pewną zależność rodzinną występowania tej skłonności. Powstawanie bliznowców nie zależy od płci, jednak częściej występują one u kobiet, ponieważ kolczykowanie uszu czy pępka (tzw. piercing) jest głównie ich domeną. Częstość występowania nie zależy od wieku, choć bardziej predysponowane są osoby młode, pomiędzy 10. a 30. rokiem życia.

Ryzyko rozwoju blizny przerostowej lub bliznowca wzrasta, gdy gojeniu rany towarzyszy infekcja lub gdy rana zeszyta jest pod dużym napięciem. Wyjątkiem od tej reguły są płatki uszu, gdzie nie ma napięcia, a jednak bliznowce powstają.

Istnieje również pewna zależność występowania zmian od poziomu hormonów płciowych u kobiet. I tak, bliznowiec może rozwinąć się w każdym wieku kobiety, ale głównie w okresie pokwitania i ciąży, a mniej w okresie menopauzy.

Pacjentka lat 42 z licznymi bliznowcami skóry pleców

Pacjentka lat 42 z licznymi bliznowcami skóry pleców

Keloid występuje nie tylko u ludzi, spotyka się go również u zwierząt, np. u koni czy psów.

Przyczyna formowania się blizn przerostowych i bliznowców nie jest znana. W początkowym okresie gojenia się rany wszystkie blizny wyglądają prawidłowo. Różny jest natomiast czas powstawania zaburzeń gojenia od momentu urazu. Okres pojawienia się bliznowca czy blizny przerostowej może wynosić od 4 miesięcy do kilku lat.

Miejscami predysponowanymi do ich rozwoju są: uszy, policzki, brzeg żuchwy, broda, dolna połowa twarzy, szyja, dekolt, okolica mostka, górna część klatki piersiowej, kark, barki, ramiona, przedramiona oraz górna część pleców. Niezwykle rzadko bliznowce występują w okolicach górnej części twarzy, otoczki brodawki sutkowej, na rządów rodnych i w obrębie kończyn dolnych. Nie spotyka się tego rodzaju zmian na skórze powiek, stóp i dłoni oraz na błonach śluzowych.

Nieodzownym warunkiem powstania blizny przerostowej czy bliznowca jest przerwanie ciągłości skóry. Może ono powstać na skutek urazu chirurgicznego, kolczykowania, owrzodzenia, starcia skóry , (abrazji) tatuażu, iniekcji, ukąszenia, oparzenia chemicznego czy termicznego, procesu zapalnego skóry, takiego jak infekcja opryszczką (Herpes Zoster), trądziku młodzieńczego, zapalenia mieszków oraz zapalenia przymieszkowego skóry.

Bliznowce i blizny przerostowe powodują znaczny defekt kosmetyczny. Towarzyszą im często takie dolegliwości jak: swędzenie, pieczenie, silne zaczerwienie w okresach zdenerwowania czy podwyższonego ciśnienia krwi, np. po wypiciu alkoholu, a także ból, uczucie napięcia, dysfunkcje stawów i zaburzenia ruchomości.

Występowaniu bliznowców towarzyszą często inne choroby, takie jak: progeria (szybsze starzenie się), zmiany osteogenezy, scleroderma, zaburzenia rozrostu tkanek oraz choroby endokrynologiczne – akromegalia i zaburzenia płciowe.

Bardzo podobne objawy do wyżej wymienionych towarzyszą włókniakom złośliwym i włókniakorakom skóry (np. dermatofibrosarcoma protuberans), stąd należy przeprowadzić dokładne badanie, by nie przeoczyć rozrostu nowotworowego. Zarówno blizna przerostowa, jak i bliznowiec nie stanowią zmiany przednowotworowej.

Leczenie

Prawidłowe poznanie przyczyn i mechanizmu powstawania blizn przerostowych i bliznowców pozwoliłoby na dokładne określenie działania profilaktycznego i terapeutycznego. Istnieje szereg różnych sposobów ich leczenia, jednak żadna z tych metod nie jest całkowicie skuteczna. Stosowanie jednej metody powoduje dość szybki nawrót schorzenia, nawet w 100%. Najczęściej stosuje się więc terapię skojarzoną, pozwalającą na uzyskanie dobrego efektu kosmetycznego. Celem leczenia jest poprawa wyglądu estetycznego blizny przerostowej i bliznowca, co znacznie polepsza samopoczucie i komfort życia pacjenta. Jednak przede wszystkim terapia ma poprawić lub złagodzić objawy kliniczne poprzez zmniejszenie lub wyeliminowanie uczucia bólu, pieczenia i uzyskanie prawidłowego zakresu funkcji stawów.

Leczenie chirurgiczne polegające na wycięciu blizny przerostowej – początkowo poprawia jej wygląd, jednak w dużym stopniu powoduje nawrót (od 45 do 100%). Jeżeli po dwóch latach od wycięcia nie nastąpi nawrót blizny przerostowej, uważa się ją za całkowicie wyleczoną. W przypadku bliznowców leczenie chirurgiczne nie jest zalecane z powodu znacznego ryzyka jeszcze większego rozrostu.

Korekcja blizny przerostowej powinna opierać się na plastykach, których celem jest zredukowanie napięcia brzegów rany poprzez zmianę jej przebiegu. Linie cięć planuje się zgodnie z liniami skórnymi Langera. By uzyskać lepszy efekt kosmetyczny i zapobiec nawrotom, korzystniej jest zastosować terapię kombinowaną, np. chirurgiczne wycięcie z presoterapią (leczenie uciskiem), sterydami, opatrunkiem silikonowym czy radioterapią. W ten sposób ryzyko nawrotu zmniejsza się nawet do 25%.

Sterydy stosuje się w leczeniu bliznowców i blizn przerostowych od 1960 roku. W wyniku ich stosowania blizna staje się bardziej miękka i „opada” do poziomu powierzchni skóry. Skuteczność terapii z użyciem sterydów dochodzi do 95%. Sterydoterapia może być stosowana jako monoterapia lub terapia wspomagająca wcześniejsze chirurgiczne wycięcie. Kortykosterydy podaje się miejscowo w postaci wstrzyknięć, a najczęściej wykorzystywanym preparatem jest Kenalog {triamcinolone acetonide) w dawce 1 0-40mg/ 1 ml, 1 -6 razy w odstępach 2-4-tygodniowych. Stosowanie sterydów może powodować powstanie miejscowych objawów ubocznych, do których zaliczamy: zanik i ścieńczenie skóry, przebarwienia (hipopigmentację), zmiany zanikowe skóry, rozrost naczyń krwionośny i teleangiektazje oraz zahamowane gojenie się rany. Przeciwwskazaniem do stosowania sterydów jest ciąża lub planowanie ciąży. Po sterydoterapii ryzyko nawrotu wy nosi 25-50%.

Silikon stosowany jest od wielu lat w leczeniu blizn oparzeniowych. Mechanizm jego działania nie został jednak dokładnie poznany. Jest on syntetycznym polimerem, nie powodującym reakcji zapalnej i reakcji typu ciała obcego. Stosowany miejscowo w postaci żelu lub gotowego opatrunku (plastra), nie przenika do rany. Opatrunek silikonowy zmniejsza uczucie swędzenia i bólu. Profilaktycznie powinien być używany 12 godzin na dobę przez 4 tygodnie. Działanie silikonu zależy od nawodnienia tkanek, a nie od ich napięcia. Dzięki niemu spada zawartość wody w bliźnie, zmniejsza się aktywność naczyń krwionośnych, zmniejszeniu ulega również depozyt kolagenu i dochodzi do obniżenia wysokości blizny. Staje się ona bardziej miękka, mniej napięta i zaczerwieniona.

Interferon pozwala na uzyskanie poprawy w 30 do 50% leczonych przypadków bliznowców i blizn przerostowych. Jego działanie polega na hamowaniu powstawania kolagenu. Leczenie interferonem jest długotrwałe i kosztowne, stąd nie jest szeroko stosowane. Do objawów ubocznych należą: bóle głowy, granulocytopenia i wzrost transaminaz (enzymów wątrobowych). Monoterapia interferonem powoduje nawrót zmian bliznowcowych w 54% przypadków, ale połączenie z wycięciem chirurgicznym zmniejsza ryzyko nawrotu do 19%.

Laseroterapia. Po raz pierwszy zastosowanie laseroterapii w leczeniu bliznowców i blizn przerostowych zostało opisane przez Alfelberga w 1984 roku. Najskuteczniejszy jest laser węglowotlenowy CO2 oraz neodymium:yttrium-aluminum-garwet (Nd:YAG). Wiązka pro mieni laserowych działa hamująco na produkcję kolagenu, zaburzając jego metabolizm i syntezę z fibroblastów w obrębie tkanek bliznowatych. Jednocześnie powoduje ona wzrost kolagenazy (enzymu rozkładającego kolagen) oraz nasilenie procesu rozpadu kolagenu, czyli kolagenolizy, co daje uczucie zmniejszenia napięcia tkanek. Działanie lasera argonowego natomiast daje mały efekt kosmetyczny, dlatego też nie znalazł on szerokiego zastosowania w terapii bliznowców i blizn przerostowych. Ponowne powstanie bliznowca w miejscu leczenia zauważa się w 75 do 100% przypadków, a w obrębie leczonej blizny przerostowej – w 53 do 75%.

Coraz szersze zastosowanie ma Pulseddye laser, który uszkadza mikronaczynia. Zaburzając ukrwienie i odżywianie tkanek bliznowatych, hamuje angiogenezę i zmniejsza w ten sposób widoczne na powierzchni bliznowców i blizn przerostowych prze trwałe zaczerwienienie i liczne teleangiektazje.

Krioterapię z użyciem ciekłego azotu w leczeniu bliznowców i blizn przerostowych stosuje się od 1974 roku. Sesje 2-4-sekundowe w przypadku blizn przerostowych, a 10-15-minutowe w leczeniu bliznowców dają skuteczny efekt. Zimna temperatura zamraża komórki i niszczy naczynia krwionośne, wywołując w nich procesy zakrzepicy. W ten sposób wywołane zaburzenie przepływu krwi powoduje niedokrwienie i niedotlenienie tkanek bliznowatych. Najczęściej czas terapii wynosi 30 sekund, a tempera tura dochodzi do -85, a nawet do -190°C. Temperatura skóry po przyłożeniu sondy wynosi od -20 do -25°C. Po 30 minutach od zakończenia fazy mrożenia pojawia się zaczerwienienie skóry, następnie obrzęk, a dalej pęcherze odmrożeniowe, mumifikacja oraz martwica i strupy. Dla uzyskania lepszego efektu należy krioterapię powtórzyć po miesiącu, a czasem nawet roku lub dwóch latach. Krioterapia stosowana jest jako monoterapia lub łącznie z wycięciem chirurgicznym bądź sterydami. Do rzadko występujących powikłań należą: hipopigmentacja z hiperpigmentacją peryferyjną, atrofia skóry, obrzęki, zapalenia, miejscowa niedoczulica, przetrwałe zaczerwienie nie lub martwica.

Presoterapia polega na leczeniu zmian bliznowatych uciskiem. W tym celu stosuje się różnego rodzaju mankiety uciskowe, ubrania kompresyjne i klipsy. Najlepszy efekt leczenia uzyskuje się w przypadkach bliznowców płatków uszu. Nie wszystkie okolice nadają się do zastosowania ucisku. Nie wolno również stosować go zbyt długo, gdyż może dojść do martwicy tkanek na skutek zaburzenia ukrwienia. Presoterapia znana jest od 1835 roku, jednak szerokie zastosowanie znalazła dopiero w początkach lat 70. w leczeniu rozległych oparzeń termicznych skóry. Zalecany czas stosowania presoterapii to minimum 12, a maksimum 23 godziny na dobę przez 6 do 24 miesięcy. Siła ucisku wynosi 15-40 mmHg, czasem nawet 80 mmHg. Ucisk tkanek bliznowatych powoduje ich niedokrwienie i niedotlenienie, redukując w ten sposób liczbę włókien kolagenowych i wysokość blizny.

Mechanizm radioterapii nie jest dokładnie poznany. Sądzi się, że dobry efekt terapeutyczny w leczeniu bliznowców i blizn przerostowych uzyskuje się dzięki zahamowaniu rozrostu fibroblastów. Pierwszą dawkę można zastosować już w dniu chirurgicznego leczenia zmiany bliznowatej. Dzięki radioterapii uzyskano poprawę nawet w 83 do 92% przypadków, a nawrót udało się zredukować z 36 do 2%. Jeżeli nawet nie uda się uzyskać pełnej i całkowitej remisji, to radioterapia pozwala na złagodzenie lub stałe wyeliminowanie bólu, uczucia pieczenia, swędzenia, ucisku i napięcia. Przy stosowaniu tej metody należy pamiętać o ochronie gonad, soczewki oka i gruczołu krokowego. Najczęstszymi powikłaniami są zmiany miejscowe, takie jak: hiperpigmentacja, hipopigmentacja, zaczerwienienie, teleangiektazje i atrofia skóry. Nawrót zauważa się u 50-100% przypadków leczenia, głównie w początkowym okresie terapii. Po zakończeniu cyklów radioterapii (od 6 miesięcy do roku) nawrót bliznowca i blizny przerostowej jest znacznie mniejszy i wynosi 16-21%. Trzeba zaznaczyć, że mimo tych optymistycznych danych radioterapia należy wciąż do kontrowersyjnych metod leczenia bliznowców. Istnieje bowiem podejrzenie, że stosowanie radioterapii może zwiększać ryzyko rozwoju raka skóry.

Najczęściej stosowane doustne środki farmakologiczne mające zmniejszyć objawy i wyleczyć bliznę przerostową bądź bliznowca to: Metylotrexate, Colchicine, Penicillamine, Verapamil, Calcium, Vitaminum C i E, Retinoid, Tretinoid. Preparaty te najczęściej stosuje się w kombinacji z wycięciem chirurgicznym. Na różnej drodze hamują one syntezę kolagenu i stymulują działanie kolagenazy.

5 Fluorouracyl jest preparatem stosowanym w leczeniu nowotworów. Dzięki działaniu hamującemu na rozrost fibroblastów znalazł on zastosowanie w leczeniu bliznowców. Stosuje się go od 1980 roku w monoterapii, wstrzykując w okolice tkanek bliznowatych. Często podaje się go razem ze sterydami (Kenalogiem) lub łączy z laseroterapią.

Leczenie blizn przerostowych i bliznowców stanowi duży problem, a częstość niepowodzeń i nawrotów wskazuje na brak jednej skutecznej terapii. Jako całkowite wyleczenie uznaje się trwające ponad dwa lata zmniejszenie wyniosłości blizny oraz zahamowanie jej rozrostu w przypadku bliznowców. Jeżeli monoterapia nie pozwala uzyskać dostatecznego efektu po kilku miesiącach, należy zmienić rodzaj terapii bądź zastosować terapię kombinowaną. Leczenie tkanek bliznowatych nie ogranicza się do jednego standardu i wymaga od lekarza dobrej znajomości technik chirurgicznych oraz szerokiej wiedzy z za kresu stosowanych metod terapii wspomagającej.

dr n. med. Małgorzata Kolenda

Zarezerwuj konsultację

Header

Cofnij Button

Tytuł

Zarezerwuj konsultację